«Νιώθω ότι ίσως έχουμε το πιο βαθύ ρόστερ στην Ευρωλίγκα από άποψη ταλέντου», δήλωσε πριν την αναχώρηση για το Κάουνας ο Μόντε Μόρις, κληθείς να σχολιάσει τις απουσίες των Βεζένκοφ, Μιλουτίνοφ.
Η εύλογη απορία είναι αν λογάριαζε και τον εαυτό του στους παίκτες που μπολιάζουν με ταλέντο το ρόστερ. Διότι στο ματς με τη Ζαλγκίρις έγραψε ένα «ολοστρόγγυλο» DNP, παρότι ο Ολυμπιακός είχε ξανά εξόφθαλμο πρόβλημα στη θέση του πλέι-μέικερ – αδύναμος να πάρει κάτι επιθετικά από αυτήν όταν η μπάλα «έκαιγε».
Και το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι οι παίκτες που χρησιμοποιήθηκαν στον «άσο» (Ουόκαπ, Νιλικίνα και Τζόσεφ) είχαν αθροιστικά οχτώ πόντους, με 1/7 δίποντα και 2/6 τρίποντα. Είναι ότι με το να αφήνει ο αντίπαλος ελεύθερο το τρίποντο του εκάστοτε πλέι-μέικερ, έχει την πολυτέλεια να σφίγγει την άμυνα του και να «βραχυκυκλώνει» και την κυκλοφορία – σημείο αναφοράς για την «ερυθρόλευκη» επίθεση. Στο τελευταίο δεκάλεπτο και στις δύο παρατάσεις, ο Ολυμπιακός επιδόθηκε ξανά και ξανά σε «hero ball» με τους Φουρνιέ και Ντόρσεϊ (οι δύο τους εκτέλεσαν αθροιστικά 40 σουτ και πήραν 10 βολές), ένα μπάσκετ που ως γνωστόν δεν είναι το φόρτε του Γιώργου Μπαρτζώκα.
Θα το είχε πάρει το ματς ο Ολυμπιακός αν ο Άλεκ Πίτερς (που είχε 2/11 σουτ) ήταν λιγότερο άστοχος. Αυτό είναι όμως η μία ανάγνωση. Θα το είχε επίσης πάρει – αυτό και αρκετά άλλα – αν διέθετε έναν πλέι-μέικερ με την ποιότητα του Σιλβέν Φρανσίσκο ή του Νάιτζελ Γουίλιαμς-Γκος.
Ειδικά στα φινάλε των αγώνων, που τα γάλατα σφίγγουν, οι παλμοί ανεβαίνουν και οι άμυνες ρίχνουν «ξύλο», η επιθετική πρωτοβουλία απαιτεί εκτός από ταλέντο και προσωπικότητα. Ο Ουόκαπ δεν διαθέτει τίποτε από τα δύο και το διαφαινόμενο… δυστύχημα για τον Ολυμπιακό είναι ότι το ίδιο ισχύει και για τους τρεις άλλους πλέι-μέικερ της ομάδας. Το λες και ψιλοκατόρθωμα σε ομάδα με 25 εκατ. μπάτζετ να διαθέτει αυτούς τους τέσσερις παίκτες στον «άσο». Και να πιάνει… κατάθλιψη τους οπαδούς του συλλόγου, βλέποντας τον Φρανσίσκο να τελειώνει το ματς με 23 πόντους, 7 ασίστ και τον πρώην δικό τους, Γκος, να βάζει άλλους τόσους, γυρίζοντας το ματς με τα τρίποντά του (είχε συνολικά 4/7).
Κοντολογίς, η Ζαλγκίρις των 14,4 εκατ. ευρώ σε προϋπολογισμό έχει τρεις πλέι-μέικερ που απειλούν το καλάθι (το κάνει και ο Μάοντο Λο), ενώ ο Ολυμπιακός ούτε έναν. Το έχω γράψει αρκετές φορές ότι υπό αυτές τις συνθήκες οι ερυθρόλευκοι δεν έχουν σοβαρές πιθανότητες να κατακτήσουν την Ευρωλίγκα. Και ας τους βλέπουν οι μπουκ πρώτο φαβορί και ας τερματίσουν στο top-2 της regular season.
Τα ματς που κρίνουν τίτλους διαφέρουν απ’ όλα τα υπόλοιπα και σε αυτά οι πρωταθλητές Ελλάδας έχουν ένα σημαντικό μειονέκτημα. Διαθέτουν μόνο «εργάτες» στην πιο νευραλγική θέση του μπάσκετ. Δεν υπάρχει plan B, έχουν όλοι τα ίδια χαρακτηριστικά. Μα το plan A θα έπρεπε να είναι ένας παίκτης με κάθετο παιχνίδι και σουτ (τύπου Φρανσίσκο) και το plan B ο παίκτης τύπου Ουόκαπ, που θα έμπαινε αλλαγή και θα περιοριζόταν σε αυτά που ξέρει να κάνει καλά. Σαφώς και ο Τεξανός είναι ένας χρήσιμος παίκτης (που πάντως δεν αμύνεται τόσο καλά όσο στο παρελθόν), αλλά η επίθεση γίνεται προβλέψιμη όταν πρέπει απαραιτήτως να είναι στο παρκέ στα φινάλε των αγώνων.
Το θέμα δεν είναι μόνο ότι συνήθως είναι άστοχος στα μεγάλα ματς, αλλά και ότι παίρνει μόνο ένα μέρος των σουτ που του δίνει η άμυνα. Αυτό σημαίνει ότι ο προσωπικός του αντίπαλος δίνει βοήθειες στο μαρκάρισμα των υπολοίπων τεσσάρων, με αποτέλεσμα να μειώνεται η αποτελεσματικότητα της επίθεσης.
Η αισιόδοξη προοπτική για τον Ολυμπιακό είναι να βγει στο τέλος της μέρας ένας εκ των Μόρις ή Τζόσεφ – να γίνει ο παίκτης που χρειάζεται η ομάδα υπό συνθήκες έντονης πίεσης. Μεταξύ μας όμως, η έως τώρα εικόνα τους είναι τέτοια που οι 11 πόντοι μέσο όρο του Νάντο ντε Κολό στη Φενερμπαχτσέ (με 50% στο τρίποντο και 95% στις βολές) ή οι 13,6 του Τζάρεντ Μπάτλερ στον Ερυθρό Αστέρα είναι δύο καλοί λόγοι για να… μελαγχολήσει ο Γιώργος Μπαρτζώκας.
Θα μείνει πραγματικά ανεξήγητο για ποιον λόγο επέλεξε μόνο πλέι-μέικερ «περιορισμένης ευθύνης» για τη στελέχωση του φετινού ρόστερ, μετά τους τραυματισμούς του Κίναν Έβανς.
Εκτός και αν μπει στον κόπο να το εξηγήσει κάποια στιγμή κάποιος…