Ελάχιστους παίκτες στην Ελλάδα θυμάσαι να έχουν την κοινή αποδοχή του Αγιούμπ Ελ Κααμπί. Να τους παραδέχονται σε τέτοιο βαθμό και οι «απέναντι» εκτός από τους φίλους των δικών τους ομάδων.
Πρέπει να γυρίσει κανείς στις εποχές του Βαζέχα, του Ντέμη και του Τζιοβάνι. Να επικαλεστεί μυθικές μορφές όπως ο Χατζηπαναγής και ο Ριβάλντο. Μερακλήδες όπως ο Σκόκο και ο Πάολο Σόουζα ή ταλέντα που σε αναγκάζουν να υποκλιθείς όπως ο Κωνσταντέλιας.
Υπό αυτή την έννοια (και βλέποντάς τον πλέον να βάζει τα ψαλιδάκια σαν να είναι πέναλτι) είναι λογικό όλοι οι άλλοι πλην των Ολυμπιακών να… εύχονται μεταγραφή του Μαροκινού σε άλλη ομάδα. Και επίσης λογικό είναι να εύχονται την απόκτηση ενός τέτοιου «killer» και από τη δική τους ομάδα.
Μιλώντας λοιπόν σε θεωρητικό επίπεδο, μπορεί κάποιος να πει ότι οι φίλοι της ΑΕΚ έχουν αρκετούς λόγους να ελπίζουν πως βρήκαν τον δικό τους «Ελ Κααμπί»: Στο πρόσωπο (ή μάλλον στα πόδια και το κεφάλι) του Μπαρναμπάς Βάργκα!
Προφανώς και δεν τίθεται θέμα σύγκρισης (τουλάχιστον μέχρι να δούμε τον Ούγγρο αγωνιζόμενο και στα ελληνικά γήπεδα). Ωστόσο το σκαρί, το αγωνιστικό στιλ, αλλά και το background του νέου αποκτήματος της «Ένωσης» θυμίζει αρκετά τον Μαροκινό.
Πριν φορέσει τη φανέλα του Ολυμπιακού στα 30 του ο Ελ Κααμπί δεν είχε παίξει στο υψηλότερο επίπεδο. Είχε αγωνιστεί μονάχα σε ομάδες της πατρίδας του, στην Κίνα, στην Τουρκία και στο Κατάρ. Με έναν σημαντικό (και προφητικό όπως αποδείχθηκε) αστερίσκο: Σε όλες σχεδόν είχε να παρουσιάσει μεγάλο αριθμό γκολ.
Αντίστοιχα ο Βάργκα έρχεται σε παρόμοια ηλικία (31 ετών) στην ΑΕΚ. Άργησε επίσης να κάνει το ξεπέταγμά του, αγωνιζόμενος πριν τη Φερεντσβάρος σε συλλόγους της Αυστρίας και μικρές ομάδες της Ουγγαρίας. Όπως συνέβαινε όμως και με τον Ελ Κααμπί, είχε να επιδείξει αρκετά τεμάχια:
Βοήθησε την Γκιορ ν’ ανέβει κατηγορία με 29 γκολ σε δυο χρόνια. Στην παρθενική του παρουσία στα σαλόνια αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ με την ταπεινή Πάξι (βάζοντας 26 γκολ στο πρωτάθλημα). Και όταν έκανε το βήμα παραπάνω -έστω και σχετικά αργά- στη Φερεντσβάρος ανταποκρίθηκε κάτι παραπάνω από καλά στις απαιτήσεις:
Την πρώτη σεζόν κατέκτησε το πρωτάθλημα όντας ξανά πρώτος σκόρερ (20 γκολ). Πέτυχε άλλα 9 στο Conference League (7 στα προκριματικά και 2 στον όμιλο). Και τη δεύτερη που ήταν κάπως… πεσμένος, σκόραρε 21 φορές συνολικά (τα 6 γκολ στους ομίλους του Europa League), πανηγυρίζοντας δεύτερη σερί κατάκτηση του τίτλου.
Όσο για τα πεπραγμένα του στο πρώτο μισό της φετινής σεζόν μιλούν από μόνα τους: Μετράει ήδη 20 γκολ (συν 5 ασίστ). Έχει πετύχει τα 4 εξ αυτών στο Europa League. Και υπήρξε ο πρώτος σκόρερ στα προκριματικά του Champions League (με 6 τέρματα).
Δεν γίνεται όμως η όποια σύνδεση με τον Ελ Κααμπί μονάχα επειδή ο Βάργκα μοιάζει κι εκείνος με μηχανή σκοραρίσματος. Επειδή τα τελευταία 3,5 χρόνια έχει καταγράψει πιο εντυπωσιακά στατιστικά και από τον ίδιο τον Μαροκινό παιχταρά (με 99 γκολ έναντι 89 του Ελ Κααμπί στο ίδιο διάστημα).
