Hollywood και σεξουαλική παρενόχληση: Ζούμε το τέλος των προτύπων

Hollywood
Ο Louis C. K. έδωσε το έσχατο σπρώξιμο στους «ήρωες» μας.

Αυτό το κείμενο μπορεί να φαίνεται κενό και ανούσιο δεδομένου ότι ζούμε αρκετά μακριά από το Hollywood. Δεν υπάρχει αυτό το απαραίτητο συστατικό της εγγύτητας για να του δώσει άλλη σημασία. Επίσης το υπογράφει κάποιος που βιάστηκε να υποστηρίξει τον Kevin Spacey όταν έγινε η πρώτη δημόσια κατηγορία για παρενόχληση. Θα μπορούσες να το πεις και υποκρισία εκ μέρους μου. Ή κωλοτούμπα. Για μένα ήταν σίγουρα ένα μάθημα.

Αλλά ξέχωρα από την δική μου βιασύνη, υπάρχει κάτι πίσω απ΄αυτό που σίγουρα δεν απαντάται μοναχά σε μένα. Αυτό είναι η άρνηση των ανθρώπων να δεχτούν ότι αυτό που για χρόνια θαύμαζαν σε βαθμό θρησκευτικής λατρείας είναι ένα σάπιο πράγμα. Ο Kevin Spacey ήταν ένας άνθρωπος και ηθοποιός που γιγαντώθηκε πολύ στα μάτια ημών. Κυρίως σε όσους δεν τον είχαν δει στο Seven ή το American Beauty και τον έμαθαν από το House of Cards. Το σκάνδαλο Weinstein έβγαλε στη φόρα πολλά άπλυτα και μας ανάγκασε να έρθουμε αντιμέτωποι με εκείνο το συναίσθημα που κανείς δεν θέλει. Της παραδοχής ενός λάθους. Του να πούμε ότι το ένστικτο μας μας πρόδωσε.

Κι αν ο Weinstein δεν ήταν και τώρα δεν είναι ακόμα περισσότερο κάποιος που τον θαύμαζε το κοινό εκτός Hollywood, ο Kevin Spacey και ο Louis C. K. είναι. Οι άνθρωποι που συνεργάστηκαν μαζί τους είναι. Εκόντες ή άκοντες. Ο Matt Damon για παράδειγμα στοχοποιήθηκε ότι γνώριζε μέρος της δράσης του Weinstein και κατηγορήθηκε ότι προσπάθησε να σιωπήσει τις φωνές. Κι έχει ήδη στην πλάτη του τη στήριξη στον Casey Affleck.

Το τελευταίο τρανό κρούσμα με τον Louis C. K. είναι ακόμα πιο τραγικό. Το λέω με την έννοια ότι μιλάμε για έναν από τους κορυφαίους stand up κωμικούς παγκοσμίως, που έκανε sold out για πλάκα και που στις παραστάσεις του έριξε αρκετές φορές κράξιμο σε περιπτώσεις τύπου Bill Cosby. Έτι δε, τα θύματα του ήταν γυναίκες του χώρου του. Κοπέλες που τον είχαν ως πρότυπο. Το πρότυπο τους κατέρρευσε με τον χειρότερο τρόπο. Όλες οι περιπτώσεις που έχουν δει το φως της δημοσιότητας ίσως να μην είναι οι μόνες. Ίσως να εμφανιστούν στο εγγύς μέλλον και άλλα. Και δεν είμαστε σαν τους Ρεπουμπλικάνους που στηρίζουν τον κατηγορούμενο Roy Moore. Το Hollywood είχε το περίβλημα ενός τόπου όπου όλοι βρίσκουν το δίκιο τους, όπου η ελευθερία, η δημοκρατία και ο σεβασμός του άλλου ήταν αυταπόδεικτα.

Ύστερα απ΄όλα αυτά ποια είναι η εικόνα για το Hollywood; Σκεφτείτε μόνο τις επερχόμενες βραδιές βραβεύσεων. Πόσες απουσίες θα έχουν, πόσο άβολα θα είναι τα πράγματα…

Το ζουμί πίσω από τα πεπραγμένα των κατηγορουμένων βρίσκεται στην αντίληψη τους. Σε μια αντίληψη που μοιάζει να έρχεται αναπόφευκτη στους περισσότερους που αγγίζουν γρήγορα την εξουσία και τα πλούτη. Δυνητικά είναι όλοι τους ένας Frank Underwood. Δεν επιθυμούν να ικανοποιήσουν την σεξουαλική τους ζωή με τη συναίνεση του εκάστοτε συντρόφου τους. Θέλουν να πραγματώσουν τα δικά τους σενάρια εξουσίας. Να βιάσουν και να «βιάσουν» τον άλλο που τους κοιτάζει με θαυμασμό. «Θα υποταχθεί στον ανώτερο». Ο νόμος της ζούγκλας. Αυτό είναι το δικό τους πορνό. Όλα αυτά φαντάζουν υπερβολικά να λεχθούν, αλλά τα φροϋδικά κατάλοιπα, όσο κλισέ κι αν είναι να τα φέρνουμε στο τραπέζι, υπάρχουν. Αναπαράγονται εκεί.

Από δω και πέρα θα είναι πιο δύσκολο να ταυτιστούμε με κάποιον. «Και πού είναι το κακό;» θα μου αντιτείνετε. Πουθενά. Όπως και να το κάνουμε όμως η ανθρωπότητα εξελίχθηκε μαθαίνοντας να κυνηγά την μίμηση των σπουδαίων. Ακόμα και ως σκέτο κίνητρο. Κανείς δεν ήθελε να μοιάσει στον Kevin Spacey ως προς τον χαρακτήρα και το ταλέντο. Όλοι όμως ήθελαν να έχουν το δικό του impact. Να μην αμφισβητεί κανείς αυτό που προσφέρουν!