Είναι ορισμένα παιχνίδια που δεν χρειάζεται να τα παρακολουθήσεις για να καταλάβεις πως ακριβώς έχουν κυλήσει. Αρκεί απλά να δεις το τελικό σκορ και αυτό είναι πλήρως αντικατοπτριστικό της εικόνας τους. Και είναι ορισμένα άλλα που κοιτώντας το σκορ νομίζεις πως ξέρεις έχουν εξελιχθεί ακριβώς αλλά αν δεν τα δεις δεν έχεις ιδέα. Το θριαμβευτικό 4-0 της ΑΕΚ απέναντι στον Παναθηναϊκό είναι ένα σκορ απαράδεκτο για τους «πράσινους» ακριβώς επειδή μέχρι το δεύτερο από τα τέσσερα γκολ της Ένωσης το παιχνίδι άνηκε στην πρώτη κατηγορία.
Διότι μπορεί η ΑΕΚ να βρέθηκε σχετικά νωρίς μπροστά στο σκορ εκμεταλλευόμενη μόλις την πρώτη -αλλά και τελευταία στο πρώτο ημίχρονο- τελική της αλλά ο Παναθηναϊκός όχι μόνο στάθηκε καλά σε αυτό το διάστημα αλλά έκανε μάλλον το καλύτερο φετινό του ημίχρονο. Παραδόξως, η ανάπαυλα βρήκε τους γηπεδούχους να αναστενάζουν ανακουφισμένοι λόγω του γεγονότος ότι θα σταματήσουν να βιώνουν τον εφιάλτη των συνεχόμενων κλεψιμάτων του Παναθηναϊκού στο δικό της μισό.
Όμως, ας είμαστε σοβαροί: όσο πλασματική και αν ήταν η ευκολία με την οποία η ΑΕΚ καθάρισε το παιχνίδι στέλνοντας με συνοπτικές διαδικασίες το σκορ στο 3-0, η έλλειψη πάθους για τους παίκτες του Παναθηναϊκού, απόρροια της βαθιάς απογοήτευσης που τους κυρίευσε, μια έλλειψη πάθους που φλερτάρει έντονα με την αδιαφορία, δεν είναι χαρακτηριστικό μεγάλης ομάδας. Διότι οι μεγάλες ομάδες έχουν χαρακτήρα ακόμα και όταν τα πράγματα εξελίσσονται τόσο απογοητευτικά όσο αυτό το βράδυ για τον Παναθηναϊκό.
Τα τέσσερα γκολ σε μόλις πέντε τελικές από την άλλη και μάλιστα μετά από ένα κακό πρώτο ημίχρονο είναι ακριβώς χαρακτηριστικό μιας μεγάλης ομάδας. Αυτό κάνουν οι μεγάλες ομάδες στην άσχημη βραδιά τους: νικάνε σαν να μην τρέχει τίποτα. Και η ΑΕΚ το έκανε τόσο επιβλητικά που σε αυτό το παιχνίδι ήταν λες και έπαιζε με μια ομάδα γειτονιάς που απλά την κόντραρε για 45 λεπτά.
Μεγάλο πράγμα εν γένει για μια ομάδα πρωταθλητισμού, αυτό που θέλει δηλαδή να είναι η ΑΕΚ φέτος, το να νικάει (να θριαμβεύει για την ακρίβεια) στην κακή της βραδιά. Η Ένωση αποκτά ψυχολογία συλλογική αλλά και ατομική: ο Γιόβιτς με τα τέσσερά του γκολ αναπωλεί τις εποχές που θεωρούταν ένα από τα πιο καυτά ονόματα στον κόσμο και αν μπει με αυτή τη ψυχολογία στην τελική ευθεία ο Σέρβος, το μπουστάρισμα για την ΑΕΚ θα ειναι τεράστιο.
Τελικά, υπάρχει ένα συμπέρασμα για τον Παναθηναϊκό πιο αρνητικό και από το τελικό σκορ, πιο αρνητικό και από την έλλειψη χαρακτήρα που δείχνει η κατάρρευσή του. Και αυτό είναι πως πρόκειται για τον ιδανικό αντίπαλο που μπορεί να συναντήσει μια ομάδα που βιώνει κρίση…