Με τη φήμη της δεύτερης πιο ανταγωνιστικής διοργάνωσης μπάσκετ στον πλανήτη, η Euroleague αποτελεί ένα μπασκετικό εκκολαπτήριο παικτών που λειτουργεί και ως δεξαμενή για το NBA.
Το ποιοτικό επίπεδο ανεβαίνει χρόνο με το χρόνο, σε βαθμό που ακόμα και εγνωσμένης αξίας παίκτες από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού δυσκολεύονται να προσαρμοστούν, όπως ο Κέμπα Γουόκερ πέρσι και οι Σπένσερ Ντινγουίντι, Μόντε Μόρις τη φετινή σεζόν. Για να μην αναφέρουμε τον Βασίλιε Μίτσιτς, που επέστρεψε από το NBA και κινείται σε ρηχά νερά, αν και διαθέτει το μεγαλύτερο συμβόλαιο της λίγκας.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου να αναδυθεί ένας νέος παίκτης και να δημιουργήσει ντόρο γύρω από το όνομα του. Ειδικά οι top ομάδες με τα μεγάλα μπάτζετ δεν αφήνουν πια χώρο και χρόνο για τέτοιου είδους εξελικτικές διαδικασίες, καθώς οι υψηλότατες προσδοκίες σπανίως συνάδουν με τη λέξη «υπομονή».
Φυσικά, παραδείγματα προς μίμηση εμφανίζονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, όπως η φετινή Βαλένθια και συχνά-πυκνά η Ζαλγκίρις. Η πρώτη ανέδειξε τον rising star της τρέχουσας σεζόν, τον 22χρονο, Ζαν Μοντέρο, ενώ πρόσφερε ευκαιρίες ανάδειξης και σε άλλους παίκτες που είτε δεν είχαν καθόλου εμπειρία στην Ευρωλίγκα (Μπράνκου Μπαντιό, Ομάρι Μουρ, Σέρχιο Ντε Λαρέα), είτε είχαν ισχνή παρουσία (Κάμερον Τέιλορ).
Ο Μοντέρο παίζει δεύτερη σεζόν στη Βαλένθια, είχε ρόλο πρωταγωνιστή από πέρσι και είναι περιζήτητος πια από το NCAA έως όλο τον καλό κόσμο της Euroleague. Δεν θα ασχοληθούμε με τέτοιες περιπτώσεις, αλλά με rookies στη διοργάνωση που λίγοι περίμεναν ότι θα έκαναν τόσο καλή (πρώτη) σεζόν και είναι σε ηλικία που μπορούν να χαρακτηριστούν «εξελίξιμοι».
Αζουόλας Τουμπέλις – Ζαλγκίρις
Δεν είναι βέβαια κάποιος χθεσινός ο Λιθουανός πάουερ φόργουορντ, αλλά όποιος τον είδε στον προημιτελικό του Eurobasket απέναντι στην Εθνική μας (είχε 0/10 εντός πεδιάς εκείνο το βράδυ σε 13’ συμμετοχής) μπορεί και να… συμπόνεσε τη Ζαλγκίρις, που το προηγούμενο καλοκαίρι τον απέκτησε από τη Λιέτουβος Ρίτας.
Ο Τουμπέλις πέρασε την τριετία 2020-2023 στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, κάνοντας όργια την τελευταία σεζόν (19,8 πόντοι, 9,1 ριμπάουντ) και ακολούθως επαναπατρίστηκε, παίζοντας αρχικά στη Νεπτούνας. Ήταν εξαιρετικός κι εκεί (17,2 πόντοι, 7,2 ριμπάουντ), με αποτέλεσμα να μεταπηδήσει μετά από ένα χρόνο στη Ρίτας, όπου επίσης έμεινε μόνο μία σεζόν.
Η νέα «προαγωγή» τον έφερε στο Κάουνας και τη Ζαλγκίρις, με την οποία ανταποκρίθηκε στην πρώτη σεζόν του στη Euroleague, έχοντας 11,6 πόντους και 4,5 ριμπάουντ, με εντυπωσιακά ποσοστά (63,9% στο δίποντο, 38,4% στο τρίποντο). Ψηλός με εξαιρετική τεχνική κατάρτιση και πολλούς τρόπους να στείλει την μπάλα στο διχτάκι, θεωρείται δυνατό prospect στα χρόνια του.
