ΕΣΣΔ – Γιουγκοσλαβία: όταν «γράφτηκε» η μεγαλύτερη ανατροπή στην ιστορία του μπάσκετ (Pics & Vids)

Οι δύο μεγαλύτερες μπασκετικές σχολές της Γηραιάς Ηπείρου μας χάρισαν ένα μνημειώδες παιχνίδι ακριβώς 31 χρόνια πριν, το φινάλε του οποίου έγραψε ιστορία...

Ας το σκεφτούμε λογικά- βάζοντας ελεγχόμενα στην εξίσωση και το γαλανόλευκο συναισθηματισμό μας: υπάρχει ο ημιτελικός του Ευρωμπάσκετ το 2005, τότε που η Εθνική μας ήταν πεσμένη στο καναβάτσο κι όμως κατάφερε με το τρίποντο του Διαμαντίδη στο τέλος να πάρει την (εκτός λογικής) νίκη απέναντι στους Γάλλους (67-66) με μια επική ανατροπή.

Υπάρχει ο προημιτελικός κόντρα στους Σλοβένους 2 χρόνια αργότερα, τότε που στα σκάρτα 2.5 λεπτά χάναμε 12 πόντους, και χάρη στο απίστευτο κρεσέντο του Παπαλουκά πήραμε την απίθανη πρόκριση (63-62) για τους «4».

Ακόμα, έχουμε τον τελικό της Κωνσταντινούπολης το 2012, όταν από το -19 στα τέλη του 3ου δεκαλέπτου, ο Ολυμπιακός κατέκτησε την 2η Ευρωλίγκα του, με το «πεταχτάρι» του Πρίντεζη σε νεκρό, σχεδόν, χρόνο.

Ή, για να περάσουμε στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού, το επικό comeback των Lakers στον αγώνα με τους Kings το 2007, όταν και μ’ ένα σερί 14-0 στα τελευταία 50 δευτερόλεπτα πήραν σπίτι τους το ροζ φύλλο αγώνα.

Ωστόσο, καμία από αυτές τις ανατροπές δεν συγκρίνεται μ’ αυτό που κατάφεραν οι Σοβιετικοί στον ημιτελικό του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος της Ισπανίας το 1986 απέναντι στους Γιουγκοσλάβους- πολύ απλά γιατί όλα τα προαναφερθέντα παιχνίδια ήταν με «24άρι» (χρόνος επίθεσης, δηλαδή, τα 24 δεύτερα) και όχι «30αρι».

Σ’ εκείνον τον μυθικό ημιτελικό, αντιμέτωπες ήταν οι δύο μεγαλύτερες μπασκετικές υπερδυνάμεις που έχει αντικρίσει ποτέ η Γηραιά Ήπειρος (με την σύγχρονη Ισπανία να βρίσκεται πολύ κοντά τους…) και το μεταξύ τους ματς έμελλε να γράψει ιστορία.

Η ΕΣΣΔ κατέβαζε στο παρκέ τον κορυφαίο, ίσως, Ευρωπαίο ψηλό- τον Άρβιντας Σαμπόνις- στα χρονικά, ενώ στο ρόστερ της υπήρχαν και ο Βολκόφ, ο Σοκ, ο σπουδαίος Τιχονένκο, ο Βάλτερς και μερικά ακόμα… ιερά τέρατα.

Το ρόλο του πρώτου, υπέροχου βιολιού στην Γιουγκοσλαβία κρατούσε ο αείμνηστος Ντράζεν Πέτροβις, με τον αδερφό του Αλεξάντερ, τον τεράστιο Ντίβατς, τον Νταλιπάγκιτς και τους Βράνκοβιτς, Τούτσουρα και Ραντοβάνοβιτς να συνθέτουν ένα ρόστερ «τρόμου». Στις 17 Ιουλίου του 1986, λοιπόν, οι δύο υπερομάδες πάτησαν το παρκέ του ιστορικού ««Παλάθιο ντε Ντεπόρτες» της Μαδρίτης, με το κοινό να τάσσεται ανοιχτά υπέρ των Σοβιετικών, μιας και με τους «Πλάβι» οι Ισπανοί δε διατηρούσαν (από τότε) και τις καλύτερες σχέσεις.

