Ο Λούκα Γιόβιτς είναι ο πιο λαμπερός πρωταγωνιστής και ο αναμφισβήτητος σταρ της φετινής ΑΕΚ. Ο Φελίπε Ρέλβας είναι πιθανότατα η καλύτερη μεταγραφή του καλοκαιριού. Ο Ρότα διανύει την ωριμότερη (και ουσιαστικότερη) σεζόν της καριέρας του, ο Πινέδα έχει επιστρέψει στα στάνταρ της εποχής του νταμπλ, ο Λιούμπιτσιτς είναι τόσο μεταμορφωμένος ώστε να μοιάζει νέα μεταγραφή.
Η πιο ευχάριστη έκπληξη όμως, αυτός που έκανε το μεγαλύτερο come back, ο παίκτης που μετατράπηκε από αποδιοπομπαίο τράγο σε «κολώνα» της ομάδας, είναι ο Θωμάς Στρακόσα…
Χωρίς υπερβολή, ο Αλβανός γκολκίπερ είναι άλλος άνθρωπος (και άλλος τερματοφύλακας) φέτος. Άφησε πίσω του μια σεζόν που άλλος δεν θα ξεπερνούσε ποτέ: Ξόρκισε το φάντασμα του γκολ από τη Νόα, ξεπέρασε το στίγμα της εξάρας από τον Ολυμπιακό, άντεξε στη (δικαιολογημένη μέχρι ένα βαθμό, αλλά ανθρωποφαγική από ένα σημείο και μετά) κριτική.
Και το μυστικό για να το καταφέρει δεν είναι και τόσο… μυστικό. Το εξήγησε και ο ίδιος πρόσφατα σε συνέντευξή του στο «Athletiko». Καταρχάς η εμπιστοσύνη του προπονητή. Από τις πρώτες κιόλας μέρες της προετοιμασίας ο Μάρκο Νίκολιτς το έκανε σαφές. Ξεκαθάρισε ότι θεωρεί βασικό τον Στρακόσα. Και έπειτα η δουλειά με τον Μάρκο Γκαροφάλο…
Επιβεβαιώνοντας τις εξαιρετικές συστάσεις που τον συνόδευαν από τον Ατρόμητο (όπου είχε παρουσιάσει μεταμορφωμένους τους Γιαννιώτη και Τσιντώτα) ο νέος γυμναστής τερματοφυλάκων ανέβασε το επίπεδο προπόνησης. Και σε συνδυασμό με το ότι γνωρίζονταν από παλιά (όταν συνυπήρξαν έστω και χωρίς να συνεργάζονται στη Λάτσιο) έχει παίξει σημαντικό ρόλο στη ραγδαία βελτίωση του Στρακόσα…
Γιατί απ’ το ξεκίνημα της σεζόν ο Αλβανός γκολκίπερ εμφανίζεται με πολύ μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Πιο τολμηρός στις εξόδους. Βελτιωμένος στο παιχνίδι με τα πόδια (που υπήρξε μεγάλο ντεζαβαντάζ του πέρυσι). Τόσο επιδραστικός πλέον που δικαιολογεί (έστω και καθυστερημένα) ότι είναι το πιο ακριβοπληρωμένο «Νο 1» στην Ελλάδα.
Οι αριθμοί μιλάνε από μόνοι τους. Ο Στρακόσα είναι από τους βασικούς λόγους που η ΑΕΚ διαθέτει τη δεύτερη καλύτερη άμυνα στο πρωτάθλημα (με παθητικό 12 γκολ σε 18 παιχνίδια). Έχει καταγράψει 10 clean sheet στη Stoiximan Super League και 15 συνολικά στη σεζόν. Στα μισά δηλαδή από τα παιχνίδια που έχει αγωνιστεί, έχει κρατήσει ανέπαφη την εστία του.
Και σε πολλά απ’ αυτά (είτε στην Ελλάδα, είτε στην Ευρώπη) έκανε παπάδες: Ήταν κομβικός στις Βρυξέλλες με την Άντερλεχτ, κάνοντας σωρεία μεγάλων επεμβάσεων (πριν και αφότου ισοφάρισε ο Ελίασον). Συνέβαλε δραστικά στο μεγάλο διπλό επί της Φιορεντίνα (με τεράστια επέμβαση πριν το ένα από τα δυο γκολ των «βιόλα» που ακυρώθηκαν ως οφσάιντ). Υπήρξε καθοριστικός στη Σαμψούντα (με αρκετές αποκρούσεις στο πιεστικό πρώτο ημίχρονο πριν έρθει η ανατροπή στο β’).
Και όλα αυτά ενώ στο πρωτάθλημα καταγράφει επίσης υψηλές πτήσεις:
Κράτησε το σπουδαίο διπλό επί του Λεβαδειακού (με τεράστια επέμβαση σε κοντινό σουτ του Βέρμπιτς στο 89’). Απέκρουσε πέναλτι του Τετέι στο ματς με την Κηφισιά, τερματίζοντας μια τεράστια περίοδο όπου οι γκολκίπερ της ΑΕΚ όχι απλά δεν απέκρουαν εκτέλεση από τα 11 βήματα, αλλά δεν έβρισκαν καν τη… γωνία.
Ήταν από τους λίγους που διασώθηκαν στην ήττα από τον Ολυμπιακό (βγάζοντας άπιαστο πλασέ του Ελ Κααμπί εξ επαφής). Και φυσικά έκανε την απόκρουση της χρονιάς μέχρι τώρα στην Τρίπολη: Εκεί όπου ενστικτωδώς και εντυπωσιακά έβγαλε την κεφαλιά του Ιβάνοφ, προστατεύοντας ένα σημαντικότατο διπλό.
Με βάση λοιπόν όλα αυτά δικαιολογείται η εικονογράφησή του ως… Άγιο. Μπορείς με ασφάλεια πλέον να πεις ότι η ΑΕΚ δεν υστερεί κάτω από τα δοκάρια σε σχέση με τους ανταγωνιστές της. Ότι κερδίζει κι εκείνη πλέον βαθμούς απ’ τη συγκεκριμένη θέση. Και ότι μετά από πάρα πολλά χρόνια διαθέτει και η «Ένωση» έναν τερματοφύλακα που μπορεί να κάνει τη διαφορά…