Ακόμη περιορίζεται στο στάδιο της φημολογίας, του ψιθύρου. Αλλά υπάρχει βάση, δεν είναι δηλαδή κάτι που προέκυψε από το πουθενά. Στον Παναθηναϊκό κάνουν (δεύτερες…) σκέψεις αναφορικά με την περίπτωση του Φακούντο Πελίστρι. Για το αν έχει νόημα να συνεχίζουν μαζί του ή αν το timing, ειδικά με την πιθανότητα να «φανεί» ο παίκτης στο Μουντιάλ με την Εθνική Ουρουγουάης, θα ευνοήσει προσεχώς το σενάριο της πώλησης. Πόσο μάλλον που η ομάδα έχει ανάγκη να δείξει και μεταγραφικά έσοδα για να έχει «άπλα» να ξοδέψει πολύ στο θερινό παζάρι – όπως ήδη έκανε το χειμώνα.
Το «κατηγορώ» συνοψίζεται στο ότι ο 24χρονος ποδοσφαιριστής δεν πρόκειται να αλλάξει. Ούτε σκόρερ θα γίνει ποτέ (εδώ θα είναι είδηση αν βάλει έστω ένα γκολ…) ούτε θα βρεθεί μακριά από τον κίνδυνο τραυματισμών τόσο εύθραυστος σωματικά που είναι. Το τετ α τετ που έχασε τις προάλλες κόντρα στην Μπέτις στη Σεβίλλη (κι ενώ ακόμη το ματς ήταν στο 0-0) ήρθε να θυμίσει όλες εκείνες τις φορές που θα μπορούσε να είχε κάνει τη διαφορά, όπως το καλοκαίρι κόντρα στη Ρέιντζερς, αλλά απέτυχε. Γενικώς φέτος και σε – μόλις – 15 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις έχει να επιδείξει όλες κι όλες 2 ασίστ, στο πρωτάθλημα αμφότερες.
Την ίδια όμως στιγμή, υπάρχει και η δικαιολογημένη ένσταση του ότι ο Πελίστρι δεν έχει ακόμα βρεθεί σε μια ομάδα που να λειτουργεί 100% φυσιολογικά. Ο Παναθηναϊκός ανέβηκε μεν τον τελευταίο καιρό, αλλά απέχει πολύ από το ιδεατό. Τα στοιχεία που έχει ο Ουρουγουανός διεθνής δεν τα βρίσκεις σε κανέναν άλλον εκ του τρέχοντος ρόστερ των Πρασίνων. Η έκρηξη που έχει, η ταχύτητα που αναπτύσσει με την μπάλα στα πόδια δεν έχουν ταίρι εν Ελλάδι. Το πώς αλλάζει κατεύθυνση, με τεχνική πολύ άνω του μέσου όρου. Ως προσόντα και ως status πολύ δύσκολο να βρεις κάτι παρόμοιο στην αγορά σε λογική τιμή, για αντικαταστάτη.
Ακούγεται πως τα επικείμενα playoffs του ελληνικού πρωταθλήματος θα λειτουργήσουν σαν crash test για τον Πελίστρι. Μόνο που, νομίζουμε, πρέπει να είναι πολύ πιο ευρύ από «απλώς» αυτό. Ο Παναθηναϊκός καλείται να πάρει μια στρατηγική απόφαση που υπερβαίνει το «άμεσο».
Πώς έχει νόημα να κινηθεί ο Παναθηναϊκός αν όντως πιστεύει ακόμα στον Πελίστρι
Το κομβικό ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι το εξής: Πιστεύει ακόμα το προπονητικό τιμ των Πρασίνων πως μπορεί να βρει τον τρόπο να αξιοποιήσει τα θετικά του ποδοσφαιριστή καμουφλάροντας παράλληλα τις αδυναμίες του; Εάν όχι, τότε η πώληση είναι μονόδρομος. Εάν όμως το «ναι» έχει ρεύμα ως άποψη, τότε αξίζει τον κόπο να δουλευτεί ως πιθανότητα.
Γνώμη μας είναι πως θα ήταν κρίμα να μην έχουμε την ευκαιρία να δούμε τον Πελίστρι σε έναν κανονικό Παναθηναϊκό. Στη φυσική του θέση, στα δεξιά της επίθεσης. Σε ένα σύνολο που θα ευνοεί τα φυσικά του χαρακτηριστικά και θα τον πλαισιώνει σωστά. Δεν τον βολεύει ο αργός ρυθμός, δεν το μπορεί το control game. Θέλει χώρους, γρήγορα ένα-δύο, ανεβοκατεβάσματα, συνεργασίες. Μαζί να βγει αληθινή η ελπίδα πως θα μείνει μακριά από τραυματισμούς. Γιατί αυτό το «σταμάτα-ξεκίνα» που τον συνοδεύει εδώ και καιρό δεν τον αφήνει να προχωρήσει, να βρει ισορροπίες επί ατομικού και επί συνόλω.
Το να παραμείνει μοιάζει, στα μάτια μας, ένα λελογισμένο ρίσκο για έναν παίκτη που μπορεί να προσφέρει τα μέγιστα στο κουβάλημα της μπάλας, ενώ παράλληλα πρεσάρει φουλ και δημιουργεί. Ναι, δεν γράφει νούμερα στα stats, αλλά να τον δούμε πρώτα υπό τις κατάλληλες συνθήκες, πριν βιαστούμε να τον (κατά)κρίνουμε.
Εάν λοιπόν ο Παναθηναϊκός αποφασίσει πως θα συνεχίσει να στηρίζει τον ποδοσφαιριστή πρέπει να το κάνει από κάθε άποψη. Εντός και εκτός γηπέδου. Συνειδητά και με υπομονή. Δεν υπάρχουν πια εκπλήξεις ή μυστικά, τα δεδομένα είναι όλα στο τραπέζι. Δεν μπορείς να ζητήσεις από τον παίκτη να γίνει κάτι που δεν είναι. Σκόρερ δηλαδή. Μπορείς να του δώσεις όμως το πλαίσιο για να κριθεί δίκαια και σωστά…