Το γκολ του, άψογο. Άμεση αντίδραση στο «μάννα εξ ουρανού» από την άμυνα της Ρόμα, κοφτή ντρίμπλα στην κίνηση, άμεσο τελείωμα. Αλλά, αν το καλοσκεφτούμε, δεν θα έπρεπε ποτέ να βρίσκεται σε αυτό το σημείο του γηπέδου, εκείνη τη στιγμή, ο Βισέντε Ταμπόρδα. Είχε μάλλον… ξεμείνει. Κι αυτό συμπυκνώνει όλα τα καλά και τα κακά στοιχεία του Αργεντινού ποδοσφαιριστή του Παναθηναϊκού.
Τα αγγίγματα που κάνει στην μπάλα, οι επαφές του, είναι υψηλού επιπέδου. Το παλικάρι «έχει» πολλή μπάλα μέσα του, η τεχνική του είναι αξιοθαύμαστη. Ξεχωρίζει από μακριά, παίζει με τη μία, είναι δημιουργικός και με επιθετική νοοτροπία. Διψάει επίσης να παίξει, να προσφέρει.
Την ίδια στιγμή όμως, είναι εμφανείς και οι αδυναμίες του. Αρχικά ότι του λείπουν ταχύτητα και έκρηξη. Δύο στοιχεία δηλαδή που ο Ράφα Μπενίτεθ ζητάει απαραιτήτως από τους παίκτες του. Γι’ αυτό και έπρεπε να προκύψουν ένα κάρο απουσίες για να αποφασίσει να του δώσει φανέλα βασικού σε παιχνίδι τοπ επιπέδου.
Φάνηκε επίσης αυτό που έλεγε τις προάλλες ο Χρήστος Κόντης. Πως ο παίκτης στερείται τακτικής παιδείας (αν και αυτό μπορεί να δουλευτεί). Σε καλό του βγήκε όμως του Παναθηναϊκού. Αν ο Ταμπόρδα δεν βρισκόταν σε «λάθος» σημείο, δεν θα είχε ενδεχομένως ποτέ γίνει κάτοχος της μπάλας στη φάση του γκολ. Συμβαίνουν και αυτά στο ποδόσφαιρο…
Το μεγαλύτερο όμως ζήτημα που προκύπτει με τον Αργεντινό είναι πως αυτή ήταν μόλις η πρώτη πραγματικά αγωνιστική περίσταση που πήραμε μια κάπως πιο καθαρή ιδέα για το τι μπορεί να κάνει και τι όχι. Όλο το προηγούμενο διάστημα το είχε βγάλει κατά βάση εκτός, με εξαίρεση ελάχιστες ολιγόλεπτες συμμετοχές, όπως με τη Φερεντσβάρος. Βασικός είχε αγωνιστεί μόνο σε βατά ματς στο Κύπελλο. Σε ένα μάλιστα εξ αυτών, στην Καβάλα, είχε σκοράρει.
LIVE C
Και μην λησμονούμε, μήτε να υποτιμούμε, πως ακόμα και κόντρα στη Ρόμα, δεν είδαμε 100% τον πραγματικό Ταμπόρδα. Με την έννοια πως δεν έπαιξε καν στη φυσική του θέση, ως επιτελικός. Ήταν δεξιά, συχνά και στα άκρα της επίθεσης, που με βάση τα χαρακτηριστικά του ως παίκτης κάθε άλλο παρά «δώρο» ήταν. Έχοντας πίσω του μάλιστα έναν κατά συνθήκη μπακ (Κάτρης) με τον οποίο δεν έχουν καμία κοινή παράσταση, κανέναν αυτοματισμό.
Κοντολογίς, ο Αργεντινός επιβεβαίωσε αυτό που πολλοί φωνάζαν εδώ και καιρό: Πως αξίζει ευκαιρίες, περισσότερο και ουσιαστικότερο χρόνο συμμετοχής. Μόνο έτσι θα μπορέσει να αποκτήσει ρυθμό. Ή… όχι. Σε κάθε περίπτωση μόνο έτσι θα μπορεί να κριθεί δίκαια για το αν κάνει ή δεν κάνει για τον Παναθηναϊκό. Το ζεστό χειροκρότημα όταν αντικαταστάθηκε, στις καθυστερήσεις, ήταν η αναγνώριση του κόσμου σε έναν παίκτη που ίδρωσε τη φανέλα, έχει ταλέντο, σκόραρε και έδειξε πως παρά την εν πολλοίς άδικη διαχείριση προς το πρόσωπό του το προηγούμενο διάστημα, αντέχει, επιμένει. Υποσχόμενο. Πολύ.