Η 2η αγωνιστική των Play Off του ελληνικού πρωταθλήματος δεν προσέφερε μόνο δύο εντυπωσιακά αποτελέσματα, αλλά και τροφή για βαθύτερα συμπεράσματα σχετικά με τη φύση της φετινής διοργάνωσης.
Πέρα από τα προφανή που προκύπτουν από τους θριάμβους της ΑΕΚ και του Ολυμπιακού επί του ΠΑΟΚ και του Παναθηναϊκού αντίστοιχα —δηλαδή το γεγονός ότι το πρωτάθλημα έχει πλέον ένα ξεκάθαρο φαβορί, την ΑΕΚ, και έναν βασικό διώκτη της, τον Ολυμπιακό— υπάρχει και μια πιο ουσιαστική διαπίστωση που επιβεβαιώνεται διαρκώς: στον φετινό «μαραθώνιο» δεν υπάρχουν βεβαιότητες. Όλα μπορούν να αλλάξουν μέσα σε μία και μόνο αγωνιστική.
Το στοιχείο αυτό καθιστά το πρωτάθλημα όχι μόνο πιο απρόβλεπτο, αλλά και πιο συναρπαστικό. Οι ισορροπίες είναι εύθραυστες και κάθε ομάδα, ανεξαρτήτως φόρμας ή δυναμικότητας, μπορεί να ανατρέψει τα δεδομένα μέσα σε 90 λεπτά. Αυτή η ρευστότητα είναι που κρατά ζωντανό το ενδιαφέρον και αποτρέπει την πρόωρη εξαγωγή οριστικών συμπερασμάτων ακόμα και τώρα που η ΑΕΚ απολαμβάνει ένα συν 5 από τον Ολυμπιακό και μια εμφάνιση-δυναμίτη κόντρα στον ΠΑΟΚ.
Το ντέρμπι της Νέας Φιλαδέλφειας αποτέλεσε χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της πραγματικότητας περί διάψευσης βεβαιοτήτων. Για την ακρίβεια, υπήρξε με τη σειρά του η απόλυτη διάψευση μιας άλλης «βεβαιότητας» που είχε αρχίσει να εδραιώνεται τις τελευταίες ημέρες. Η συγκεκριμένη εκτίμηση υποστήριζε πως η κούραση της ΑΕΚ, μετά την απαιτητική μεσοβδόμαδη αναμέτρηση με τη Ράγιο Βαγιεκάνο, σε συνδυασμό με την έλλειψη ρυθμού αλλά και τις απουσίες του ΠΑΟΚ, θα οδηγούσαν σε ένα παιχνίδι χαμηλού τέμπο. Ένα ματς «διαχείρισης», όπου το αποτέλεσμα θα κρινόταν περισσότερο από το ποιος θα έκανε τα λιγότερα λάθη και θα κάλυπτε καλύτερα τις αδυναμίες του.
Ωστόσο, η εικόνα στον αγωνιστικό χώρο ήταν εντελώς διαφορετική. Η ΑΕΚ όχι μόνο δεν παρουσίασε σημάδια κόπωσης, αλλά αντίθετα έδειξε ενέργεια, ένταση και αποφασιστικότητα, επιβάλλοντας τον ρυθμό της από τα πρώτα λεπτά. Με επιθετική προσέγγιση και καθαρό πλάνο, κατάφερε να διαλύσει κάθε αμφιβολία γύρω από την κατάστασή της και να επιβεβαιώσει τον τίτλο του φαβορί.
O εύστροφος Νίκολιτς έπαιξε μεγάλο ρόλο σε αυτό. Τα πρώτα λεπτά άλλωστε συνοδεύτηκαν από συνεχόμενα χασίματα της μπάλας από μεριάς Πινέδα στο χώρο της μεσαίας γραμμής και στη συγκεκριμένη χωροταξία του γηπέδου η Ένωση έμοιαζε να έχει θέμα στο πρέσινγκ του ΠΑΟΚ. Πήρε μερικά λεπτά στον Νίκολιτς να το διακρίνει αλλά από τη στιγμή που η ΑΕΚ άρχισε να αποφεύγει το built up και να σηκώνει τη μπάλα προς τη μεσαία γραμμή, εκεί θριάμβευσε ο (προβληματικός επιθετικά αλλά) ανίκητος στο ψηλό παιχνίδι Βάργκας, που πήρε όλες τις διεκδικούμενες μπάλες, έδινε διαρκώς κατοχή στην ΑΕΚ και αυτή δίχως το άγχος της «από πίσω ανάπτυξης» κατάφερε «εγκατασταθεί» στα καρέ του ΠΑΟΚ και εν τέλει… να μπει μέσα στα δίχτυα.
Μια αντίστοιχη «διάψευση» ήταν και το ντέρμπι της Λεωφόρου. Εκεί όπου ο Ολυμπιακός που μέχρι την προηγούμενη αγωνιστική αδυνατούσε να βγάλει έστω και τελική στην αντίπαλη εστία βρέθηκε να καθαρίζει το παιχνίδι μόλις στο πρώτο ημίχρονο. Δεν ήταν μόνο το ένστικτο αυτοσυντήρησης των ερυθρόλευκων, από μόνο της άλλωστε αυτό δεν φτάνει, πρέπει να ακολουθούν και τα πόδια. Πέρα από τα δυο γκολ άλλωστε του Ολυμπιακού, η ομάδα του Μεντιλίμπαρ έχασε άλλες τρεις κλασικές ευκαιρίες στο πρώτο ημίχρονο απέναντι σε έναν Παναθηναϊκό που αν και τις τελευταίες αγωνιστικές είχε κάνει τους οπαδούς του να το ξεχάσουν, κόντρα στον «αιώνιο» αντίπαλο υπενθύμισε με οδυνηρό τρόπο γιατί υπήρξε η μοναδική ομάδα που μπήκε σε αυτά τα πλέι οφ χωρίς ελπίδες για τον τίτλο.
Δεν θα ήταν καν υπερβολή να ειπωθεί πως οι «πράσινοι» εμφανίστηκαν με πλεόνασμα αγωνιστικής υπεροψίας και αντί να επιχειρήσουν έναν «ανταρτοπόλεμο» κόντρα στον Ολυμπιακό, εμφανίστηκαν με επιθετική διάθεση. Ο Ολυμπιακός όμως είναι μια ομάδα με συγκεκριμένα προβλήματα και πλήρως προβλέψιμη σε ματς με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Σε ματς που θα βρει χώρους παραμένει μια ομάδα πέρα για πέρα επικίνδυνη και ποιότική και η νίκη αυτή μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο μεγάλη από όσο σήμερα «δείχνει» ο βαθμολογικός πίνακας.
Το συμπέρασμα είναι σαφές: στο φετινό πρωτάθλημα, οι προβλέψεις έχουν περιορισμένη αξία. Οι ομάδες κρίνονται στο γήπεδο και μόνο, ενώ η δυναμική μπορεί να μεταβληθεί μέσα σε μια αγωνιστική.