Δεν είναι μία οποιαδήποτε θέση. Είναι η πιο απαιτητική προπονητική θέση στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Μία καρέκλα στην οποία έχουν λυγίσει ακόμα και τα μεγαλύτερα ονόματα.
Ένας πάγκος τον οποίο δεν άντεξαν ακόμα και προπονητικοί θρύλοι.
Διότι, για να αντέξεις στην θέση του προπονητή της βασίλισσας, χρειάζονται πολύ περισσότερα από το να είσαι ένας καλός tactician.
Ο Φλορεντίνο Πέρεθ το κατάλαβε πολύ καλά με το πείραμα του Τσάμπι Αλόνσο, που συνεχίζεται με τον υπηρεσιακό Άλβαρο Αρμπελόα.
Μπορεί να είναι τα πιο λαμπρά προπονητικά μυαλά της επόμενης ημέρας. Μπορεί να έχουν προσφέρει στο σύλλογο, να είναι αγαπητοί στον κόσμο, να είναι καλά παιδιά. Αυτό, όμως δεν αρκεί.
Authority
Αν δει κανείς τους τελευταίους προπονητές που μακροημέρευσαν στον πάγκο της Ρεάλ Μαδρίτης, θα διαπιστώσει ότι δεν πρόκειται για προπονητικές ιδιοφυΐες, ούτε για τους κορυφαίους όλων των εποχών.
Τόσο, ο Κάρλο Αντσελότι, όσο και ο Ζινεντίν Ζιντάν είχαν όμως κάτι άλλο. Κλάση. Authority. Όνομα. Προσωπικότητα.
Έλεγαν κάτι και άσχετα αν αυτό ήταν σωστό ή λάθος, στα αποδυτήρια δεν υπήρχε αντίλογος.
Διότι, πολύ απλά κανείς δεν τολμούσε να τα βάλει μαζί τους. Κι αυτό, σε ομάδες, όπως η Ρεάλ Μαδρίτης με τους τόσους σταρ είναι ευλογία.
Η Ρεάλ Μαδρίτης δεν χρειάζεται προπονητή -έχει αποδειχθεί πολλάκις αυτό. Χρειάζεται έναν διαχειριστή μεγάλων εγώ. Έναν θηριοδαμαστή.
Κάποιον που μπορεί να επιβληθεί με το ανάστημα του, το βιογραφικό του, το κύρος του, την διαδρομή του στο ποδόσφαιρο.
Έναν τέτοιον ψάχνει ο Φλορεντίνο Πέρεθ. Ωστόσο, ένα τέτοιο μοντέλο είναι εξαιρετικά δυσεύρετο, ελάχιστοι πληρούν αυτές τις προδιαγραφές.
Πλασμένοι ο ένας για τον άλλον
Είναι μία… special δουλειά που ίσως είναι πλασμένη για κάποιον special. Τον… special one.
Ο Φλορεντίνο Πέρεθ και ο Ζοσέ Μουρίνιο είναι βγαλμένοι από το ίδιο καλούπι. Μιλάνε την ίδια γλώσσα. Ακόμα και μετά την φυγή του Πορτογάλου από την Μαδρίτη το καλοκαίρι του 2013 (παρότι είχε υπογράψει επέκταση ως το 2016) οι σχέσεις τους δεν διαταράχθηκαν ποτέ.
Υπήρχε πάντα ένας αμοιβαίος σεβασμός, μία παραδοχή του ενός προς το πρόσωπο του άλλου.
Σε ανύποπτο χρόνο, ο Μουρίνιο δήλωσε ότι εκείνη του η απόφαση να φύγει από την βασίλισσα για να επιστρέψει στην Τσέλσι ήταν από τις χειρότερες που πήρε ποτέ: “Το να πεις όχι στον Φλορεντίνο Πέρεθ παραμένει ένα από τα πράγματα για τα οποία έχω μετανιώσει πολύ. Μου είχε πει να μην φύγω.
Ότι στα τρία προηγούμενα χρόνια είχα κάνει το δύσκολο κομμάτι της δουλειάς και ότι τα καλύτερα έρχονται. Ήθελα όμως να επιστρέψω στην Τσέλσι, μετά από τρία δύσκολα χρόνια στην Ισπανία”.
Θέμα… χρόνου
H… φάση της μεγάλης επιστροφής ψήνεται εδώ και καιρό. Τα τρία εκατομμύρια που αποτελούν την ρήτρα αποδέσμευσης από την Μπενφίκα είναι το μικρότερο εμπόδιο.
Το θέμα είναι να προετοιμαστεί το έδαφος, ώστε η επιστροφή να γίνει χωρίς κραδασμούς, φωνές ή αμφισβήτηση.
Ο κόσμος πιθανώς να ήθελε Γιούργκεν Κλοπ, αλλά ο Γερμανός θέλει εγγυήσεις, μεταγραφές, απόλυτο έλεγχο. Ο κόσμος πιθανώς να ήθελε ξανά Ζινεντίν Ζιντάν, αλλά ο Ζιζού οδεύει προς τους τρικολόρ.
Κάθε μέρα που περνάει φέρνει τον special one, όλο και πιο κοντά στην βασίλισσα.
Και… μεταξύ μας, για αυτούς που γουστάρουν την ίντριγκα, τις ατάκες, τις λεκτικές αντιπαραθέσεις, το σκάκι υψηλού επιπέδου από μεγάλους μετρ, η επιστροφή του Μουρίνιο στην βασίλισσα είναι ευλογία.