Γιατί ο διαχειριστής της πολυκατοικίας πρέπει να είναι ΠΑΝΤΑ αντιπαθητικός;

Παραδέξου το, θα έδινες κι εσύ τα διπλά… κοινόχρηστα, αν ήταν να μην ξαναδείς ΠΟΤΕ μπροστά σου τον κομπλεξικό διαχειριστή της πολυκατοικίας!
Γιώργος Μαραθιανός

Γράφει ο Γιώργος Μαραθιανός

Ο τύπος που παίζει μπάλα στο «5Χ5» και διαμαρτύρεται συνέχεια στον διαιτητή. Η γριά που σου βάζει χέρι όταν αφήνεις το αυτοκίνητο μπροστά από το σπίτι της επειδή «εδώ παρκάρει ο γιος μου». Ο μυαλοφυγόδικος που σου κορνάρει στο φανάρι αυτόματα μόλις ανάψει το πράσινο.

Ε, συγκεντρώνουμε όλους αυτούς μαζί και έχουμε μόλις το 34% της αντιπάθειας που προκαλεί μόνο του ένα και μόνο πρόσωπο:

Ο διαχειριστής της πολυκατοικίας!

Δεν έχει σημασία αν ο σχέσεις σας είναι μια χαρά (προς το παρόν). Δεν παίζει ρόλο αν ο δικός σου είναι υποδειγματικός (έτυχε). Αυτός ο ρόλος λες και είναι κομμένος και ραμμένος για τον ΚΟΜΠΛΕΞΙΚΟ.

Για τον νοικοκυραίο που έχει πάρει σύνταξη και ψάχνει εναγωνίως κάτι ν’ ασχοληθεί στη ζωή του.

Τον «παντόφλα» που προσπαθεί να ξεσπάσει κάπου την καταπίεση της κυράς του. Τον καρπαζοεισπράκτορα, που έχει αποφασίσει ότι ποτέ δεν είναι αργά να εκδικηθεί για τις φορές που οι συμμαθητές του έτρωγαν νταηλίκι την τυρόπιτα (ενώ την κρατούσε στο χέρι του).

Ή τη μουτρωμένη 60άρα, που της φταίνε όλα επειδή έχει να δει χαρά στα σκέλια της από τότε που η Νεκρά Θάλασσα ήταν απλά… άρρωστη.

Σε οποιαδήποτε μορφή κι αν τον πετύχεις (με μακράν ανυποφορότερη όλων την τελευταία) το στιλ είναι περίπου το ίδιο:

Ύφος καραβανά σε «μαύρο» στρατόπεδο στην πινέζα του χάρτη. Συμπεριφορά σαν να κατέχει κάποια πολύ σοβαρή εξουσία. Και ετοιμότητα ανά πάσα στιγμή για να σου κάνει παρατήρηση.

Διότι δεν έχει σημασία αν του χρωστάς ή όχι. Αν είσαι τυπικός στην πολυκατοικία και δεν ενοχλείς κανέναν. Θα βρει τον τρόπο να σου τα κάνει… πλανήτες!

Είτε επειδή πήγες ένα λεπτό πριν ή ένα λεπτό μετά την προκαθορισμένη ώρα για τα κοινόχρηστα. Είτε επειδή έκανες φασαρία το ΕΝΑ από τα 365 βράδια του χρόνου που έχεις τα γενέθλιά σου.

Είτε επειδή δεν πήγες στην τελευταία συνέλευση. -Ξέρετε, δούλευα. -Το καταλαβαίνω, αλλά συζητήθηκαν σοβαρά θέματα, θα μπορούσατε να έχετε στείλει έστω τη σύζυγο.

Με έναν μοναδικά σπασαρχίδικο τρόπο (ή με κάποιο σημείωμα στον καθρέφτη του ασανσέρ που θα ‘χει όβερ 4,5 ορθογραφικά λάθη και θα τελειώνει με κάτι σαν «κάποιοι δουλεύουν, παρακαλώ να τους σεβαστείτε») θα περιμένει στη γωνία να εκμεταλλευτεί οποιοδήποτε λάθος σου.

Καλά, δεν συζητάμε την περίπτωση να έχεις βρεθεί κανένα μήνα πίσω (είτε λόγω δυσκολιών, είτε απλά επειδή το αμέλησες).

Οι πιθανότητες να σε τρακάρει σε είσοδο/ασανσέρ/λαϊκή/στον ύπνο σου και να ΜΗΝ σου το υπενθυμίσει είναι μικρότερες από το να νικήσει η ΑΕΚ αγώνα έχοντας (μαζί) στην ενδεκάδα τον Βινίσιους και τον Αϊντάρεβιτς.

Μέχρι μια μέρα να κάνεις το μεγάλο «μπαμ». Κι αφού σαν άλλος Μάκαρος καταπιείς μπροστά του το χαρτάκι «να πληρωθούν τα κοινόχρηστα», το οποίο σου ‘ριξε κάτω από την πόρτα, να το βγάλεις από μέσα σου:

«Χαλάρωσε μεγάλε, απλά ο διαχειριστής είσαι…»