Ένα από τα στοιχεία που σε κάνουν να καταλαβαίνεις από τι πάστα είναι φτιαγμένος ένας ποδοσφαιριστής, είναι η διάθεση που δείχνει ακόμα και όταν παίρνει «ψίχουλα» σε χρόνο συμμετοχής. Ο Κάρολ Σφιντέρσκι, το βράδυ της Πέμπτης (12/3), στο ΟΑΚΑ απέναντι στην Μπέτις Σεβίλλης, συνόψισε ακριβώς τι σημαίνει «σωστή νοοτροπία». Ο Παναθηναϊκός είναι τυχερός που τον έχει (ακόμα…) στο ρόστερ του.
Με το που πέρασε αλλαγή στο παιχνίδι. Πρώτη ενέργεια, πρώτη επαφή με την μπάλα. Βγήκε στην πλάτη της άμυνας των Σεβιγιάνων και κέρδισε πέναλτι και αποβολή αντιπάλου. Ο Βισέντε Ταμπόρδα ανέλαβε τα υπόλοιπα. Παίρνοντας την ευθύνη στα δύσκολα, εκτελώντας ψύχραιμα και εύστοχα. Πιστοποιώντας με τον πλέον ηχηρό τρόπο πως έχει απελευθερωθεί πλήρως ψυχολογικά και αγωνιστικά, όντας ένα υπερπολύτιμο asset για το Τριφύλλι.
Ο Αργεντινός, συμβολικά ομιλώντας, ήταν ο πλέον κατάλληλος για να καταλάβει τη ψυχολογία του Πολωνού συμπαίκτη του. Κι αυτός, δεν πάει δα καιρός, καθόταν στον πάγκο ελπίζοντας, συχνά μάταια, σε ένα νεύμα του προπονητή του, σε αυτό το αναζωογονητικό «μπαίνεις».
Πατάμε στη… γη και δεν περιμένουμε παρόμοια εξέλιξη για τον Σφιντέρσκι. Δεν θα γίνει δηλαδή ξαφνικά βασικός ούτε ο αγαπημένος της εξέδρας. Αυτό το σενάριο δεν υπήρξε πρακτικά ποτέ ως πιθανότητα. Αλλά είναι μια χαρά γι’ αυτό που κάνει, για τον τρέχοντα ρόλο του. Του ταιριάζει να έρχεται από τον πάγκο. Να μετατρέπεται σε κάτι σαν σύγχρονος Σόσλκιερ για τον Παναθηναϊκό, αν μας επιτρέπετε μια σύγκριση με ένα ιερό τέρας του ευρωπαϊκού φουτμπόλ, αυτόν που η ιστορία καθιέρωσε ως έναν διαχρονικά πετυχημένο ορισμό της “super sub”.
Ο Σφιντέρσκι δεν ήταν για να μένει ακόμη… εδώ
Επειδή ο χρόνος τρέχει γρήγορα και ξεχνάμε εύκολα θα πρέπει να σταθούμε στο ότι ο Πολωνός δεν ήταν για να παίζει αυτή τη στιγμή ακόμα στο Τριφύλλι. Η απόφαση που είχε παρθεί ήταν να φύγει στο χειμερινό παζάρι. Με ένα άηχο αλλά ολοφάνερο ως σκέψη «δεν μπορεί το παλικάρι» να βγαίνει προς τα έξω και με τη Λέγκια Βαρσοβίας να κινείται ζωηρά για την απόκτησή του.
Ωστόσο, πρώτον το γεγονός πως δεν αποκτήθηκε τελικά ο Μπρούνο Ντουάρτε από τον Ερυθρό Αστέρα και εν συνεχεία ο παράγοντας Europa League έφεραν ανατροπή δεδομένων. Ο Σφιντέρσκι, πρέπει να το πούμε δυνατά γιατί δεν ακούγεται όσο θα έπρεπε, είναι ο πρώτος σκόρερ των Πρασίνων στην Ευρώπη, με 5 πλέον γκολ. Δεν είναι ο καλύτερος επιθετικός εκεί έξω, εννοείται, αλλά είναι ένας παίκτης που πάντα καταθέτει ό,τι έχει από πλευράς θέλησης και δυνάμεων. Ειδικά τώρα που έχει πεισμώσει ακόμα περισσότερο μετά τα γεγονότα του Ιανουαρίου. Κι ας ξέρει πως το πιθανότερο είναι το καλοκαίρι να συμβεί αυτό που δεν έγινε το χειμώνα, να αλλάξει δηλαδή φανέλα.
Ο Ράφα Μπενίτεθ είναι ένας τόσο πετυχημένος κόουτς και επειδή δεν υπήρξε ποτέ του ξεροκέφαλος. Κινείται πάντα βάσει των όσων πιστεύει πως είναι καλύτερα για την ομάδα. Χωρίς να ξεγράφει παίκτες. Όντας επίσης γενναίος. Γιατί αυτό που πρέπει να του πιστώσουμε είναι πως είχε την οξυδέρκεια να περάσει τον Σφιντέρσκι στο παιχνίδι σε σημείο που το Τριφύλλι έπαιζε ακόμα με παίκτη λιγότερο λόγω της αποβολής του Ζαρουρί. Μια τολμηρή κίνηση που με τη μία έφερε αποτέλεσμα.
Ο Παναθηναϊκός ήξερε πως είχε ανάγκη μια αξιόπιστη εναλλακτική πίσω από τον Ανδρέα Τεττέη για να συνεχίσει το ίδιο καλά στην Ευρώπη. Ο Κάρολ Σφιντέρσκι κάνει fit σε αυτό το αγωνιστικό προφίλ και καλώς έμεινε. Ναι, αν το δούμε συνολικά ο MVP της μεγάλης νίκης επί της Μπέτις ήταν ο Ταμπόρδα. Πέρα από το γκολ, κατέθεσε ψυχή και μυαλό στο χορτάρι, κάνοντας τα πάντα στο γήπεδο. Αλλά φανταζόμαστε πρώτα ο ίδιος ο Αργεντινός, πόσο μάλλον καθώς είναι ο ορισμός του team player, θα έδινε ή έστω θα μοιραζόταν απόψε το βραβείο του πολυτιμότερου με τον Σφιντέρσκι. Ακριβώς επειδή κατανοεί στο απόλυτο τι σημαίνει να (μπορείς να) κάνεις τη διαφορά έχοντας στη διάθεσή σου ελάχιστα λεπτά για να τα καταφέρεις, πέφτοντας στη φωτιά απευθείας από τον πάγ(κ)ο…