4 αντικείμενα που δεν χρειάζεται ένας νεοέλληνας

Διαβάστε τις αλήθειες που κάποιοι μας κρύβουν γι' αυτά τα πέντε αντικείμενα συνέλληνες και σταματήστε να τα χρησιμοποιείτε πριν σας βρει κάνα κακό.
Νικόλας Ακτύπης

Γράφει ο Νικόλας Ακτύπης

Φλας

Φυσικά και δεν μιλάμε για εκείνο που έρχεται ενσωματωμένο πια στις φωτογραφικές μηχανές ή στα κινητά για σέλφιζ, αλλά στο ματζαφλάρι που προεξέχει από το τιμόνι του αυτοκινήτου. Ένα εντελώς άχρηστο για τους περισσότερους αξεσουάρ που πιθανότατα θεωρούν ότι ο κατασκευαστής το τοποθέτησε εκεί μόνο για λόγους αισθητικής και ισορροπίας επειδή από την άλλη μεριά υπάρχει ένα ίδιο για να αλλάζεις σταθμούς στο ραδιόφωνο και για να γυρίσουν οι υαλοκαθαριστήρες. Φυσικά όσοι δεν το χρησιμοποιούν έχουν και τα δίκια τους. Αφού βιάζομαι να στρίψω την τελευταία στιγμή στη Ζήνωνος ρε φίλε, πού να χάνω χρόνο με αυτή τη σαχλαμάρα. Κόβω με τη μία το τιμόνι και είμαι κύριος.

Κάδος σκουπιδιών

Μπορεί η καθαριότητα να είναι μισή αρχοντιά, αλλά σε πολλούς Έλληνες δεν αρέσουν οι μισές δουλειές και βγάζουν το άχτι τους στους κάδους απορριμμάτων. Αυτές τις ακαλαίσθητες και ογκώδεις κατασκευές που όχι μόνο κόβουν θέσεις πάρκινγκ αλλά και δημιουργούν έναν ψυχαναγκασμό. Περπατώ σαν κύριος στο κέντρο. Με πιάνει μια λιγούρα και χτυπάω τη σοκοφρέτα μου. Γιατί κύριε έρχεσαι και περιορίζεις τις ατομικές μου ελευθερίες υποδεικνύοντάς μου το ακριβές σημείο που θα πρέπει να πετάξω το περιτύλιγμα; Ξέρεις ποιος είμαι εγώ; Εγώ φίλε μου τραγουδούσα Χρηστάκη «θα ζήσω ελεύθερο πουλί» στα ελληνάδικα, τέτοια σκλαβιά δεν την μπορώ δεν την βαστάω.

Κράνος

Αρκετά πια με την πρωτοκαθεδρία του κεφαλιού και την δεσποτική θέση του σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα. Δεν μπορεί το κεφάλι μας να κάνει του κεφαλιού του και επειδή τα έχει κάνει τάτσι-μιτσι-κότσι με τους γιατρούς (κι εκείνοι με τη σειρά τους με τους κατασκευαστές κρανών από τους οποίους τα παίρνουνε) να τρέχουμε εμείς να ξηλωνόμαστε κανονικά για σιδερένια σκουφάκια. Και οι αγκώνες μας; Ποιος σκέφτεται τους αγκώνες μας και τη δική τους ανάγκη για προστασία; Κανείς!

 

 

Βιβλίο-εφημερίδα

Πρόκειται για δύο αναχρονιστικά αντικείμενα, κατάλοιπα μιας εποχής που οφείλουμε ως Έλληνες και άνθρωποι γενικότερα να αφήσουμε οριστικά πίσω μας. Πρώτα από όλα, λερώνουν. Κάτι που μπορούν να αντιληφθούν και οι αμετανόητοι ημίτρελοι που επιμένουν να τα διαβάζουν, αλλά και οι κλασικοί νεοέλληνες που ξέρουν καλά ότι ακόμη και για την τουαλέτα είναι πλέον παντελώς άχρηστα. Και διότι το χαρτί τους είναι αρκετά σκληρό και καθόλου απορροφητικό (η μία χρήση τους), αλλά και επειδή στον 21ο αιώνα μπορείς να χρησιμοποιήσεις αυτά τα δέκα λεπτά (ή πολύ παραπάνω για τους μερακλήδες) καλύτερα για την ενημέρωση και την ψυχαγωγία σου. Εδώ έχω το «τρία ντάμπλογιου τελεία συφοραπουμαςβρηκεσυνελληνες τελεια μπλογκσποτ τελεια τζι αρ» να μου ανοίγει τα μάτια με αλήθειες ρε καθίκια. Τι να την κάνω την πληρωμένη δημοσιογραφία που μου παρέχουνε τα ΑΡΔάκια του 20άρικου και την εξωτερίκευση των σκέψεων του κάθε τεμπέλη που δεν μπορεί να βρει μια κανονική δουλειά ως ασίσταντ τζούνιορ εξέκιουτιβ, αλλά δηλώνει συγγραφέας;