Σαλιού Νιάνγκ / Βίρτους Μπολόνια
Γεννημένος στη Σενεγάλη, μετακινήθηκε με την οικογένειά του στην Ιταλία όταν ήταν 2 ετών και ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ στη Φορτιτούντο Μπολόνια. Πραγματοποίησε ντεμπούτο με τη φανέλα της τον Μάιο του 2022, σε ηλικία 18 ετών και το καλοκαίρι του 2023 μεταγράφηκε στην Τρέντο, κάνοντας μια πολύ καλή δεύτερη σεζόν.
Αυτή ήταν για τον δίμετρο small forward το διαβατήριο τόσο για την Εθνική Ομάδα της Ιταλίας, όσο και για τη μεταγραφή του στη Βίρτους Μπολόνια. Ο Σαλιού Νιάνγκ συμμετείχε στο EuroBasket 2025, ενώ στη rookie σεζόν του στη Euroleague δείχνει ότι έχει αρχίσει να χτίζει το όνομά του ανάμεσα στα κορυφαία ανερχόμενα ταλέντα της Ευρώπης.
Οι μέσοι όροι του ήταν 7,1 πόντοι, 5 ριμπάουντ και 1,9 ασίστ με το εντυπωσιακό 65,2% στα δίποντα. Ξεχωρίζουν τα double-doubles με 17 πόντους και 17 ριμπάουντ απέναντι στην Ντουμπάι και 18 πόντους / 12 ριμπάουντ κόντρα στην Μπασκόνια. Στο ιταλικό πρωτάθλημα είναι ακόμα πιο αποδοτικός (9,2 πόντοι, 5,1 ριμπάουντ). Χάρη στη φοβερή αθλητικότητά του μπορεί να ακουμπήσει και στο «4» και αν δουλέψει και το σουτ, σύντομα θα απασχολήσει μεγαλύτερα clubs.
Κουίν Έλις / Αρμάνι Μιλάνο
Το «Βρετανός μπασκετμπολίστας» θεωρείται από πολλούς σύντομο ανέκδοτο, ωστόσο ο Κουίν Έλις δείχνει ότι είναι προορισμένος να σπάσει τα στερεότυπα. Γεννήθηκε στο Σέφιλντ το 2003 και ακολούθησε από μικρός τα χνάρια της… γιαγιάς του, που έπαιζε μπάσκετ. Το 2019 μετακόμισε στην Ιταλία για να ενταχθεί στις Ακαδημίες της Κάπο ντ’ Ορλάντο, ομάδα με την οποία έκανε ντεμπούτο στη Serie B σε ηλικία 17 ετών.
Το 2002 μετακόμισε στη Μονφεράτο και ένα χρόνο αργότερα ήρθε το κάλεσμα από τη Serie A και την Τρέντο. Η δεύτερη σεζόν εκεί ήταν εξαιρετική για τον Άγγλο πλέι-μέικερ (10,3 πόντοι, 5,1 ασίστ, 4,4 ριμπάουντ) και η επόμενη πίστα ήταν η Euroleague με την Αρμάνι Μιλάνο. Ανταποκρίθηκε εξαιρετικά στην πρώτη σεζόν του, ως ο βασικός πλέι-μέικερ της ομάδας, με 8,2 πόντους, 4,5 ασίστ και 2,9 ριμπάουντ, με 53,5% στο δίποντο και 37,7% στο τρίποντο.
Αν μη τι άλλο, στα 23 χρόνια του τα περιθώρια εξέλιξης μοιάζουν μεγάλα. Έχει σουτ, αθλητικότητα και δημιουργική ικανότητα, κάνοντας μία από τις κορυφαίες εμφανίσεις της σεζόν κόντρα στον Ολυμπιακό, με 16 πόντους (4/6 δίπ., 2/2 τρ.) και 5 ασίστ.