Άραγε στην Σερβία να έχουν την φράση; “κάθε εμπόδιο για καλό”;
Ακόμα και αν όχι, ο Μάρκο Νίκολιτς θα έχει καταλάβει από την φετινή διαδρομή της Ένωσης, ότι μερικές φορές, κάποιες απρόβλεπτες δυσκολίες μπορούν να ανοίξουν εναλλακτικές επιλογές που αποδεικνύονται πολύ καλύτερες από ότι θα μπορούσε να φανταστεί κανείς.
Άλλον ήθελε…
Γρήγορη επιστροφή στο καλοκαίρι. Ο Σέρβος τεχνικός ξεκαθαρίζει ότι θέλει ένα εξάρι με πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά από αυτά του Γιόνσον.
Θέλει κάποιον που να παίρνει την πρώτη μπάλα και να οργανώνει. Κάποιον… μπαλάτο μέσο, ο οποίος όμως δεν θα υστερεί αμυντικά.
Φέρνει το παράδειγμα της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, όπου είχε για αυτή τη θέση τον σπουδαίο Μίραλεμ Πιάνιτς, ο οποίος όμως ήταν στη Δύση της καριέρας του.
Σκέφτεται αρχικά τον Πέτρο Μάνταλο για εκεί, όμως είναι ξεκάθαρο ότι ψάχνει κάτι άλλο, κάτι πιο σίγουρο για τη θέση.
Ο βασικός στόχος είναι ο Νίκολα Μόρο, ο οποίος συνδυάζει τα πάντα. Ωστόσο, η περίπτωση του είναι ακριβή, ενώ η Μπολόνια δεν είναι ξεκάθαρο ότι θέλει να τον παραχωρήσει.
Πολύ πριν η περίπτωση του Κροάτη χαφ μετατραπεί σε σίριαλ, ο Νίκολιτς ανάβει το πράσινο φως για την εναλλακτική λύση. Η ΑΕΚ επιλέγει τον Ράζβαν Μαρίν, τον οποίο κλείνει με αστραπιαίες κινήσεις από την Κάλιαρι.
Διαρρέεται ότι η περίπτωση του είναι ανεξάρτητη από αυτή του Μόρο και μάλιστα τονίζεται ότι σε αυτό που θέλει να παίξει ο Νίκολιτς (4-1-3-2 χωρίς εξτρέμ), ο Ρουμάνος θα παίζει ουσιαστικά ως εσωτερικός μέσος.
Success story…
Κι όντως, κάπως έτσι γίνεται στην αρχή. Ο Μαρίν, που γενικά είναι βαρύ σκαρί, έρχεται με κάποια παραπανίσια κιλά, όμως η ποιότητα του είναι εμφανής. Βοηθάει την ΑΕΚ να πάρει το εισιτήριο για την League phase του Conference League, όμως η Ένωση θέλει κάτι ακόμα για να νιώσει γεμάτη στα χαφ.
Γι’ αυτό και λίγο πριν το φινάλε της μεταγραφικής περιόδου αποκτάται ο Μάρκο Γκρούγιτς και ο Ζοάο Μάριο, ώστε να υπάρχει το απαιτούμενο βάθος.
Fast forward μερικούς μήνες μετά και ταξίδι στο σήμερα. Ο Ρουμάνος μετρά ήδη 44 παιχνίδια, 3.054 αγωνιστικά λεπτά σε όλες τις διοργανώσεις, 7 γκολ και 9 ασίστ.
Ένας παίκτης που ήρθε ως εναλλακτική λύση, αποτελεί υποψηφιότητα για τον πολυτιμότερο παίκτη της χρονιάς.
Όχι, μόνο για τις ατομικές του επιδόσεις, αλλά για τον τρόπο που συμπληρώνει τακτικά και κολλάει τα πράγματα στην μεσαία γραμμή της Ένωσης.
Κούμπωσε τέλεια…
Ο Ρουμάνος αποδείχθηκε το alter ego του Ορμπελίν Πινέδα. Με αυτόν στο γήπεδο, ο Μεξικανός κατάφερε να παίξει ίσως το καλύτερο ποδόσφαιρο της καριέρας του.
Η δική τους συνεννόηση στην καρδιά της μεσαίας γραμμής επέτρεψε στον Νίκολιτς να παίξει με τα άκρα και άλλοτε να εμφανίζει εκεί καθαρούς εξτρέμ (Κοϊτά, Κουτέσα, Ελίασον) κι άλλοτε καθαρούς χαφ (Περέιρα, Γκατσίνοβιτς, Ζοάο Μάριο).
Αυτό που δεν άλλαζε σχεδόν ποτέ ήταν το δίδυμο στην καρδιά της μεσαίας γραμμής, που αποτελούσε τον πυρήνα όσων συνέβαιναν και συμβαίνουν στο γήπεδο.
Ένα δίδυμο που διεκδικεί θέση ανάμεσα στα καλύτερα δίδυμα κεντρικών χαφ στην ιστορία της ΑΕΚ…