shortbus

Η σχέση του άντρα με το πορνό ξεκινάει από σχετικά νωρίς. Στις σημερινές γενιές ακόμα πιο νωρίς. Για μένα που ήμουν και λίγο αργόστροφος, η τσόντα ξεκίνησε αρκετά αργά. Με εξαίρεση μια που είχα δει με φίλους στα 12 μου, οπότε δεν είχα ιδέα τι υπάρχει ανάμεσα στα πόδια μου, μέχρι τα 19 μου βολευόμουν με σκηνές από ταινίες και γυμνές φωτογραφίσεις διασήμων κυριών. Στα 19 μου ήρθε το βράδυ όπου όλοι μου οι φίλοι κατάλαβαν πόσο άμπαλος ήμουν. Ήταν το βράδυ που κλήθηκα να φέρω εις πέρας μια αποστολή και απέτυχα. Ταινία πορνό μου ζητήθηκε, κουλτούρα από τις Κάννες τους πήγα. Το Shortbus με έβαλε στα κιτάπια της Ιστορίας.

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Δευτεροετής φοιτητής ων, οι Παρασκευές και τα Σάββατα σήμαιναν υποχρεωτικά έξοδο. Είναι ένα βράδυ του Σεπτέμβρη, αν δεν κάνω λάθος, που έχουμε συμφωνήσει συμφοιτητές να μαζευτούμε στο σπίτι μιας φίλης, να δούμε ταινία, να παίξουμε και να φάμε. Καθώς το κανονίζουμε, κάποιος ρίχνει την ιδέα της τσόντας. Συμφωνούμε όλοι και αναλαμβάνω να συνεισφέρω στη μάζωξη με την καλύτερη επιλογή ταινίας. Αυτής που θα μας έκανε να σχολιάσουμε και να κάνουμε και την απαραίτητη πλάκα.

Τότε ήταν ακόμα εποχή που επιβίωναν τα dvd club. Όδευαν προς τα τελευταία τους κι εγώ ήμουν ο Μοϊκανός ενός dvd club εδώ στη γειτονιά μου. Αν και είχα κάρτα μέλους σε άλλο, πήγαινα εκεί γιατί γούσταρα την κόρη του ιδιοκτήτη. Είχα να την δω βέβαια χρόνια, αλλά ήλπιζα να την πετύχω μια φορά και να διεκδικήσω την ευκαιρία μου. Φυσικά δεν θα ήταν τη συγκεκριμένη φορά. Γιατί τώρα πήγαινα για ειδικό σκοπό.

Μπαίνω μέσα με μια μικρή ενοχή στο βλέμμα – ο ιδιοκτήτης ήξερε τη μάνα μου και έτρεμα μη με καρφώσει – και πάω χωρίς να κοιτάξω αλλού προς τον τομέα με τα πολλά ΧΧΧ. Ευτυχώς υπήρχε πελάτης και δεν χρειάστηκε να πω την καλησπέρα της ντροπής στον άνθρωπο. Η κατάσταση ήταν «ψεκάστε-σκουπίστε-τελειώσατε». Έριξα μερικές επιφανειακές ματιές, ώσπου έπεσε το μάτι μου σε μια συγκεκριμένη. Είδα στο εξώφυλλο έναν τύπο να κρατάει το «εργαλείο» του, μια όμορφη τύπισσα να αυνανίζεται, οπότε ψήθηκα. Δεν ήθελα να σπαταλήσω άλλο χρόνο. Την πήρα, πήγα στο ταμείο για τα διαδικαστικά, εννοείται πως δεν έριξα βλέμμα στον ιδιοκτήτη, κι έφυγα σούμπιτος.

Το βράδυ στις 9 μπήκαμε στο αμάξι και φύγαμε προς Παλαιό Φάληρο. Μετά από μισή ώρα χτυπούσαμε το κουδούνι. Μπήκαμε με ένα μπουκάλι κρασί στο χέρι και (φυσικά) την τσόντα. Την δεύτερη την δώσαμε με μεγαλύτερη χαρά απ΄ότι το κρασί. Όταν με ρώτησαν τι υπόθεση έχει, πρέπει να είπα ό,τι μου ερχόταν στο κεφάλι. Κάθε τρίτη λέξη που έλεγα ήταν το ρήμα γαμ… ή παράγωγο του. Μαζευτήκαμε όλοι στο σαλόνι, παραγγείλαμε και λίγο πριν έρθουν τα σουβλάκια, πατήσαμε το play.

Πέρασαν 5 λεπτά. Πέρασαν 10. Ένα 20λεπτο. Μισή ώρα. Κι ακόμα δεν είχε εμφανιστεί γυμνός άνθρωπος. Αρχίσαμε να αναρωτιόμαστε. Τι τσόντα είναι αυτή; Μετά από λίγο συνειδητοποιήσαμε ότι κάποιο λάκκο είχε η φάβα. Κάποιος είχε την φαεινή ιδέα να διαβάσει το στόρι στο χαρτάκι που έχουν στα κουτιά. Και τότε έλαμψε η αλήθεια. Το Shortbus, περί ου ο λόγος, δεν ήταν τσόντα. Για την ακρίβεια απείχε ωκεανούς από το να χαρακτηριστεί έτσι.

Το Shortbus είναι ταινία που πήγε στις Κάννες το 2006. Δεν βραβεύτηκε, αλλά είχε λάβει καλές κριτικές τότε. Δεν πρέπει να έχει αποτύχει ξανά τόσο οικτρά επιλογή ταινίας. Προφανώς μόλις κατάλαβαν όλοι τι βλέπαμε, με άρχισαν στο βρισίδι. Είχα κοκκινίσει από ντροπή. Όχι τίποτα, αλλά είχαμε και κοπέλες στην παρέα και δεν ήθελα να ψιλιαστούν ότι έχω μαύρα μεσάνυχτα.

Η πανωλεθρία της βραδιάς μετριάστηκε κάπως από δύο σκηνές. Η μία έδειχνε έναν τύπο που αυνανιζόταν με στόχο να έχει στύση και να φτάσει το στόμα του στο πέος του, ώστε να κάνει στοματικό έρωτα στον εαυτό του. Η δεύτερη μια γυναίκα που είχε τοποθετήσει δονητή στον κόλπο της και έχασε το κοντρόλ που τον σβήνει. Οπότε ήταν μόνιμα έτσι. Το γέλιο ήρθε, έστω και κατ΄αυτόν τον τρόπο. Μέχρι που βγήκα από πάνω στο τέλος.

«Ορίστε ρε, είδατε…; Μια χαρά ταινία έφερα!».