Ούτε επειδή κι εκείνος έχει εξελιχθεί σε σημαντικό στέλεχος της εθνικής του ομάδας: Συνλικά 28 συμμετοχές και 13 γκολ σε 2,5 χρόνια, συμμετοχή στο πρόσφατο Euro και σκοράρισμα στην πρεμιέρα με την Ελβετία (πριν χάσει την υπόλοιπη διοργάνωση λόγω σοβαρού τραυματισμού στο πρόσωπο).
Αυτά που τροφοδοτούν ακόμα περισσότερο τη θεωρητική σύνδεση είναι τα αγωνιστικά στοιχεία του Βάργκα:
Παίκτης κουτιού. Κλασικό «εννιάρι» της μιας επαφής. Ψηλός (1.85), αθλητικός, δυνατός στις μονομαχίες. Δεινός κεφαλοσφαιριστής, με άψογη αντίληψη, έξυπνες τοποθετήσεις στην περιοχή και ακραία αποτελεσματικότητα. Ακριβώς η περιγραφή που (ανεξαρτήτως παικτικής αξίας) θα έκανε κάποιος και για τον Ελ Κααμπί.
Δεν είναι περίεργο εξάλλου που και ο Βάργκα, όπως ακριβώς συμβαίνει με τον Μαροκινό, είχε προσελκύσει ενδιαφέρον αρκετών ομάδων από διαφορετικές χώρες. Ακόμα και το ποσό με το οποίο θα τον αγοράσει η ΑΕΚ (πάνω από 4,5 εκατ. ευρώ) προσεγγίζει τα 5 εκατ. ευρώ στα οποία υπολογίζεται από το transfermarkt η χρηματιστηριακή αξία του Ελ Κααμπί.
Σε κάθε περίπτωση, το νόημα δεν είναι η σύγκριση των δυο παικτών. Από τη στιγμή που είναι υποθετική (με τον έναν να έχει κάνει ήδη πράματα και θάματα στην Ελλάδα και τον άλλο να μην έχει έρθει ακόμη) θεωρείται αβάσιμη. Εκείνο που θα έχει πραγματικά σημασία για την «Ένωση» θα είναι ν’ αποδειχθεί ότι βρήκε έναν φορ, ο οποίος θα πλησιάσει έστω και στο ήμισυ την προσφορά του Ελ Κααμπί στον μεγάλο της αντίπαλο.
Θα της λύσει δηλαδή ένα από τα λίγα αγωνιστικά προβλήματα του πρώτου μισού της σεζόν (το οποίο πλήρωσε όμως σε κάποιες αποτυχίες και πλησίασε πολλές φορές να το πληρώσει ακόμα και σε περιπτώσεις επιτυχιών): Την αποτελεσματικότητα και την αξιοποίηση των πολλών ευκαιριών που φτιάχνει σε κάθε ματς.
Παράλληλα θα επιτρέψει στον Μάρκο Νίκολιτς να εφαρμόσει αυτό που δημοσίως έχει παραδεχθεί πως θεωρεί ιδανικό: Το να παίξει με δυο κλασικούς επιθετικούς στην ενδεκάδα. Γιατί στη θεωρία «κουμπώνει» άψογα με τον Λούκα Γιόβιτς. Μοιάζει να αλληλοσυμπληρώνεται με τον Σέρβο.
Και παίζοντας εκείνος ως φουνταριστός, θ’ αφήσει τον Γιόβιτς να κινείται και εκτός περιοχής (όπως έκανε στις καλύτερες εμφανίσεις της καριέρας του με την Άιντραχτ και κέρδισε μεταγραφή 60 εκατ. ευρώ στη Ρεάλ).
Εξάλλου το στιλ του Βάργκα είναι τέτοιο που δεν θα περιορίζει την ΑΕΚ να παίζει με συγκεκριμένη προσέγγιση (όπως συνέβαινε, για παράδειγμα, με τον Πιερό). Και η ικανότητα που έχει ο Ούγγρος και στο συνδυαστικό παιχνίδι (47 ασίστ στην καριέρα του) επιτρέπει να συνυπάρξει το ίδιο άψογα και με τον Ζίνι.
Είτε ως εναλλακτικό δίδυμο στην επίθεση, είτε ως μέλος μιας ονειρεμένης τετράδας που μπορεί να σχηματιστεί στην κιτρινόμαυρη γραμμή κρούσης: Mε τον ταχύτατο Αφρικανό στο αριστερό άκρο, τον Ελίασον στο δεξί, τον Γιόβιτς ως περιφερειακό και τον Βάργκα σέντερ φορ.