Στην περσινή διοργάνωση της Euroleague ευστόχησε σε 9 δίποντα, 12 τρίποντα και 12 βολές. Πριν από τον αγώνα με τη Ρεάλ, τη Μεγάλη Τρίτη στο ΣΕΦ, ο δίχρονος γιος του τού ζήτησε να πετύχει 40 πόντους. Μα… πως, κάτι δεν κολλάει εδώ. Mόνο ένας τραυματίας παίκτης θα μπορούσε φυσιολογικά να είναι κάποιος που του… συνέβησαν και τα δύο από τα προαναφερόμενα.
Το ξαναλέμε για να γίνει ξεκάθαρο. Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ έβαλε σε όλη την περσινή σεζόν της Euroleague πέντε τρίποντα λιγότερα απ’ όσα σκόραρε μόνο στο τελευταίο ματς του Ολυμπιακού! Είχε για την ακρίβεια 9/23 δίποντα (39.1%), 12/41 τρίποντα (29.3%), 12/20 βολές (60%) και περίπου ίδιο αριθμό ασίστ / λαθών (21/19). Συνολικά έπαιξε περίπου 200 λεπτά, αφού δεν αγωνίστηκε σε 18/38 παιχνίδια και σε κανένα των πλέι-οφ. Ήταν εκτός και στον ημιτελικό του Final 4, όπου παρεμπιπτόντως είχε συμμετοχή ο Σέιμπεν Λι…
Και όχι, ο Ντόρσεϊ δεν είχε πέρσι κάποιο σοβαρό τραυματισμό. Τα ψυχολογικά ζητήματα που είχε σε συνδυασμό με τις extreme – σε βαθμό κυνισμού – απαιτήσεις της Euroleague, δεν έδωσαν χώρο και χρόνο στον διεθνή γκαρντ, που θύμισε rookie και όχι έναν φτασμένο παίκτη με πέντε χρόνια εμπειρίας στη διοργάνωση. Στον Ολυμπιακό άρχισαν να χάνουν την πίστη τους στον παίκτη και αυτό δημιουργούσε ακόμα πιο δυσμενείς συνθήκες για την ψυχολογία του, ανατροφοδοτώντας αυτό το καθεστώς έντονης πίεσης.
Συνήθως, μετά από μια πτώση σε τόσο βαθύ low point, δύσκολα υπάρχει επιστροφή στο πρότερο επίπεδο. Το come back του Ντόρσεϊ όμως ήταν τόσο εντυπωσιακό που πλέον δεν τον… αναγνωρίζουμε, διότι είναι πολύ καλύτερος απ’ ότι ήταν πριν! Αρχικά, έγινε από περιττός πρωταγωνιστής εν «μια νυκτί».
Ένα τυχαίο γεγονός τον έφερε προ των… ευθυνών του. Ο μπασκετικός Ολυμπιακός έχει υποφέρει διαχρονικά από τραυματισμούς, αλλά υπήρξε και ένας τέτοιος που, όπως αποδείχτηκε, του «χάρισε» ένα τρόπαιο πρωταθλητή. Ήταν αυτός του Λούκα Βιλντόσα στον πρώτο τελικό των πλέι-οφ με τον Παναθηναϊκό. Ο Νάιτζελ Ουίλιαμς – Γκος ήταν ήδη εκτός μάχης και ο Γιώργος Μπαρτζώκας είχε ξεμείνει από επιλογές. Έπρεπε να στηριχθεί στον Ελληνοαμερικανό γκαρντ.
Challenge accepted που λένε και στο… χωριό του, την Πασαντίνα της Καλιφόρνια. Μετά τον πρώτο τελικό, όπου σε 8’ συμμετοχής είχε 0/5 σουτ, ο Ντόρσεϊ ήταν leader στους τρεις επόμενους. Σκόραρε αθροιστικά 46 πόντους (16+13+17) με εξαιρετικά ποσοστά, ενώ μοίρασε και 8 ασίστ σε σκάρτα 20’ συμμετοχής κατά μέσο όρο. Ήταν μια επίδειξη πνευματικής δύναμης από έναν παίκτη που για σχεδόν 9 μήνες ένιωθε ασήμαντος και ξαφνικά κλήθηκε να βγει μπροστά, στο πλέον απαιτητικό επίπεδο.
