Θα θυμάστε την έντονη συζήτηση που γινόταν καθόλη τη διάρκεια του χειμερινού παζαριού περί της top προτεραιότητας ανάγκης ενίσχυσης που είχε ορίσει ο Παναθηναϊκός στο «8». Τι απουσίαζε από την κουβέντα; Το όνομα του Ρενάτο Σάντσες. Όχι επειδή υποτιμούσε κανείς τον Πορτογάλο. Αλλά επειδή ελάχιστοι περίμεναν πως θα μπορούσε να πατήσει γερά στα πόδια του και να βγάλει συνεχόμενα ματς δίχως προβλήματα τραυματισμών. Ως και σενάριο διακοπής του δανεισμού του από την Παρί Σεν Ζερμέν ακούστηκε κάποια στιγμή…
Να όμως που ο Ράφα Μπενίτεθ έχει καταφέρει να πάρει το μάξιμουμ από έναν από τους πιο ποιοτικούς παίκτες του ρόστερ. Στο «όσο περισσότερο» γιατί το «φουλ διαθέσιμος» δεν είναι, δυστυχώς, επιλογή για τον 28χρονο μέσο, θέλει σταθερά και πάντα ειδική διαχείριση. Στο 4-1 με τον ΟΦΗ, το απόγευμα της Τετάρτης (4/3), ο Ρενάτο Σάντσες ήταν ξεκάθαρα απολαυστικός. Κάθε άλλο παρά για πρώτη φορά, να τα λέμε αυτά. «Απλά» το συνόδευσε και με γκολ, το πρώτο του με το τριφύλλι στο στήθος. Ένα συρτό σουτ με τη μία, από το ύψος της μεγάλης περιοχής, όπως έπρεπε, όταν έπρεπε.
«Στάζει» ποιότητα σε κάθε άγγιγμα της μπάλας, βλέπει πράγματα που οι άλλοι ούτε καν διανοούνται. Ανοίγει ωραία και σωστά το παιχνίδι, δίνει διεξόδους και ιδέες, ορίζει με κυριαρχία τη μεσαία γραμμή ως «δική του περιοχή ευθύνης». Έχει αναπτύξει και χημεία με τον Τάσο Μπακασέτα πλάι του, δεν είναι περίεργο, οι καλοί (οι) παίκτες τα βρίσκουν εύκολα μεταξύ τους.
Εάν ο Ρενάτο Σάντσες ήταν στο 100%…
Το παράδοξο είναι πως παίζοντας τόσο καλά… στεναχωρεί τους φαν των Πρασίνων. Ακριβώς επειδή κατανοούν πως αυτό δεν μπορούν να το έχουν συνέχεια, αλλά μόνο σε δόσεις, ανά ματς. Να το θέσουμε και έτσι: Εάν ο Μπενίτεθ ήξερε πως θα έχει υγιή τον Ρενάτο Σάντσες έστω στο 80% των παιχνιδιών και εάν η παρουσία του στην 11άδα ήταν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση, θα ήταν άλλη ομάδα ο Παναθηναϊκός και σε πολύ διαφορετική βαθμολογική θέση στη Stoiximan Super League.
Το ξέρουμε όλοι καλά, πως αν δεν ήταν τόσο εύθραυστος στο κομμάτι «τραυματισμοί», δεν θα έπαιζε στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή. Μιλάμε για έναν ποδοσφαιριστή που «νιώθει» το παιχνίδι και τις καταστάσεις όσο λίγοι. Πόσο κρίμα που ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να ποντάρει πάνω του σε βάθος χρόνου δίχως αστερίσκους, δίχως «ναι μεν αλλά». Εάν ήταν σταθερά fit θα ήταν ικανός να αλλάξει την πορεία των γεγονότων.
Η παρουσία του και μόνο είναι μεγάλο σχολείο για τους νεότερους παίκτες που τον παρακολουθούν και μαθαίνουν πολλά. Έχει παραστάσεις από το τοπ επίπεδο και μπορεί να παίξει κομβικό ρόλο στην προσπάθεια που όλο και καλύτερα πάει, ήτοι να προκύψει χημεία και συνοχή σε ένα σύνολο που – πρέπει να το τονίσουμε αυτό γιατί κάπου υποτιμάται ως γεγονός – είναι γεμάτο ταλέντο και με μεγάλα περιθώρια προόδου. Ματς όπως αυτό με τον ΟΦΗ λειτουργούν ως επιταχυντής θετικών εξελίξεων. Σε πολλαπλά επίπεδα.