Μετά από ένα ισορροπημένο πρώτο ημίχρονο (40-37 οι «Γιούγκοι»), η ομάδα του μεγάλου δασκάλου Κρέζιμιρ Τσόσιτς άρχισε ν’ αυξάνει τη διαφορά, πήγε για πρώτη φορά στο +9 στα 2:22 πριν τη λήξη του αγώνα (81-72) και στο ένα λεπτό πριν το τέλος με δίποντο του Τούτσουρα πήγε εκ νέου στο +9 (85-76). Τετέλεσται, σωστά;

Λάθος- κι ας βιάστηκε να πει ο μέγιστος Φίλιππος Συρίγος «Η Γιουγκοσλαβία είναι στον τελικό!»: τρίποντο ο Σαμπόνις και -6. Επαναφορά των Γιουγκοσλάβων, κλέψιμο του Τιχονένκο και αμέσως σουτ πίσω από τη γραμμή των 6.25 (τότε) και 85-82!

Στη συνέχεια οι παίκτες του Βλαντίμιρ Ομπούκοφ έκαναν συνεχή φάουλ για να σταματήσουν το χρόνο, με τους «Πλάβι» να κάνουν την λάθος επιλογή: στα 80s όταν μια ομάδα συμπλήρωνε τα ομαδικά φάουλ η αντίπαλός της μπορούσε είτε να επιλέξει να σουτάρει 1+1 βολές (αν έβαζες την πρώτη, σούταρες και δεύτερη) είτε να κάνει επαναφορά από το κέντρο του γηπέδου.

 

Η Γιουγκοσλαβία προτίμησε τις επαναφορές και σε μία από αυτές ο 18χρονος, το 1986, Ντίβατς έκανε διπλή ντρίμπλα με 12΄΄ ν’ απομένουν, με αποτέλεσμα η κατοχή ν’ αλλάξει χέρια. Στην τελευταία φάση της κανονικής διάρκειας ο Σαμπόνις έδωσε ωραίο σκριν στον «δολοφόνο» Βάλτερς και ο Λετονός πλέι μέικερ με τρίποντο λίγο πριν το φινάλε ισοφάρισε σε 85-85!

Ο Ντίβατς, αδυνατώντας να πιστέψει το λάθος του αλλά και το γεγονός πως η ομάδα του σπατάλησε πλεονέκτημα 9 πόντων σε λιγότερο από 1 λεπτό, έβαλε τα κλάματα και χρειάστηκε η βοήθεια του Αράποβιτς για να πάει στον πάγκο.

Το ματς οδηγήθηκε στην παράταση, όμως παρά το γεγονός πως η ΕΣΣΔ είχε την ψυχολογία με το μέρος της «έφτυσε αίμα» για να κερδίσει τους απίστευτους Γιουγκοσλάβους (91-90 με 2 εύστοχες βολές του Σαμπόνις 1.5 ολόκληρο λεπτό πριν το τέλος).

Η επική ανατροπή των Σοβιετικών είχε μόλις ολοκληρωθεί και «σφράγισαν» το εισιτήριο για το μεγάλο τελικό (στον οποίον ηττήθηκαν από τις ΗΠΑ με 87-85), τη στιγμή που οι «Πλάβι» αρκέστηκαν στο χάλκινο, επικρατώντας των Βραζιλιάνων στον μικρό (117-91).

Αν είστε κι εσείς, λοιπόν, ακραιφνής μπασκετόφιλος, τότε μάλλον βρήκατε ακόμα ένα ακράδαντο επιχείρημα για να υποστηρίξετε την ατάκα του Τσαρλς Μπάρκλεϊ, ο οποίος έλεγε το… προφανές:

«Δεν υπάρχει τίποτα στον αθλητισμό που να μπορεί να συγκριθεί με το τελευταίο λεπτό ενός αγώνα μπάσκετ».

Τι, υπάρχει;