Με κεκτημένη ταχύτητα από τους τελικούς, ο Ντόρσεϊ διατήρησε το πρωταγωνιστικό στάτους του και στην Εθνική για το Ευρωμπάσκετ. Και βέβαια η συνέχεια είναι ακόμα καλύτερη σε ατομικό επίπεδο, αφού τα νούμερα που γράφει «φέτος» τον φέρνουν υποψήφιο για την top πεντάδα της διοργάνωσης: 16.8 πόντοι, 2.8 ασίστ, 2.4 ριμπάουντ με 53,6% στο δίποντο και 40,2% στο τρίποντο. Μάλιστα, κανείς δεν ξέρει πόσους πόντους θα είχε βάλει στο ντέρμπι πρωταθλήματος με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ, αφού μόνο στο πρώτο δεκάλεπτο είχε σκοράρει 18 και αποβλήθηκε, έχοντας παίξει μόνο 2’ στη δεύτερη περίοδο.
Με λίγα λόγια, εκείνος ο δεύτερος τελικός με τον Παναθηναϊκό στο ΣΕΦ έχει χωρίσει την καριέρα του στο πριν και το μετά. Στις δηλώσεις του μετά το ματς με τη Ρεάλ, ο Σάσα Βεζένκοφ ανέδειξε αυτό που οι… πέτρες στο ΣΕΦ το ‘χουν πλέον κρυφό καμάρι. Το work ethic του Ντόρσεϊ έχει πάει σε άλλο επίπεδο. Προπονείται ακόμα και μετά την… προπόνηση, μένοντας μόνος του για σουτ ή για φυσική κατάσταση στο γυμναστήριο. Δουλεύει περισσότερο από ποτέ και αυτό βγαίνει προς τα έξω.
«Κανείς προπονητής δεν σου δίνει 25 και 30 λεπτά χωρίς να τα αξίζεις. Ο Ντόρσεϊ δούλεψε όσο κανένας άλλος, προσπαθεί να κερδίσει την κάθε κατοχή, την κάθε ίντσα που του δίνεται και νομίζω ότι αν υπήρχε ανά σεζόν πιο βελτιωμένος παίκτης, 100% θα ήταν αυτός. Θέλει να είναι συνέχεια σταθερός, ειδικά μετά την περσινή σεζόν και τις δυσκολίες που πέρασε και με τους αγώνες που έδωσε με τον εαυτό του. Όλοι είμαστε περήφανοι για αυτόν».
Το κατά το NBA MIP (Most Improved Player) πράγματι θα ήταν φέτος δικό του, μπροστά από τους Ελάιζα Μπράιαντ, Σιλβέν Φρανσίσκο. Σε αυτή την κλάση ανήκει πια ο 30χρονος γκαρντ, ο οποίος δεν χαλάει τη… ζαχαρένια του για το θερμό επεισόδιο που είχε με τον προπονητή του κόντρα στη Βιλερμπάν (και εξαιτίας του δεν μπήκε ξανά στο ματς): «Δεν έχω άσχημα συναισθήματα γι’ αυτό. Δεν με επηρεάζει στην προσωπική μου ζωή. Θέλω να έχω κίνητρα. Και τα χρησιμοποίησα», δήλωσε για το συμβάν, ενώ έδωσε και τα εύσημα στον Βεζένκοφ για το «ότι με πιέζει, δουλεύουμε ως αργά και με κάνει καλύτερο».
Μιλώντας για την τρομακτική εμφάνιση – των 37 πόντων – απέναντι στη Ρεάλ, τη χαρακτήρισε προϊόν «σκληρής δουλειάς και πίστης που μου δείχνουν οι συμπαίκτες μου». Παράλληλα και ως «δήλωση», γιατί «είχα κάτι να αποδείξω απόψε».
Και μάλλον αυτό είναι το πιο χαρμόσηνο μήνυμα που έχει λαμβάνειν ο Ολυμπιακός από τον σεσημασμένο σκόρερ του: ότι μετά απ’ όσα έχει κάνει φέτος, αισθάνεται ότι έχει πράγματα να αποδείξει και μοχθεί καθημερινά για αυτό…