Η επανάσταση θ’ αρχίσει απ’ το Κολωνάκι (ντοκουμέντο)

Του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό στο ωράριο διασκέδασης δεν υπομένει. Το απέδειξε στον Παπαθεμελή, θα το ξανακάνει και τώρα. Και είναι το αφάν γκατέ της κοινωνίας που θα ανοίξει το δρόμο.
Μικρός Σατράπης

Γράφει ο Μικρός Σατράπης

Η απόφαση του συμβουλίου της 1ης Δημοτικής Κοινότητας του Δήμου Αθηναίων της 7/12/17 έκρυβε ένα φαινομενικά καλό νέο. Παράτεινε κατά μία ώρα το ωράριο μετάδοσης μουσικής και χρήσης μουσικών οργάνων στα καταστήματα της περιοχής, από 22:00 το χειμώνα και 23:00 το καλοκαίρι που ήταν, σε 12:00 μ.μ. τις καθημερινές και 01:00 τα Παρασκευοσάββατα και τις αργίες, με ισχύ μέχρι τις 31/12/18.

Χαράς ευαγγέλια; Καθόλου, γιατί από τη μία το ωράριο αυτό τηρούνταν μέχρι τώρα μόνο στα χαρτιά και από την άλλη διότι στο παιχνίδι πλέον μπήκαν πολύ δυνατά -με μηνύσεις κατά παντός υπευθύνου- οι κάτοικοι της περιοχής οι οποίοι διαμαρτύρονται εντόνως ότι, αφενός, δεν μπορούν να κοιμηθούν και αφετέρου ότι οι παρκαδόροι των μαγαζιών τους παίρνουν τις θέσεις πάρκινγκ.

Η Δημοτική Αρχή εμφανίζεται αποφασισμένη να επιβάλλει αυτή τη φορά τον νόμο και την τάξη χωρίς εξαιρέσεις, με τη συνδρομή βεβαίως της Αστυνομίας που είναι υπεύθυνη για την εφαρμογή του μέτρου.

Χτύπημα κάτω από τη μέση της Κολωνακιώτισσας μαμάς στο γιό; Ευθεία βολή της χειμαζόμενης αριστεράς εναντίον της δεξιάς των προνομίων; Το 1994 είναι εδώ, ενωμένο δυνατό; Μέχρι ο ιστορικός του μέλλοντος να απαντήσει με σαφήνεια στα καυτά αυτά ερωτήματα, εμείς παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό ντοκουμέντο που έφτασε στα χέρια μας και θέτει τον τόνο για όσα τυχόν θα ακολουθήσουν στα μεγαλοαστικά στενά του πολύπαθου αθηναϊκού κέντρου:

Σύντροφοι ξενύχτηδες του Κολωνακίου,

Ο Παπαθεμελής κι αν εγέρασε κι άλλαξε το μαλλί του, μήτε τη γνώμη άλλαξε μηδέ την κεφαλή του. Λύκοι με προβιά προβάτων κυκλοφορούν ανάμεσά μας, θέλοντας να κάμψουν το φρόνημά μας. Ξέρετε καλά, σύντροφοι, ότι εδώ και χρόνια προσπαθούν να μας γονατίσουν. Τώρα τελευταία τράβηξαν κι άλλο το σκοινί, ειδικά στο Κολωνάκι, τη βιτρίνα της χώρας. Αφαίρεση τραπεζοκαθισμάτων με το «έτσι θέλω», χάραξη διαγραμμίσεων και τώρα αυτό.

Τους πονάει, αδέρφια, ότι αυτοί ξημεροβραδιάζονται σ’ ένα γραφείο για 800, 1000, άντε 4000 ευρώ το πολύ, ενώ εμείς γεμίζουμε κάθε μέρα τις μαγαζάρες γιατί φροντίσαμε έγκαιρα να κάνουμε τα κουμάντα μας. Συγγνώμη κιόλας αν κάποιοι από μας έχουμε εύπορους γονείς.

Συγγνώμη επίσης αν την περίοδο 1999-2002 είχαμε μερικές πληροφορίες παραπάνω για το πως θα πάει το Χρηματιστήριο και βγάλαμε το κάτι τις μας. Δεν θα απολογηθούμε σ’ εσάς, σε τελική ανάλυση. Εσείς θα μας πείτε γιατί ζηλεύετε όσους περνάνε καλά; Μήπως για να νιώσετε καλύτερα για την άδεια, άχαρη και μίζερη ζωή σας;

Δεν θα περάσει. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Δεν θα στερηθεί ένας ολόκληρος λαός τις ποτάρες του επειδή (τάχα μου) η κυρία Λέλα δεν μπορεί να κοιμηθεί τα βράδια στο ρετιρέ της στη Σκουφά. Μολών λαβέ, κύριοι του Δήμου και της Αστυνομίας. Εμείς κι εσείς -κι όποιος νικήσει. Παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους, γυναίκες και άντρες με Πέλφε (Μοέ Σαντόν και Βεβ Κλικό στην πραγματικότητα) στους ώμους! Μέχρι τη νίκη. Μέχρι την τελική δικαίωση.

Εκ μέρους της κυβέρνησης βουνού Κολωνακίου και περιχώρων.