Συχνά αφηρημένος, ενίοτε γκαφατζής, καμιά φορά σέντερ-φορ, μία φιγούρα που παρέπεμπε σε στόπερ άλλης δεκαετίας.
Ο Σαμέτ Ακαϊντίν σίγουρα δεν λατρεύτηκε από τους οπαδούς του Παναθηναϊκού, υπήρξε μία λύση ανάγκης στην περίοδο που ο Φατίχ Τερίμ κάθισε στον πάγκο του τριφυλλιού, μία περίοδος που δεν συνοδεύτηκε από επιτυχίες.
Αξιόπιστος και τίμιος σε κάθε μονομαχία, αλλά ελλειμματικός ποιοτικά, χωρίς να εμπνέει εμπιστοσύνη με την μπάλα στα πόδια, μία μάλλον καλτ φιγούρα που έμεινε στην ιστορία για την επιλογή του Τερίμ -ελλείψει άλλων επιλογών- να τον βάλλει σέντερ-φορ σε ένα εκτός έδρας ντέρμπι αιωνίων με τον Ολυμπιακό για το κύπελλο που μάλιστα συνοδεύτηκε και με πρόκριση.
Τρύπησε το ταβάνι του
Ο αμυντικός από την Τραπεζούντα έχει μία ιδιαίτερη ποδοσφαιρική ιστορία. Μέχρι τα 27 του δεν είχε παίξει ποτέ στην πρώτη κατηγορία, κανείς δεν περίμενε την έκρηξη που ακολούθησε με αποτέλεσμα να τρυπήσει το ταβάνι του.
Φόρεσε την φανέλα της Φενέρ, έπαιξε στο εξωτερικό, έπαιξε στο προηγούμενο Euro (έβαλε κι ένα αυτογκόλ για blooper) και παρότι ακόμα και στην χώρα του δεν θεωρείται το πρότυπο του αμυντικού εμπιστοσύνης, έζησε πράγματα που ούτε θα ονειρευόταν μέχρι πριν από λίγα χρόνια.
Το περασμένο καλοκαίρι πήρε μία ολόσωστη απόφαση. Επέστρεψε στις ρίζες του, στην αφετηρία. Επέλεξε μία ομάδα στα βάθη της Ανατολής που ήταν σίγουρο ότι θα μάχεται για την σωτηρία της, την Ρίζεσπορ.
Εκεί, με μία ομάδα πολύ πιο σφιχτή που είχε το μυαλό κυρίως στην αναχαίτιση, ο Ακαϊντίν έκανε σεζόν καριέρας! Ήταν ο παίκτης με τις περισσότερες πετυχημένες αμυντικές ενέργειες (κλεψίματα, κοψίματα, αποκρούσεις, μπλοκ) με 338, δύο περισσότερες από τον δικό μας, Δημήτρη Γούτα.
Μουντιαλικός…
Είχε 96% ποσοστό σε εναέριες μονομαχίες, χώρια τα 4 γκολ σε 35 παιχνίδια που βοήθησαν την ομάδα από την Ριζούντα να ανανεώσει την παραμονή της στην κατηγορία.
Όλα αυτά σχεδόν υποχρέωσαν τον Βιτσέντζο Μοντέλα να τον συμπεριλάβει στην αποστολή που βρίσκεται ήδη στις Η.Π.Α. για το Παγκόσμιο Κύπελλο που ξεκινάει σε λίγες ημέρες, αφού ο 32χρονος στόπερ είναι μία τίμια λύση ανάγκης.
Υπάρχει όμως και καλύτερο. Η ομάδα του τόπου που γεννήθηκε και μεγάλωσε, η κυπελλούχος Τουρκίας Τράμπζονσπορ του προσέφερε συμβόλαιο για 2+1 χρόνια, μία δικαίωση για ένα από τα αουτσάιντερ της ζωής και του ποδοσφαίρου, που ποτέ δεν το έβαλε κάτω, όσα υποτιμητικά σχόλια κι αν άκουσε στην καριέρα του.