“Θυσίασα τον εαυτό μου για την Μπόκα. Κι αν με ρωτάς, δεν το μετανιώνω. Είναι σαν να εισέβαλε κάποιος στο σπίτι μου κι εγώ να υπερασπίστηκα τα παιδιά μου. Ποτέ δεν ήθελα να γίνω διάσημος. Κάποια στιγμή θα μιλήσω για όλα αυτά, αλλά ακόμα δεν είναι η ώρα”.
Ο Αντριάν Ναπολιτάνο είναι ακόμα ο Panadero. Ο φούρναρης. Έντεκα χρόνια μετά από εκείνη την ημέρα, παραμένει αμετανόητος οπαδός της Μπόκα Τζούνιορς, εξακολουθεί να δουλεύει για την ίδια αλυσίδα αρτοποιείων στο Μπουένος Αϊρες.
Η μακριά ξανθή κώμη έχει εξαφανιστεί, αλλά η γλώσσα του είναι ακόμα δεμένη. Τα παιδιά του πάνε ακόμα σχολείο, δεν είναι ώρα να ξύνει πληγές.
Προσπαθεί να κρατήσει χαμηλό προφίλ και στην ερώτηση αν πάτησε ξανά στο Μπομπονέρα, μετά την λήξη της ποινής του, το 2019 απαντά με ένα αινιγματικό χαμόγελο. Μπορεί ναι, αλλά μπορεί και όχι. Κανείς δεν χρειάζεται να ξέρει…
Εξακολουθεί να πιστεύει ότι όλα ήταν μία καλοστημένη συνωμοσία της Conmebol και της Ρίβερ Πλέιτ για να βλάψουν την Μπόκα Τζούνιορς: “Κάποια στιγμή, θα μιλήσω και θα πω όλη την αλήθεια, που ίσως σοκάρει κάποιους. Αλλά ακόμα δεν είναι η ώρα”, υποστηρίζει, διατηρώντας το μυστήριο για το τι συνέβη πραγματικά εκείνο το βράδυ της 14ης Μαΐου του 2015.
Το ρολόι γυρίζει 11 χρόνια πίσω. Είναι το τρίτο Superclasico μέσα σε 12 ημέρες. Η Μπόκα Τζούνιορς φιλοξενεί (τρόπος του λέγειν) την μισητή Ρίβερ Πλέιτ στην ρεβάνς του 1-0 για τους 16 του Κόπα Λιμπερταδόρες.
Το πρώτο ημίχρονο φεύγει στείρο, οι εκατομμυριούχοι εμφανίζονται πολύ ανθεκτικοί στην πίεση των γηπεδούχων.
Οι παίκτες του Μαρσέλο Γκαγιάρδο ετοιμάζονται να επιστρέψουν στον αγωνιστικό χώρο, δίνουν όρκο νίκης / πρόκρισης όλοι μαζί. Ο αρχηγός Λέο Πόνσιο φεύγει πρώτος στην φυσούνα, αλλά μόλις οι παίκτες της Ρίβερ Πλέιτ πατάνε στον αγωνιστικό χώρο αντιλαμβάνονται ότι κάτι δεν έχει πάει καλά.
Κάποιοι αρχίζουν να βήχουν. Όλοι τρίβουν τα μάτια τους, που είναι πια γεμάτα δάκρυα. Οι λαιμοί αρχίζουν να καίνε. Κάτι έχει συμβεί στην φυσούνα. Κάτι έχουν εισπνεύσει.
Η κάμερα μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο και καταγράφει τις φωνές του αρχηγού Πόνσιο: “Πονάει όλο μου το κορμί. Δεν ξέρω τι μας έριξαν. Ίσως σπρέι πιπεριού. Δεν μπορεί να έκαναν κάτι τέτοιο!”.
Ένας παίκτης της Ρίβερ Πλέιτ βγάζει την φανέλα, η πλάτη του είναι κόκκινη, ίσως πρόκειται για κάποιο αλλεργικό σοκ.
Σε σοκ βρίσκονται όλοι. Διαιτητής, βοηθοί, προπονητικά επιτελεία. Κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς έχει συμβεί, αν μπορεί να συνεχιστεί το παιχνίδι, αν πρέπει να διακοπεί, τι μπορεί να συμβεί μετά.
Η αλήθεια αποκαλύπτεται λίγο αργότερα. Ο Αντριάν Ναπολιτάνο ένας φανατικός οπαδός της Μπόκα Τζούνιορς με καλές διασυνδέσεις στους barras bravas και την ξακουστή Doce έχει καταφέρει να προσεγγίσει σε απόσταση αναπνοής και με ένα καπνογόνο δημιουργεί μία τρύπα.
Χωρίς να γίνει αντιληπτός, έχει περάσει ένα αυτοσχέδιο σπρέι-πιπεριού με πιπέρι καγέν και καυτεριές πιπεριές τσίλι, το οποίο ψεκάζει μέσα στην φυσούνα, λίγο πριν βγουν οι παίκτες της Ρίβερ Πλέιτ στο γήπεδο.
Τέσσερις παίκτες των εκατομμυριούχων διακομίζονται στο νοσοκομείο για τις πρώτες βοήθειες, ο αγώνες διακόπτεται οριστικά και κατακυρώνεται με 0-3 στην Ρίβερ Πλέιτ, που την ίδια χρονιά φτάνει και στην κατάκτηση του τροπαίου.
Ο Ναπολιτάνο ταυτοποιείται το ίδιο βράδυ και αρχίζει να ζει μία κόλαση, αφού δέχεται απειλές κατά της ζωής του. Κρύβεται για μερικά βράδια και μέσω των εφημερίδων ζητά συγχώρεση: “Φοβάμαι. Έχω οικογένεια. Κι αυτοί είναι φοβισμένοι. Όταν είδα τι συνέβη, ήθελα να πεθάνω. Ποτέ δεν ήθελα να συμβεί κάτι τέτοιο, δεν ήξερα ότι υπήρχαν κάμερες. Δεν περίμενα ότι θα φτάσει ως εδώ”.
Παραδόθηκε μερικές ημέρες αργότερα, έδειξε μεταμέλεια στο δικαστήριο και λόγω λευκού ποινικού μητρώου, η ποινή του ήταν μόνο αθλητική (ποινή απαγόρευσης εισόδου στα γήπεδα για 4 χρόνια) και όχι ποινική.
Τελικά ο φούρναρης ήταν ήρωας ή προδότης; Έντεκα χρόνια μετά, κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα…