Τότε είναι που πείθεσαι στο 100%. Κάτι χειμωνιάτικα βράδια που ψάχνεις κάτι, ως άνθρωπος που αγαπάει το ποδόσφαιρο, να σου ζεστάνει την καρδιά. Και ο Μπάμπης Κωστούλας είναι αυτό ακριβώς: Μια ευλογία για το σπορ, για το ελληνικό ποδόσφαιρο. «Θαύμα της φύσης» όπως τον είχε αποκαλέσει πριν από λίγο καιρό ο Ντάρκο Κοβάσεβιτς.
Το γκολ του με τον ΠΑΟΚ, νικητήριο εκ του αποτελέσματος (2-1) για τον Ολυμπιακό, δεν ήταν από τα πιο δύσκολα που θα δει κανείς. «Έκρυβε» όμως κάτι που αυτός ο φοβερός και τρομερός 17χρονος μας έχει κάνει να θεωρούμε δεδομένο με την περίπτωσή του: Ωριμότητα. Με το που βρέθηκε σε πλεονεκτική θέση στη μεγάλη περιοχή, τα έκανε όλα ως έπρεπε στο χώρο και στο χρόνο. Εκτελώντας με δύναμη, εκτελώντας σωστά.
Είναι καθόλα εντυπωσιακό το πώς αυτός ο teenager εμφανίζει decision making που περιμένεις από να δεις από φθασμένους παίκτες, με χρόνια πείρας στις πλάτες τους. Και μάλιστα σε τόσο μεγάλα και κρίσιμα ματς όπως ήταν αυτό με τον Δικέφαλο του βορρά. Αυτό το κατορθώνουν μόνο λίγοι, όσοι έχουν κάτι το ξεχωριστό. Όσοι είναι «θαύματα της φύσης», ναι. Ηγέτης με τα όλα του πριν καν κλείσει τα 18 του. Παθιασμένος, με συνεχή κίνηση επιπλέον και άκρως επιθετική προσέγγιση στο κομμάτι πρέσινγκ, δεν επιτρέπει εφησυχασμό στους αντιπάλους ούτε όταν κατευθύνονται προς τη… φυσούνα.
Και έχει ακόμα ένα πολύ μεγάλο “special thing” στη λίστα με τα αβαντάζ που εκπροσωπεί ο νεαρός άσος. Σε διαχρονικό πια πεδίο εξέτασης. Το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει βγάλει πολλούς καλούς επιθετικούς. Όλοι τους όμως ήταν φουνταριστοί. Περιοχής. Ο Μπάμπης Κωστούλας είναι άλλο πράγμα. Μπορεί άνετα να παίξει και ως περιφερειακός επιθετικός, μπορεί κάλλιστα να παίξει και στα άκρα. Στο 4-2-3-1 τουτέστιν, μπορεί να παίξει σε όλες τις θέσεις του 3. Διαθέτοντας ένα «πακέτο» αρετών που πολύ δύσκολα συναντάς γενικώς στο παγκόσμιο φουτμπόλ.
Ο Ολυμπιακός τρίβει τα χέρια του που τον έχει, ένας πραγματικός θησαυρός. Μαζί με τους Πειραιώτες χαίρεται ιδιαιτέρως και η Εθνική μας ομάδα. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς ξέρει καλά πως το σπάνιο και πολυποίκιλο αγωνιστικό προφίλ του Κωστούλα μπορεί να φέρει πράγματα σπουδαία στο μέλλον. Είναι το κομμάτι του παζλ που έλειπε ώστε η Γαλανόλευκη να νιώθει όσο πιο κοντά στο πλήρες από πλευράς επιλογών.
Μια πολύ ελπιδοφόρα προοπτική για την οποία οφείλουμε ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ. Ο κόουτς που υπέγραψε το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο για ελληνική ποδοσφαιρική ομάδα μας χάρισε, ως ελληνικό ποδόσφαιρο, ακόμα ένα μεγάλο δώρο με το πώς χειρίστηκε τον Μπάμπη Κωστούλα. Εκεί που οι περισσότεροι συνάδελφοί του θα έλεγαν «καλός είναι μωρέ ο μικρός, δεν λέω, αλλά άστον να ψηθεί λίγο και βλέπουμε αργότερα», ο Βάσκος είδε έναν έτοιμο παίκτη. Τον πίστεψε έμπρακτα και του έδωσε ευκαιρίες. Το αποτέλεσμα το βλέπουμε κάτι χειμωνιάτικα βράδια όπως αυτό της Κυριακής (23/2) κόντρα στον ΠΑΟΚ. Καλά να ‘ναι ο Μπάμπης Κωστούλας και το αποτέλεσμα αυτό θα είναι μακράς διαρκείας. Όλο και καλύτερα, όλο και ψηλότερα.