Όταν χτίζεις ομάδα γύρω από τον Mπακασέτα…

Η αλήθεια για τον Έλληνα διεθνή μεσοεπιθετικό του Παναθηναϊκού

Σε αυτή τη φάση που βρίσκεται ο Παναθηναϊκός, των σαρωτικών αλλαγών σε αυτήν και στην επόμενη μεταγραφική περίοδο, χρειάζεται και κάποιες σταθερές για να πατάει ενώ προχωράει. Δεν μπορείς να δώσεις μια και να τα γκρεμίσεις όλα. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Τάσος Μπακασέτας παίζει κομβικό ρόλο…

Κάποια στιγμή κυκλοφόρησαν σενάρια που τον αφορούσαν περί Σαουδικής Αραβίας και Ρωσίας. Δεν ήταν τίποτα παραπάνω από φημολογίες. Κι άλλωστε ο Ράφα Μπενίτεθ θεωρεί πολύ σημαντικό αυτή τη στιγμή για την ομάδα του, τον Έλληνα διεθνή μεσοεπιθετικό. Μην μας μπερδεύει πως ο Ισπανός κόουτς έχει ζητήσει 10άρι στις μεταγραφές. Αυτός που θα έρθει, αν έρθει τώρα, θα είναι επένδυση για το μέλλον. Με αγωνιστικό προφίλ «νέος και εξελίξιμος». Που δεν θα «καπελώσει» τον Μπακασέτα, αλλά αντίθετα θα του δώσει τις ανάσες που τόσο χρειάζεται, καθώς ελλείψει εναλλακτικής παίζει παντού και πάντα κι αυτό δεν μπορεί προφανώς να του κάνει καλό.

Μην το ωραιοποιούμε. Θα βρεις πολλούς φαν του Τριφυλλιού που θα μιλήσουν με αρνητικά λόγια για τον Έλληνα άσο. «Όταν παίζεις σε μια μεγάλη ομάδα πρέπει να μάθεις να ζεις με την κριτική, απλώς κάποιες φορές με ενοχλεί η εμπάθεια», σχολίασε πρόσφατα ο ίδιος. Ουσία είναι πως αρέσει δεν αρέσει ο Μπακασέτας, υπάρχουν πολύ συγκεκριμένα δεδομένα για την περίπτωσή του, που πρέπει να μπαίνουν στη συζήτηση και να σχηματοποιούν ένα σύνολο ώστε να κρίνεται δίκαια ως παίκτης, ως συνεισφορά.

Αρχικά δεν είναι τυχαίο πως σε στα περισσότερα ματς που γίνεται αλλαγή, ο Παναθηναϊκός δέχεται αμέσως μετά γκολ. Γιατί ακόμα και στην κακή του μέρα, είναι ίσως ο μόνος παίκτης των Πρασίνων που κατανοεί πραγματικά τις συνθήκες και τις ανάγκες ενός αγώνα. Ενώνοντας αντίληψη, οξυδέρκεια και την (ηγετική) ικανότητα να ξεκλειδώσει ένα ματς με μια ενέργεια.

Την ίδια στιγμή βέβαια, πολλά μπορεί να βρει κανείς να του προσάψει. Ότι υστερεί στην ταχύτητα και στην ντρίμπλα, πως δεν αποδίδει σε χαμηλά μέτρα, πως δεν είναι απολύτως συμβατός με την κατεύθυνση που έχει πάρει το άθλημα.

Όμως, αλήθεια, πόσο τον έχει προστατεύσει η ομάδα του; Αρχικά όταν δεν υπάρχει κάποιος να τον καλύπτει όταν χρειάζεται ξεκούραση; Και εν συνέχεια όταν γύρω του έχει παίκτες που δεν τον βοηθούν να αξιοποιήσει στο έπακρο τα δυνατά του στοιχεία και παράλληλα να καμουφλάρει τις αδυναμίες του;

Όταν παίρνεις τον «Μπάκα» και αποφασίζεις συνειδητά να χτίσεις την ομάδα με αυτόν ως «κολώνα» δεν του βάζεις αργά εξτρέμ στο πλάι (Τζούρισιτς) που δεν μαρκάρουν (Τετέ) ούτε χαφ πίσω του που δεν τρέχουν σαν σκυλιά (Τσιριβέγια). Αυτή τη στιγμή είναι η πρώτη φορά που ο Παναθηναϊκός φτιάχνει ομάδα για να τον αξιοποιήσει. Με δυο φτερά- σφαίρες (Πελίστρι – Αντίνο) ταχυδυναμικά που (θα) μαρκάρουν και δυο χαφ πίσω του που θα κόβουν και θα ράβουν (οι 2 μεταγραφές που περιμένουμε να γίνουν) ώστε να μπορεί εκείνος να μένει σε ψηλά μέτρα και να μην ξοδεύει άσκοπα ενέργεια, παραμένοντας φρέσκος στη ζώνη που μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Εάν δεν αποδώσει και τώρα, ναι, τότε η ευθύνη θα είναι όλη δική του. Μέχρι τότε όμως δικαιούται την υπερασπιστική γραμμή του ότι το ρόστερ ήταν τόσο κακοφτιαγμένο ώστε δεν ήταν εφικτό να αξιοποιήσει πλήρως τα δυνατά στοιχεία του. Και ότι ως εκ τούτου, δεν αξίζει την απαξίωση που αντιμετωπίζει από μερίδα του κόσμου του Τριφυλλιού.