Η υποτιμημένη παιχτάρα της Μπάγερν είναι αυτό που λείπει από τον Μέσι τα τελευταία χρόνια

Σε αυτή την κάπως πτωτική πορεία της Μπάγερν από το 2017 μέχρι και την έλευση του Χάνσι Φλικ, ήταν από τους παίχτες που συγκέντρωναν τα περισσότερα πυρά και πολλοί τον θεωρούσαν τελειωμένο.

Ακόμα όμως και πριν απ΄αυτή την περίοδο καθίζησης, περίοδο κατά την οποία σκόραρε αρκετά βάσει της θέσης του και πολλές φορές με τεχνική υψηλότατου επιπέδου, πάλι δεν ετύγχανε της αναγνώρισης που του άξιζε. Και να σκεφτεί κανείς ότι ενδέχεται στο Μουντιάλ του Κατάρ να αφήσει πίσω του τον Μίροσλαβ Κλόζε στην θέση του πρώτου σκόρερ των Μουντιάλ.

Ο λόγος για τον Τόμας Μίλερ, έναν από τους βράχους της Μπάγερν την τελευταία 10ετία, ο οποίος δείχνει να αναγεννήθηκε με τον Φλικ στον πάγκο, αν και η επιστροφή του στις ουσιαστικές παρουσίες είχε ξεκινήσει από λίγο πριν με τον Κόβατς.

Ο φετινός Μίλερ είναι ίσως ο πιο κομβικός παίχτης της Μπάγερν γιατί βρίσκεται και πάλι στην σωστή θέση στη σωστή στιγμή, τροφοδοτεί συμπαίχτες με μαεστρία δεκαριού και είναι η αιτία της απελευθέρωσης του Λεβαντόφσκι φέτος, ώστε να διάγει την καλύτερη χρονιά της καριέρας του.

Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι όλα αυτά είναι θεωρίες ή ότι δεν έχουν και κάποια τρομερά ισχυρή βάση, ότι είναι η προσωπική άποψη ενός. Οι αριθμοί όμως και η συνολική παρουσία του Μίλερ στη Μπάγερν, τη φετινή και σε όλα του τα χρόνια, δείχνουν πως υπάρχει ισχυρή αντικειμενική βάση σε αυτό που λέει ο τίτλος.

Κι είναι κάτι που φάνηκε περίτρανα στο χθεσινό ματς με τη Μπαρτσελόνα. Αν υπήρχε ένας παίχτης να πάει από τη μία ομάδα στην άλλη και να αλλάξει άρδην η εικόνα του ματς, αυτός είναι ο Τόμας Μίλερ. Είναι το είδος του παίχτη που δεν είχε ποτέ ο Μέσι τα τελευταία 3-4 χρόνια και γι΄αυτό η Μπαρτσελόνα κατέληγε να μετράει πληγές και ο ίδιος να αναρωτιέται τι πάει στραβά στο κλαμπ, αλλά και να δείχνει φανερά ξενερωμένος μες στο γήπεδο με τους συμπαίκτες του.

Παίχτες που να έχουν τον ίδιο εγωισμό με τον ίδιο και να έχουν πάρει αδίκως ψηλά τον αμανέ, είχε αρκετούς δίπλα του ο Μέσι στην επιθετική γραμμή. Και πώς να είναι αλλιώς όταν για παίχτες της μιας χρονιάς η Μπαρτσελόνα ξόδευε 100 και βάλε εκατομμύρια..;

Σε αυτή την κατρακύλα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, ο Τόμας Μίλερ είναι ένας πιστός στρατιώτης. Πιστός στην ομάδα σε τέτοιο βαθμό ώστε δεν θα είχε κανένα πρόβλημα να γίνει οικειοθελώς χαλί για να πατήσει κάποιος συμπαίκτης του που έβλεπε ότι μπορεί να οδηγήσει τη Μπάγερν στη δόξα και τους θριάμβους.

Στο φινάλε της καριέρας του ο Τόμας Μίλερ μπορεί να μην έχει πείσει ακόμα το ποδοσφαιρικό στερέωμα πως είναι ο παίχτης που κάθε σπουδαία ομάδα χρειάζεται, αλλά ο ίδιος θα έχει να κοιτάζει μια γεμάτη στατιστική, πολλά τρομερά επιτεύγματα, αρκετές στιγμές που κατέθεσε ταλέντο, ικανότητα και δουλειά και φυσικά αναμνήσεις σε βραδιές όπως η χθεσινή απέναντι στη Μπαρτσελόνα.