Θα ήταν λάθος προσέγγιση να πει κανείς πως ο Παναθηναϊκός δεν έχει τίποτα να χάσει κόντρα στην Μπέτις Σεβίλλης και ότι οτιδήποτε επιπλέον πετύχει από εδώ και στο εξής στο Europa League θα είναι μπόνους. Όχι. Προφανώς και είναι ήδη επιτυχία πως έχει φτάσει ως τους «16», ειδικά με τα τόσα που προηγήθηκαν. Αλλά, καλά το λένε να το ξέρετε, εχθρός του καλού είναι πάντα το καλύτερο…
Το state of mind πρέπει να συνεχίσει προς την κατεύθυνση «μόνο νίκες». Ποτέ στο παρελθόν δεν έχει αποκλείσει ισπανική ομάδα σε νοκ άουτ φάση ευρωπαϊκής διοργάνωσης το Τριφύλλι; Ναι, και; Περισσότερο από βάρος αυτό αποτελεί πρόκληση για μια ομάδα που πέρασε τόσα και τόσα (και) τη φετινή σεζόν. Άντεξε, βγήκε πιο δυνατή από τις δοκιμασίες και δεν τρομάζει πια τόσο εύκολα.
Το νο1 πρόβλημα του Παναθηναϊκού εν όψει Μπέτις
Σύμφωνοι, φαβορί δεν (θα) είναι ο Παναθηναϊκός. Αλλά μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητές του. Κάτι που περνάει μέσα από τη δέουσα επιλογή 11άδας στο ματς της Πέμπτης (12/3). Τι μαθαίνουμε από το ρεπορτάζ για τις σκέψεις του Ράφα Μπενίτεθ; Πως στο μυαλό του, οι κάτωθι έχουν το προβάδισμα για να ξεκινήσουν: Λαφόν, Καλάμπρια, Κυριακόπουλος, Ίνγκασον, Κάτρης, Ρενάτο Σάντσες, Τσέριν, Πελίστρι, Αντίνο, Ταμπόρδα, Τεττέη.
Με το νο1 πρόβλημα να εντοπίζεται στο κέντρο της άμυνας. Δεν είναι διαθέσιμοι οι Τουμπά και Χάβι Ερνάντεθ. Αμφότεροι λόγω τιμωρίας (όπως, παρεμπιπτόντως, και ο Μπακασέτας). Εάν στην όλη εξίσωση προσθέσουμε και το ότι νοκ άουτ, λόγω τραυματισμού αυτός, έχει τεθεί και ο Πάλμερ-Μπράουν, ενώ ο Γέντβαϊ δεν είναι καν δηλωμένος στην ευρωπαϊκή λίστα, μένουν διαθέσιμοι μόνο 2 «καθαρόαιμοι» στόπερ, ο Ίνγκασον και ο Κάτρης.
Ακόμα κι έτσι, ο Παναθηναϊκός μπορεί να συνεχίσει με 3 στην άμυνα (3-4-3). Με τον Καλάμπρια να πηγαίνει, κατ’ ανάγκην, δεξί στόπερ. Όπως έκανε και στην Τσεχία, στο δεύτερο ματς με την Βικτόρια Πλζεν, αμέσως μετά την κόκκινη του Χάβι Ερνάντεθ για να καλυφθεί το κενό.
Αυτό όμως έμοιαζε περισσότερο με κίνηση της στιγμής, για να βγει και το δεύτερο ημίχρονο της παράτασης – δεν έμενε δα και πολύ. Θα μπορέσει να λειτουργήσει σωστά κάτι παρόμοιο για ολόκληρο 90λεπτο; Ή είναι πιο σωστό ο Καλάμπρια να παραμείνει στην κανονική του θέση, στα δεξιά της άμυνας δηλαδή, και οι Πράσινοι να «μετακυλίσουν» σε διάταξη με 4 στα μετόπισθεν; Να συνεπώς το μεγαλύτερο δίλημμα του Ισπανού προπονητή. Το σύστημα.
Κι αν επιμένει τελικά στα 3 στόπερ; Ποιος θα πάρει όλη τη δεξιά πλευρά σε ρόλο φουλ μπακ; Ο Πελίστρι, πιθανότατα, έχει προβάδισμα σε σύγκριση με τον Ζαρουρί. Να, όμως, που εδώ προκύπτει ζήτημα. Η Μπέτις έχει άκρα – φωτιά ειδικά οι δυο εξτρέμ της έχουν όλο το σετ, ταχυδύναμη και τεχνική. Εάν ο Παναθηναϊκός παίξει με 3 πίσω τότε στα δεξιά θα έχει τον Πελίστρι και βοήθειες από τον Ταμπόρδα. Εάν τους βάλουν στη μέση οι απέναντι, τότε θα κάνουν πάρτι.
Γιατί η 4άδα δείχνει πιο λογική επιλογή και ο παίκτης που βγαίνει δυνατά στο προσκήνιο
Η λογική λέει πως ο μοναδικός ρεαλιστικός τρόπος για να αντιμετωπιστούν τα γρήγορα άκρα των Σεβιγιάνων είναι με 4άδα στην άμυνα και βοήθειες από τα εξτρέμ. Καλάμπρια- Πελίστρι στα δεξιά, Κυριακόπουλος- Αντίνο αριστερά. Ο Ουρουγουανός και ο Αργεντινός έχουν την ταχύτητα και τα τρεξίματα για να δώσουν βοήθεια στα μπακ τους. Την ίδια στιγμή, ο Ταμπόρδα θα παίξει έτσι στη φυσική του θέση, πίσω από τον φορ (Τεττέη) – υποσχόμενο.
Για να είναι λειτουργικό αυτό το σχήμα όμως χρειάζεται καθαρό εξάρι, όχι δυο οκτάρια, ειδικά εάν έχει και Ταμπόρδα στην τριάδα που δεν έχει τα δέοντα τρεξίματα. Εν ολίγοις εάν είναι ετοιμοπόλεμος ο Σιώπης, όπως όλα υποδηλώνουν ότι θα συμβεί, αυτό είναι ένα παιχνίδι που μοιάζει κομμένο και ραμμένο για τον Έλληνα μέσο.
Αυτόν που στην ποδοσφαιρική αργκό λέμε «σκυλί». Που θα τρέξει για πέντε στο γήπεδο, θα μαρκάρει ασταμάτητα, θα παλέψει για κάθε μπάλα, για κάθε φάση. Κάνοντάς σε να αναρωτιέσαι πόσα… πνευμόνια έχει. Αστείρευτη ενέργεια και πάθος, απαραίτητο σε do or die καταστάσεις…