Οι παράξενες προπονητικές μέθοδοι του Μίκελ Αρτέτα: Τρελός ή ιδιοφυΐα;

Οι περίεργες ασκήσεις του Βάσκου τεχνικού στις προπονήσεις της Άρσεναλ διχάζουν το νησί

Πάνω στα πιάτα που βρίσκονταν για κάθε παίκτη στο ομαδικό τραπέζι παραμονές ενός κρίσιμου παιχνιδιού για την Άρσεναλ υπήρχε μόνο μισό λεμόνι και τίποτα άλλο.

Ένας παράξενος γρίφος, τον οποίο κλήθηκε να λύσει ο Μίκελ Αρτέτα.

Ο Βάσκος τεχνικός πήρε τον λόγο και ζήτησε από κάθε παίκτη του να πάρει το λεμόνι στα χέρια του και να το στύψει στο πιάτο. Όλοι υπάκουσαν.

Αμέσως μετά έδωσε μία ακόμα εντολή. Όλοι έπρεπε να κάνουν μία θέση παραπέρα. Επανέλαβε την ίδια εντολή. Στύψτε το λεμόνι που βλέπετε μπροστά στο πιάτο σας, όμως αυτή τη φορά ακόμα πιο δυνατά. Όλοι υπάκουσαν εκ νέου.

Η ίδια διαδικασία επαναλήφθηκε αρκετές φορές, μέχρι που ο Αρτέτα εξήγησε τι ακριβώς είχε στο μυαλό του: “Ακόμα κι αν νομίζετε ότι τα έχετε δώσει όλα, υπάρχει πάντα κάτι περισσότερο. Πάντα μπορεί να υπάρξει μία επιπλέον σταγόνα προσπάθειας, ενέργειας, αφοσίωσης, την οποία μπορείτε να βρείτε μέσα σας ή στον συμπαίκτη σας, αρκεί να πιέσετε τα όρια σας”.

Κωδικοποιημένα μηνύματα

Για τον Μίκελ Αρτέτα, οι προπονήσεις δεν είναι τρέξιμο, ασκήσεις και δίτερμα. Είναι μία παιδαγωγική διαδικασία μέσω της οποίας θέλει να περνάει συνεχώς κωδικοποιημένα μηνύματα.

Κανείς δεν βαριέται, όλοι είναι alert διότι όλο και κάτι παράξενο μπορεί να σκαρφιστεί το κεφάλι του προπονητή της Άρσεναλ.

Πριν από λίγο καιρό προσέλαβε έναν ηθοποιό, ο οποίος υποδύθηκε τον κλέφτη και μπήκε στα αποδυτήρια, κλέβοντας προσωπικά αντικείμενα από τους παίκτες που έκαναν προπόνηση.

Με αυτόν τον τρόπο ο Αρτέτα ήθελε να δει τις αντιδράσεις των παικτών του σε στιγμές κρίσης, ήθελε να δει ποιος βγαίνει μπροστά και με ποιο τρόπο. Συνάμα, ήθελε τους πάντες να είναι στην μπρίζα, να είναι υπεύθυνοι για τον χώρο και τον ρόλο τους μέσα στα αποδυτήρια.

Το London Conley δεν είναι ένα απλό προπονητικό κέντρο, αλλά ένας πειραματικός δοκιμαστικός σωλήνας. Ο Αρτέτα έχει ζητήσει να υπάρχει μέσα στο γήπεδο, μία τεράστια οθόνη μέσω της οποίας περνάει τα δικά του μηνύματα, κι όχι μόνο σε επίπεδο τακτικής.

Άλλοτε δείχνει δημοσιεύματα, tweets, memes με σκληρή κριτική, προσβολές, εριστικά σχόλια, ώστε να θυμώσει τους παίκτες του και άλλοτε τους βάζει γνώριμα, δημοφιλή, viral τραγούδια από το Tik Tok για να τους φτιάξει το κέφι.

Παραμονές ενός εκτός έδρας ντέρμπι με την Λίβερπουλ, οι προπονήσεις όλης της εβδομάδας γίνονταν με το You ‘ll never walk alone στη διαπασών, ώστε οι παίκτες να συνηθίσουν τον ήχο, την ατμόσφαιρα του Άνφιλντ.

Το μυστικό εδώ είναι να καταφέρνει να έχει τους παίκτες πάντα προσηλωμένους, ευδιάθετους, συγκεντρωμένους.

Παιδική χαρά

Στην πρώτη προπόνηση μετά την απώλεια του Carabao Cup και τον αποκλεισμό – σοκ στο Κύπελλο από την Σαουθάμπτον το μενού δεν είχε φωνές ή τρέξιμο για τιμωρία, αλλά… παιδικό παιχνίδι.

Οι παίκτες χωρίστηκαν σε ομάδες των τεσσάρων και η αποστολή τους ήταν απλή. Έπρεπε να γίνουν μία αγκαλιά, να ισορροπήσουν μία μπάλα με τα κεφάλια τους και να τρέξουν ως το κέντρο του γηπέδου και πάλι πίσω, δίχως αυτή να πέσει κάτω.

Μόλις τελείωσε αυτή η άσκηση, το επίπεδο ανέβηκε ακόμα περισσότερο. Οι ίδιοι παίκτες έπρεπε να σχηματίσουν έναν κύκλο ενώνοντας τους αντίχειρες τους με μολύβια ή στυλό. Δίχως να τους πέσουν από τα χέρια, έπρεπε να ανταλλάζουν πάσες μεταξύ τους, με ταχύτητα και ακρίβεια.

Ο Αρτέτα ήθελε με αυτό τον τρόπο να αυξήσει το επίπεδο αυτοματισμού, ακρίβειας, σύνδεσης ανάμεσα σε παίκτες που επικοινωνούν και αλλάζουν πολλές πάσες μαζί τους στον αγωνιστικό χώρο.

Μέχρι και πιλότους!

Τον περασμένο Σεπτέμβρη έφερε στο προπονητικό κέντρο έναν πιλότο της πολεμικής αεροπορίας, όχι για να τους μάθει να πετάνε αεροσκάφη, αλλά για να αναπτύξουν ένα μοντέλο κωδικοποιημένης επικοινωνίας μέσα στο γήπεδο: “Οι τύποι αυτοί βρίσκονται συνεχώς σε καταστάσεις, όπου ακροβατούν ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο.

Είμαι σίγουρος ότι δεν χρησιμοποιούν 20 φράσεις με 20 λέξεις η κάθε μία, αν μπορούν να συνεννοηθούν μόνο με μία. Φαντάζομαι ότι δεν λένε: Ο άνεμος έρχεται από αυτή την κατεύθυνση, τώρα πρέπει να στρίψουμε αριστερά, ώστε να μην έχουν πρόβλημα”. Έχουν κώδικες για κάθε περίσταση και αυτούς πρέπει να φτιάξουμε και εμείς στο γήπεδο”.

Άραγε να έχουμε να κάνουμε με μία ιδιοφυΐα ή με κάποιον που χάνει άσκοπα τον χρόνο του με ανούσια πράγματα; Το νησί έχει διχαστεί.

Η αλήθεια, όμως, είναι μία. Όταν έχεις να πάρεις πρωτάθλημα, εδώ και 22 χρόνια, τότε δοκιμάζεις τα πάντα.

Άλλωστε, όλες οι μεγάλες εφευρέσεις από κάποιο παράξενο και ατίθασο μυαλό δεν ξεκίνησαν;