Δεν επισκευάστηκε ποτέ για να γίνει μνημείο: Η ιστορική πόρτα που έπαθε… Ματεράτσι από τον εξοργισμένο Ζιντάν!
Βρείτε μας στο

Η ιστορία του ποδοσφαίρου θα είναι δίκαιη με τον Ζινεντίν Ζιντάν.

Όσο περνούν τα χρόνια, τόσο περισσότερο θα τον θεμελιώνει ως κάτι που μόνο βλασφημία δεν μοιάζει:

Έναν από τους καλύτερους παίκτες όλων των εποχών…

Κακά τα ψέματα όμως:

Όσοι ζήσαμε τον «Ζιζού», όσοι μαγευτήκαμε από το απλό και ταυτόχρονα φαντεζί παιχνίδι του, όσοι βγάλαμε επιφωνήματα με τις ανεπανάληπτες εμπνεύσεις του, δεν θα τον θυμόμαστε μόνο γι’ αυτές.

Αποτυπωμένο στη μνήμη θα είναι πάντοτε και το άδοξο φινάλε του.

Ο τρόπος που διάλεξε (;) ν’ αποχαιρετήσει τα γήπεδα.

Η εικόνα της κουτουλιάς στον Ματεράτσι που (ως τελευταία εντύπωση) είναι αναπόφευκτο να καπελώνει κάπως στο μυαλό τα υπόλοιπα.

Δεν επισκευάστηκε ποτέ για να γίνει μνημείο: Η ιστορική πόρτα που έπαθε… Ματεράτσι από τον εξοργισμένο Ζιντάν!

Αν και στην περίπτωση του Ζιντάν το να τον θυμάται κανείς (πέρα από ασύλληπτο παίκτη) και ως ευέξαπτο χαρακτήρα με οργισμένα ξεσπάσματα δεν θα ήταν ακριβώς αδικία.

Με μια από τις πιο χαρακτηριστικές αποδείξεις γι’ αυτό χαραγμένη (κυριολεκτικά) στο γήπεδο της Λειψίας…

Στις 18 Ιουνίου του 2006 λοιπόν, τρεις εβδομάδες πριν το ιστορικό σκηνικό στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ο Ζιντάν έδωσε μια πρώτη ένδειξη της φόρτισης που τον διακατείχε.

Και μια προειδοποιητική… βολή για όσα εντέλει θ’ ακολουθούσαν.

Διότι είχε ανακοινώσει ότι μετά το Μουντιάλ θα κρεμάσει τα παπούτσια του. Στην πρεμιέρα είχε αποτύχει ν’ αλλάξει τη λευκή ισοπαλία με την Ελβετία.

Και στο κρίσιμο (όπως διαμορφώθηκε) παιχνίδι με τη Νότια Κορέα τα πράγματα πήγαν ακόμα χειρότερα για εκείνον και τη Γαλλία:

Παρά το γρήγορο γκολ του Ανρί, οι Ασιάτες ισοφάρισαν στο 81’ με τον Παρκ, σε μια φάση που η άμυνα των «τρικολόρ» είχε κωμικοτραγική αντίδραση.

Ο εκνευρισμός από τον κίνδυνο ενός ντροπιαστικού αποκλεισμού από τους ομίλους ήταν διάχυτος (με χαρακτηριστική την αντίδραση του Γκαλάς μετά το γκολ, όταν κλώτσησε την μπάλα μακριά).

Και ο ίδιος ο Ζιντάν είχε έναν επιπλέον λόγο να είναι «μπαρούτι»:

Όχι μόνο έπαιξε άσχημα στο ματς, αλλά αντίκρισε και τη δεύτερη κίτρινη κάρτα, που θα του στερούσε τη συμμετοχή στην τελευταία αγωνιστική.

Έτσι, κινδύνευε (αν τα αποτελέσματα δεν έρχονταν ευνοϊκά στο φινάλε, με νίκη της Γαλλίας επί του Τόγκο και νίκη της Ελβετίας επί της Νότιας Κορέας) το τελευταίο παιχνίδι της καριέρας του να ήταν αυτό που μόλις είχε λήξει!

Δεν επισκευάστηκε ποτέ για να γίνει μνημείο: Η ιστορική πόρτα που έπαθε… Ματεράτσι από τον εξοργισμένο Ζιντάν!

Με όλα αυτά να στριφογυρνούν στο μυαλό του και τα νεύρα του ήδη… κορδόνια, ο Γαλλο-αλγερινός κατευθύνθηκε στ’ αποδυτήρια.

Και λίγο πριν μπει σε αυτά επιβεβαίωσε ότι η ψυχραιμία δεν συμπεριλαμβανόταν στα πλεονεκτήματά του:

Χωρίς να είναι γνωστό λοιπόν αν της είπε ότι… θα της δώσει τη φανέλα του μετά το ματς, αλλά εκείνη του απάντησε ότι προτιμάει της αδερφής του (όπως συνέβη έπειτα με τον Ματεράτσι) τράβηξε ξεγυρισμένη κλωτσιά σε μια πόρτα!

Και ήταν τόσο γερή η… προβολή που της έκανε, που τα σημάδια από τις τάπες του έμειναν πάνω στο μέταλλο.

Μαζί με την ασήμαντη ζημιά ωστόσο, ο «Ζιζού» προκάλεσε (εν αγνοία του) και ένα ανεπανάληπτο ποδοσφαιρικό μνημείο!

«Αρχικά σκέφτηκα να ζητήσω αποζημίωση από τη FIFA. Μετά όμως σκέφτηκα ότι θα ήταν καλό να κρατήσουμε τις τρύπες ως ανάμνηση ενός από τους καλύτερους παίκτες όλων των εποχών», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο διευθυντής του σταδίου, Βίνφριντ Λόντσεν.

Δεν επισκευάστηκε ποτέ για να γίνει μνημείο: Η ιστορική πόρτα που έπαθε… Ματεράτσι από τον εξοργισμένο Ζιντάν!

Παρόλο λοιπόν που η γαλλική ομοσπονδία διέψευσε το περιστατικό (αναφέροντας ότι «δεν ξέρουμε ποιος είναι ο υπαίτιος και δεν πρόκειται να προσλάβουμε ιδιωτικό ντετέκτιβ για να το ανακαλύψουμε, αλλά ο Ζινεντίν Ζιντάν δεν το έκανε»), τα πράγματα είχαν πάρει τον δρόμο τους.

Η διοίκηση του σταδίου είχε καταλήξει ήδη στην απόφασή της:

Όχι μόνο δεν θα επιδιόρθωνε την πόρτα, αλλά θα τοποθετούσε ένα χρυσό πλαίσιο γύρω από τα σημάδια με την υποσημείωση «ein andenken von Z» (σ.σ. ένα σουβενίρ από τον Ζιντάν)!

Φτιάχνοντας, έτσι, ένα ποδοσφαιρικό αξιοθέατο που υπάρχει έως και σήμερα στη «Red Bull Arena» (και τότε «Zentralstadion»).

Και δημιουργώντας μια εύλογη απορία:

Πόσο πιο κολακευτικό θα ήταν και για τον Ματεράτσι, αντί να τον «επιδιορθώσουν» οι γιατροί (μετά τον γιαλαντζί τραυματισμό του από την κουτουλιά) να του τοποθετήσουν επίσης ένα χρυσό πλαίσιο στο στήθος…