Πόσοι ψηφοφόροι της ΝΔ φούσκωσαν από περηφάνια με τον Αδάμ και τον Γιώργο;

Αν ο Στέργιος Γιαννάκης υιοθετούσε στο σύνολό της τα «αξιώματα» των Γραφών, θα έπρεπε να δίνει κάθε μήνα τη μισή βουλευτική αποζημίωση του σε ανθρώπους που έχουν βιοποριστική ανάγκη
Δημήτρης Καναβαράκης

Γράφει ο Δημήτρης Καναβαράκης

Αν γνώριζε η εκκλησία ότι ο Αδάμ και η Εύα θα είχαν τόσο μεγάλο σουξέ όταν χρειάζεται κάποιος να περιχαρακωθεί στα φονταμεταλιστικά taboo του, προσπαθώντας να επηρεάσει τη κοινή γνώμη ή να το παίξει (καλή ώρα) έξυπνος, θα διδασκόμασταν πιθανότατα σε κάθε τάξη του Δημοτικού τη δική της εκδοχή για τις καταβολές της ανθρωπότητας.

Από την άλλη βέβαια η διδαχή αυτή θα σκάλωνε κάπου ως concept στα μυαλά μεγαλύτερων παιδιών, που έχουν πια ωριμάσει τόσο ώστε να διατυπώνουν εύλογες απορίες: γιατί ο Θεός έφτιαξε την Εύα από το πλευρό του Αδάμ, δεν μπορούσε να δημιουργήσει πρωτογενώς και μια γυναίκα; Και πως το είδος διαιωνίστηκε αφού οι πρωτόπλαστοι δεν ήταν πάνω από δύο; Μήπως με αιμομιξία;

Όταν, ως μαθητούδι, ο Νίκος Καζαντζάκης έδειξε στο δάσκαλό του το μολύβι ρωτώντας τον αν θα μπορούσε ο Θεός να κάνει αυτό το μολύβι να μην έχει υπάρξει ποτέ, η αμηχανία συνοδεύτηκε από μια ξεγυρισμένη σφαλιάρα. «Πίστευε και μη έρευνα». Ο Καζαντζάκης βέβαια το έψαξε κατόπιν λίγο παραπάνω.

Αν ο βουλευτής της ΝΔ Στέργιος Γιαννάκης έφαγε κάποτε μια ανάλογη σφαλιάρα για μια τόσο αναιδή απορία (λέμε τώρα…), το βέβαιο είναι ότι λούφαξε. Μια για πάντα.

Το ζητούμενο είναι πλέον αν θα «λουφάξει» και το κόμμα το οποίο εκπροσωπεί. Μια παράταξη που θέλει να λέγεται φιλοευρωπαϊκή (άρα και προοδευτική) έχει άραγε την πολυτέλεια να κάνει ότι δεν άκουσε το ομοφοβικό παραλήρημα ενός στελέχους της;

Ο κ. Γιαννάκης διαστρέβλωσε μάλιστα την πραγματικότητα, γράφοντας ότι η δυνατότητα αλλαγής φύλου θα ισχύει «από το 14ο έτος της ηλικίας» και θα χορηγείται ληξιαρχικά «μόνο με μία απλή αίτηση στο Ειρηνοδικείο». Η πραγματικότητα βέβαια είναι ότι το ηλικιακό όριο ορίστηκε στα 15 χρόνια και ότι για να γίνει αποδεκτό το αίτημα θα πρέπει να υπάρχει η συγκατάθεση των κηδεμόνων, καθώς και γνωμοδότηση ειδικής Επιστημονικής Επιτροπής.

Μετά την τροποποίηση της Δευτέρας μάλιστα, η διάταξη «αυστηροποιήθηκε» για τους ανήλικους και η Επιτροπή αυτή ορίστηκε ως διεπιστημονική, η οποία θα αποτελείται από γιατρούς έξι ειδικοτήτων (παιδοψυχίατρος, ψυχίατρος, ενδοκρινολόγος, παιδοχειρουργός, ψυχολόγος και εξειδικευμένος κοινωνικός λειτουργός).

Είναι προφανές ότι ο βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης ήθελε να το κάνει πιο εντυπωσιακό, ώστε να… απογειώσει τη σκέψη του με το «Αν αυτές οι καταστάσεις ήταν φυσιολογικές, τότε ο Θεός δεν θα δημιουργούσε (όπως μαθαίναμε στο σχολείο) τον Αδάμ και την Εύα.. αλλά τον Αδάμ και τον…Γιώργο».

Επιχείρημα ομολογουμένως ατράνταχτο. Αποστομωτικό. Αν βέβαια ο κ. Γιαννάκης υιοθετούσε στο σύνολό της τα «αξιώματα» των Γραφών, θα έπρεπε να δίνει κάθε μήνα τη μισή βουλευτική αποζημίωση του σε ανθρώπους που έχουν βιοποριστική ανάγκη. Διότι ως γνωστόν «ο έχων δύο χιτώνας μεταδότω τω μη έχοντι…».

Η αντιπαραβολή του νομοσχεδίου για τον αυτοπροσδιορισμό του φύλου με την… παραδεισένια ιστορία των πρωτόπλαστων είναι ένα αφελές «τέχνασμα». Τόσο αφελές που φέρνει στο μυαλό μια άλλη αντιπαραβολή, αυτή του Άντον Τσέχωφ για τον έξυπνο («θέλει να μαθαίνει») και τον ανόητο («θέλει να μαθαίνει τους άλλους»).

Η Νέα Δημοκρατία, ως εν δυνάμει κυβερνητική παράταξη, οφείλει να μας ενημερώσει: θα ρωτάει τους εξειδικευμένους στο θέμα επιστήμονες και τους γονείς εκείνων των παιδιών που θέλουν να αλλάξουν φύλο στην ταυτότητα τους; Ή θα ρωτάει τον βουλευτή Πρεβέζης και όσους «σημαδεμένους» ψηφοφόρους της (πόνταρε αυτός ότι)… φούσκωσαν από περηφάνια με την ατάκα του;