Wales. Golf. Madrid. In that order.
Ουαλία. Γκολφ. Ρεάλ Μαδρίτης. Με αυτή τη σειρά.
Η αυτοσχέδια σημαία που του έφτιαξαν οι συμπατριώτες / συμπαίκτες του λίγο μετά την πρόκριση στην τελική φάση του Euro 2020 ήταν ουσιαστικά η αρχή του τέλους. Ήταν η στιγμή που η κλεψύδρα αναποδογύρισε και η άμμος άρχισε να αδειάζει.
Στο επόμενο παιχνίδι του με την λευκή φανέλα, το κοινό του Σαντιάγκο Μπερναμπέου, τον αποδοκίμασε σαν να ήταν ο χειρότερος εχθρός. Τα Μέσα άρχισαν να γράφουν τέρατα.
Και το ακόμα χειρότερο; Ο Γκάρεθ Μπέιλ δεν είχε κανέναν να τον υπερασπιστεί. Ούτε καν τον εαυτό του.
Βασικά, δεν είχε καμία όρεξη να εξηγήσει τίποτα σε κανέναν.
Σήμερα, λέει πως είναι αστικός μύθος ότι έπαιζε γκολφ τόσο συχνά. Μπορεί να έπαιζε μία φορά στις δύο εβδομάδες. Κι αυτή, όταν είχε ρεπό.
Για το άλλο δεν έχει να απολογηθεί. Είναι πολύ φυσιολογικό να βάζεις την πατρίδα, πάνω από την ομάδα σου.
Δεν χρειάζεται να απολογηθεί και για αυτό.
Don’t worry be happy
Στο νησί τον αποκαλούσαν πάντα lazy loner. Έναν μοναχικό… τεμπέλη.
Στην πραγματικότητα, ο Γκάρεθ Μπέιλ ήταν πάντα μποέμ. Χαλαρός. Άνιωθος. Κοσμάρας.
Κατά την διάρκεια της θητείας του στην Ρεάλ Μαδρίτης, ο τηλεοπτικός φακός τον έπιασε κατά καιρούς να χασμουριέται στον πάγκο, να είναι έτοιμος να αποκοιμηθεί, να είναι αραχτός σταυροπόδι, να μην του καίγεται καρφί.
Μπορεί να κατέκτησε 5 Champions League με την βασίλισσα, αλλά στην πραγματικότητα δεν αγαπήθηκε ποτέ στην Μαδρίτη, το στιλ του δεν αγαπήθηκε ποτέ από τους οπαδούς της.
Ο Γκάρεθ Μπέιλ αποσύρθηκε αιφνιδιαστικά από την ενεργό δράση, μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ σε ηλικία 33 ετών. Μετά από πολύ καιρό αποκάλυψε ότι ένας τραυματισμός στην πλάτη και μία ασθένεια του πατέρα του έπαιξαν καθοριστικό ρόλο σε αυτή την απόφαση.
Στην πραγματικότητα, όμως, είχε χάσει την αγάπη του για το παιχνίδι.
Γι’ αυτό άλλωστε και αποτραβήχτηκε από το ποδόσφαιρο.
Δεν θέλησε να γίνει προπονητής, τεχνικός διευθυντής, μάνατζερ, οτιδήποτε σχετίζεται με την μπάλα.
Πήρε τις αποστάσεις του, αποτοξινώθηκε, ηρέμησε, άρχισε να ζει σε ανθρώπινους ρυθμούς.
Άλλος άνθρωπος…
Έδωσε πολύ μετρημένες συνεντεύξεις, βρέθηκε ελάχιστες φορές σε ποδοσφαιρικό γήπεδο και άρχιζε να απολαμβάνει τον ρόλο του ως πατέρας τεσσάρων παιδιών και ως σύζυγος της Έμμα.
Δηλώνει ότι δεν έχει διατηρήσει ιδιαίτερες σχέσεις με κάποιον παλιό του συμπαίκτη, ότι δεν αγαπάει τόσο το ποδόσφαιρο όπως ο Πεπ για να γίνει προπονητής.
Πλέον απολαμβάνει χωρίς ενοχές μερικές παρτίδες γκολφ, αλλά και το πρωινό ξύπνημα και τις ετοιμασίες των παιδιών του για το σχολείο.
Διατηρεί τους ίδιους παιδικούς φίλους, βλέπει αραιά και που κανένα ματς των αγαπημένων του ομάδων (Κάρντιφ, Τότεναμ, Ρεάλ Μαδρίτης) και ψάχνει για νέες απολαύσεις.
Πρόσφατα ξεκίνησε μαθήματα πιάνου και τρέχει το Gareth Bale Festival of Sports, ένα ετήσιο φεστιβάλ στο Νιούπορτ της Ουαλίας, όπου παρακινεί νέα παιδιά να φύγουν από τις οθόνες και να αθληθούν μαζί του στα πάντα: από τον στίβο και το τένις, μέχρι το μπάσκετ, το κρίκετ, το μποξ και φυσικά το… γκολφ!
Απολαμβάνει τον ρόλο του πατέρα, μαθαίνει μπάλα στα παιδιά του και ως μακρινό σχέδιο έχει να γίνει κάποια στιγμή ιδιοκτήτης μιας ομάδας ποδοσφαίρου.
Ωστόσο, οι προτεραιότητες του έχουν αλλάξει πιά.
Τώρα πια δεν ισχύει το: Wales, Golf, Madrid.
Τώρα η σωστή σειρά είναι: Family, Golf, Health.
Οικογένεια, γκολ, υγεία.
Με αυτή τη σειρά…