Στις 24 Μαρτίου ο Ομπερλίν Πινέδα έκλεισε 30 χρόνια ζωής. Στο story που του αφιέρωσε ο Πέτρος Μάνταλος η ευχητήρια αναφορά ήταν η εξής: «Happy birthday Υπερπαίχτη».
Ο Μεξικάνος είναι από εκείνες τις περιπτώσεις ποδοσφαιριστών που σε κάνουν να αναρωτιέσαι πώς (εξακολουθούν να) «χωρούν» στο ελληνικό πρωτάθλημα. Θέλω να πω ότι υπάρχει πάντα μια τιμή (και ένα συμβόλαιο) για τα οποία σύλλογος και παίκτης δεν μπορούν να αντισταθούν σε ένα deal παραχώρησης, όπως συνέβη ας πούμε στις περιπτώσεις των Φώτη Ιωαννίδη, Λιβάι Γκαρσία, του Παναγιώτη Ρέτσου παλαιότερα και πάει λέγοντας.
Στο ρυθμό που παίζει ο Πινέδα, στην αντίληψη που έχει μέσα στο παιχνίδι και στην ευχέρεια να καλύπτει τόσες διαφορετικές ανάγκες, σου δίνει την αίσθηση ότι και στην Πρέμιερ Λιγκ να τον βάλεις να παίξει αύριο το πρωί, δεν θα ιδρώσει ούτε το… αυτί του, ούτε η φανέλα.
Όσα έκανε το βράδυ της Πέμπτης κόντρα στη Ράγιο Βαγιεκάνο ήταν μια σύνοψη της αξίας του και πολύπλευρης προσφοράς του στην ΑΕΚ την τελευταία τετραετία. Έκοβε και έραβε για μία ακόμα φορά, ήταν πρώτος στο πρέσινγκ και πάτησε κάθε σπιθαμή του γηπέδου. Σε ομάδα που παίζει χωρίς καθαρό εξάρι, χάρη σε εκείνον -κυρίως- δεν φαίνεται η έλλειψη του αμυντικού χαφ. Καλύπτει τόσες τρύπες πίσω και κυκλοφορεί τόσο καλά την μπάλα που είναι σαν να παίζει 6άρι, 8άρι και 10άρι μαζί!
Για του λόγου το αληθές, είναι ο παίκτης με τις περισσότερες πάσες στο πρωτάθλημα στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου, ενώ το ποσοστό του στις επιτυχημένες μεταβιβάσεις προσεγγίζει το 90%. Στην καλή του μέρα είναι αναμφίβολα ο κορυφαίος χαφ στη Super League στο κουβάλημα της μπάλας και στο κάθετο παιχνίδι. Ακόμα όμως και στην κακή του μπορεί να είναι ωφέλιμος για την ομάδα του και αυτό είναι το πολύ δύσκολο για οποιονδήποτε παίκτη. Διότι στο παιχνίδι του Πινέδα υπάρχει μια βάση κάτω από την οποία είναι σχεδόν αδύνατο να πέσει.
Τα δεδομένα είναι ότι θα μαρκάρει «σκυλίσια», θα καλύψει χώρους και θα δικαιολογήσει την παρουσία του στο τερέν, βγάζοντας ένταση και αφοσίωση. Μπορεί να μην του βγει δηλαδή ο ρόλος του «10αριου», άντε και του «8αριου», αλλά το «6» θα το τιμήσει και με το παραπάνω.
Ο Πινέδα συνδυάζει σε πολύ σπάνιο βαθμό δημιουργική και ανασταλτική ικανότητα, λόγω της εξαιρετικής τεχνικής κατάρτισης, των φυσικών προσόντων (ταχύτητα – έκρηξη) και του mindset με το οποίο συμπεριφέρεται στο γήπεδο. Είναι τέτοια η συμβολή του σε όλες τις πτυχές ενός αγώνα που το «ουδείς αναντικατάστατος» εξαιρείται στην περίπτωση του, επιβεβαιώνοντας τον κανόνα.
Τέσσερα χρόνια μετά την έλευση του στην Ελλάδα και τρία μετά την απόκτηση του από τη Θέλτα (ήταν δανεικός την πρώτη σεζόν) αντί 6,5 εκατ. ευρώ, παραμένει η ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία της ΑΕΚ. Το παράδοξο είναι ότι δεν έχει έρθει μια μεγάλη πρόταση ώστε να συμπεριληφθεί στη λίστα των top μεταγραφών και από την Ελλάδα προς το εξωτερικό.
Τόσο το καλύτερο βέβαια για την ΑΕΚ και τον… αρχηγό της, που έχοντας παίξει σε 98 ματς στη μεσαία γραμμή με τον Πινέδα, ξέρει να ξεχωρίζει έναν καλό παίκτη από έναν «υπερπαίκτη»…