Κάποιοι, εστιάζουν στον νωθρό τρόπο που μπαίνει στα παιχνίδια ο Ολυμπιακός, ο οποίος ειδικά στα ντέρμπι έχει την κακή συνήθεια να μένει από νωρίς πίσω στο σκορ.
Κάποιοι άλλοι, στέκονται στην αδυναμία του να αντιδράσει και να ανατρέψει αποτελέσματα, όταν μένει πίσω στο σκορ και παίζει απέναντι σε κλειστές άμυνες.
Ορισμένοι, στέκονται στον τρόπο ανάπτυξης: μετράνε σέντρες (που είναι όντως πολλές).
Υπάρχει ένα πιο ξεκάθαρο στοιχείο που δείχνει το δημιουργικό αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται εσχάτως η ομάδα του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ.
Ο βαθμός συμμετοχής του Κωνσταντή Τζολάκη στο επιθετικό παιχνίδι.
Ευχή και… κατάρα!
Στο μοντέρνο ποδόσφαιρο είναι ευλογία να έχεις τερματοφύλακα που να ξέρει μπάλα. Πρακτικά, είναι σαν να παίζεις με αριθμητικό πλεονέκτημα στο γήπεδο σε ότι αφορά την επιθετική ανάπτυξη.
Είναι άλλο, όμως, αυτό και άλλο να περιμένεις από τον γκολκίπερ να οργανώνει τις επιθέσεις σου και να γίνεται σημείο αναφοράς στην επιθετική ανάπτυξη.
Στο τέλος της ημέρας μετά το ντέρμπι με την ΑΕΚ, η στατιστική έδειξε ότι ο Τζολάκης είχε 27 στις 47 μεταβιβάσεις! Από αυτές οι 9 στις 29 ήταν μακρινές μπαλιές / γεμίσματα.
Για να το πούμε με άλλα λόγια, ο Έλληνας τερματοφύλακας έκανε 29 μακρινά βολέ, χοντρικά ένα ανά τρία λεπτά! Είναι πολλά. Είναι πάρα πολλά.
Και δείχνει με τον πιο εύγλωττο τρόπο το δημιουργικό βραχυκύκλωμα του Ολυμπιακού, που περίμενε να φτιάξει ευκαιρίες με μακρινές μπαλιές του τερματοφύλακα, διεκδικώντας πρώτες ή δεύτερες μπάλες στον αέρα.
Ο Τζολάκης είχε περισσότερες πάσες από όλους τους μέσους ή επιθετικούς του Ολυμπιακού πλην του Έσε που είχε 43/51 μεταβιβάσεις, μόνο η τετράδα της άμυνας είχε περισσότερες: Πιρόλα (60), Ρέτσος (55), Ονιεμαέτσι (53), Ροντινέι (52). Άλλη μία προβληματική στατιστική αλήθεια.
Προβληματικό μοτίβο
Μόνο που η ίδια εικόνα εμφανίζεται και σε άλλα παιχνίδια με υψηλό δείκτη δυσκολίας. Στο πρόσφατο εντός έδρας 0-0 με τον ΠΑΟΚ, ο Τζολάκης είχε και πάλι 20 στις 40 μεταβιβάσεις, όμως από αυτές οι 13 στις 33 ήταν και πάλι μακρινές μπαλιές / βολέ!
Αυτό δείχνει ότι αυτού του είδους η επιθετική ανάπτυξη με μακρινές μπαλιές από τον τερματοφύλακα έγινε ένα σταθερό μοτίβο.
Υπήρξαν φορές στο παρελθόν που αυτό λειτούργησε. Θυμηθείτε τον επαναληπτικό ημιτελικό του Conference Leaue με την Άστον Βίλα, όπου ο Τζολάκης με μακρινό βολέ δίνει την ασίστ στο 2-0 για τον Ελ-Κααμπί.
Μόνο που πλέον αυτό έγινε προβλέψιμο, είναι κάτι που το περιμένει πια κάθε αντίπαλος. Έπαψε να αποτελεί στοιχείο αιφνιδιασμού, όπως παλιότερα.
Οι ερυθρόλευκοι βρίσκονται σε ένα πρωτοφανές δημιουργικό / επιθετικό αδιέξοδο, έμειναν χωρίς γκολ σε τρία συνεχόμενα παιχνίδια για πρώτη φορά μετά την δεκαετία του ’70.
Μία πρωτοφανής κατάσταση που απειλεί να καταστρέψει την φετινή του σεζόν, στην οποία ο μόνος στόχος που έχει απομείνει είναι το πρωτάθλημα…