Η φετινή σεζόν είναι ειδικών συνθηκών για την ΑΕΚ. Ανεξαρτήτως φινάλε και τηρουμένων των αναλογιών, μπορεί να κριθεί ήδη πετυχημένη: Πιθανότατα κανείς δεν περίμενε το περασμένο καλοκαίρι (όταν ξεκινούσε με νέο προπονητή, καταρρακωμένη ψυχολογία από το Βατερλό των περσινών πλέι-οφ και πολλές αλλαγές στο ρόστερ) πως τον Μάρτιο θα βρισκόταν στην κορυφή του πρωταθλήματος και στα προημιτελικά του Conference League.
Ό,τι και να συμβεί λοιπόν στην τελική ευθεία, όπως και να καταλήξει η προσπάθεια για κατάκτηση του τίτλου στην Ελλάδα και πορεία ως το τέλος του δρόμου στην Ευρώπη, έχουν διαμορφωθεί ήδη κάποια δεδομένα για τη νέα σεζόν. Κάποια εύλογα συμπεράσματα για τους υπάρχοντες ποδοσφαιριστές ενόψει της νέας σεζόν.
Άλλωστε ο Χαβιέρ Ριμπάλτα εξήγησε δημοσίως το περασμένο καλοκαίρι ότι το πλάνο του βασίζεται σε τρεις μεταγραφικές περιόδους. Με την ερχόμενη λοιπόν να είναι η τελευταία εξ αυτών (και βέβαιο ότι θα γίνουν εκ νέου ανακατατάξεις), η μέχρι τώρα εικόνα για το ρόστερ είναι η εξής:
Αναντικατάστατοι: Στρακόσα, Ρότα, Ρέλβας, Μουκουντί, Πινέδα, Μαρίν, Γιόβιτς
Είναι ο βασικός κορμός που έχει διαμορφώσει ο Μάρκο Νίκολιτς και σε μεγάλο βαθμό πάνω του βασίζεται η εξαιρετική πορεία της ομάδας ως τώρα. Ο Στρακόσα είναι μεταμορφωμένος και καθοριστικός (με σωρεία μεγάλων αποκρούσεων). Ο Ρότα κάνει σεζόν εφάμιλλη αυτής του νταμπλ (ίσως και ωριμότερη).
Ο Ρέλβας είναι η πιο ευχάριστη μεταγραφική έκπληξη και πιθανώς ο καλύτερος στόπερ στο πρωτάθλημα. Ο Μουκουντί (με την παρουσία του Πορτογάλου να τον απελευθερώνει) έχει αποκτήσει και ηγετικό ρόλο. Ο Μαρίν κάνει παπάδες (μετρώντας και σχεδόν διψήφιο αριθμό ασίστ, εκτός του ανασταλτικού σκέλους). Ο Γιόβιτς μετρά ήδη 19 γκολ, επιβεβαιώνοντας ότι είναι φορ επιπέδου πολύ υψηλότερου του ελληνικού πρωταθλήματος.
Και βέβαια ο Πινέδα που παραμένει, στην τέταρτη σεζόν του με τα κιτρινόμαυρα, το απόλυτο βαρόμετρο: Μ’ εκείνον στην ενδεκάδα (ειδικά σε τοπ απόδοση) η ΑΕΚ εκτοξεύεται, μ’ εκείνον στον πάγκο (ακόμα και όταν δεν είναι στα καλά του) συνήθως υπολειτουργεί. Γι’ αυτόν τον λόγο το θέμα της ανανέωσης του συμβολαίου του είναι από τους βασικούς πυλώνες και της νέας σεζόν. Και μοιάζει βέβαιο ότι θα δρομολογηθεί πριν ολοκληρωθεί η τρέχουσα.
Παίκτες-κλειδιά: Κοϊτά, Βάργκα, Ζίνι, Γκατσίνοβιτς, Κουτέσα
Ο Κοϊτά είναι ο πιο βελτιωμένος παίκτης της ΑΕΚ φέτος. Πιο ομαδικός, πιο προσηλωμένος στο τακτικό πλάνο και το κυριότερο πιο ουσιαστικός, είναι από τους ποδοσφαιριστές που θα βασιστεί πολύ και του χρόνου η «Ένωση». Κάτι αντίστοιχο θα ισχύσει φυσικά και με τον Βάργκα, που όχι απλά προσαρμόστηκε άμεσα, αλλά ξεκίνησε ήδη (με αρκετά και σημαντικά γκολ) την απόσβεση των χρημάτων που δαπανήθηκαν για την απόκτησή του.
Ο Ζίνι δεν είχε φέτος τον αναμενόμενο ρόλο (βάσει και της δήλωσης του Νίκολιτς το περασμένο καλοκαίρι ότι φέτος μπορεί να είναι η χρονιά του), αλλά αυτό συνέβη κυρίως εξαιτίας τραυματισμών και όχι κακής παρουσίας όταν έπαιξε. Αντιθέτως, τα δείγματα ειδικά στο πρώτο μισό της σεζόν επιβεβαιώνουν ότι και τη νέα θ’ αποτελεί σημαντική μονάδα.
Σε τέτοια μετατράπηκε εξάλλου φέτος και ο Γκατσίνοβιτς, ανατρέποντας το κλίμα που υπήρχε το καλοκαίρι. Πάντα μαχητικός και ταιριάζοντας στο πλάνο του προπονητή (που τοποθετεί χαφ και στα άκρα), ο Σέρβος βελτίωσε θεαματικά υπέρ του τις πιθανότητες να κερδίσει ένα νέο συμβόλαιο.
Όσο για τον Κουτέσα, δεν έγινε βασικός και δεν δικαίωσε στο έπακρο τις προσδοκίες από τι συστάσεις που τον συνόδευαν (και τις πρώτες του εμφανίσεις). Παρόλα αυτά, η αναμφισβήτητη ποιότητα και τα δυσεύρετα χαρακτηριστικά του (όπως η ταχύτητα), σε συνδυασμό με καθοριστικά γκολ στην Ευρώπη τον καθιστούν παίκτη με potential να γίνει κομβικός.
Ερωτηματικά: Λιούμπιτσιτς, Ελίασον, Βίντα, Σαχαμπό
Παρόλο που είναι Κροάτης, ο Λιούμπιτσιτς συνεχίζει τα σκωτσέζικα ντους στους φίλους της ΑΕΚ. Ξεκίνησε άσχημα τη σεζόν, φάνηκε να μεταμορφώνεται με τον υβριδικό ρόλο του χαφ-εξτρέμ που του έδωσε ο Νίκολιτς και εσχάτως (στις ισοπαλίες με Βόλο και Ατρόμητο) επανήλθε στις εκνευριστικές εμφανίσεις. Αν δεν κάνει σημαντικά πράγματα στο τέλος της σεζόν δεν αποκλείεται να τεθεί θέμα πώλησης για να γίνει τουλάχιστον απόσβεση των πολλών χρημάτων που δαπανήθηκαν για την απόκτησή του.
Ο Ελίασον, από την πλευρά του, παραμένει μια επίσης περίπλοκη περίπτωση. Αν και δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία για την ποιότητα και τη δυνατότητά του να κάνει τη διαφορά, φέτος δεν το ‘χει καταφέρει. Έχει ως ελαφρυντικό ότι δεν ευνοείται από το σύστημα του προπονητή (ο οποίος προτιμά να παίζει λιγότερο με εξτρέμ), αλλά όχι και δικαιολογία που δεν αξιοποιεί τις ευκαιρίες όταν τις παίρνει.
Κατά τ’ άλλα, ο Βίντα αποφάσισε να συνεχίσει για ένα χρόνο το ποδόσφαιρο και όντως έδειξε (και φέτος) ότι έχει πράγματα να προσφέρει. Εφόσον μείνει ωστόσο θα γίνει με ρόλο ακόμα πιο πίσω στο rotation και ιδανικά με κάποιον νεοαποκτηθέντα στόπερ μπροστά του. Όσο για τον Σαχαμπό, δεν μπορεί να κριθεί από τη στιγμή που δεν τον έχουμε δει ακόμα αγωνιζόμενο και μέχρι να συμβεί αυτό, θα είναι ερωτηματικό αν μπορεί να δικαιολογήσει τις προσδοκίες πως θ’ αποτελέσει σημαντική επένδυση για το μέλλον.
Προς αποχώρηση: Πένραϊς, Κάλενς, Γιόνσον, Γκρούγιτς, Περέιρα, Ζοάο Μάριο
Ο Πένραϊς είναι η μόνη ίσως μεταγραφή που δεν βγήκε. Χωρίς ν’ αποδώσει τα αναμενόμενα, ο Σκωτσέζος έχασε τη θέση από τον Πήλιο. Κατά συνέπεια μοιάζει πιθανότερο να πωληθεί (εξάλλου διατηρεί καλό όνομα στη χώρα του) και ο Έλληνας μπακ να μείνει ως back up ενός αριστερού μπακ διαφοράς που θα αναζητηθεί. Ο Κάλενς δεδομένα θ’ αποχωρήσει (δεδομένου και του ιατρικού προβλήματος), ο Γιόνσον εξαρχής δεν υπολογιζόταν από τον προπονητή, ενώ το ίδιο συνέβη και με τον Γκρούγιτς μετά τις απογοητευτικές εμφανίσεις του.
Κατά τ’ άλλα, ο Περέιρα παραμένει χρήσιμος (με την κλάση και την εμπειρία του) ωστόσο το συμβόλαιο του ολοκληρώνεται και δεν ταιριάζει με το πλάνο χαμηλώματος του μέσου όρου ηλικίας. Όσο για τον Ζοάο Μάριο, έχει εκλάμψεις ποιότητας και συνεισφοράς, αλλά μοιάζει δύσκολο μονάχα με αυτές να πείσει την ΑΕΚ να τον αγοράσει το καλοκαίρι.
Σημαντικός αστερίσκος και μια κατηγορία μόνος του είναι φυσικά ο Πέτρος Μάνταλος. Ο αρχηγός παραμένει πολύτιμος αγωνιστικά και κυρίως ως σημείο αναφοράς στ’ αποδυτήρια. Ενδεχομένως να χάσει έδαφος στο rotation (ειδικά αν αποκτηθεί ένας επιτελικός χαφ που θα χτυπάει θέση βασικού και θα κάνει διαφορά) ωστόσο έχει συμφωνηθεί ήδη η παραμονή του για έναν ακόμα χρόνο.
Και βεβαίως καθοριστική υποσημείωση σε όλα τα παραπάνω είναι πως αποτελούν συμπεράσματα βάσει των όσων ως τώρα έχουν φανεί. Κάτι που κρατά ανοικτό το ενδεχόμενο κάποια απ’ αυτά τα δεδομένα ν’ ανατραπούν, είτε λόγω της παρουσίας συγκεκριμένων παικτών στο φινάλε, είτε λόγω μεταγραφών ή και κάποιας πώλησης.
