Οι έχοντες καλή μνήμη θα θυμούνται σίγουρα το πόσο πολύ ο Μαρσέλο Γκαγιάρδο, ως προπονητής της Ρίβερ Πλέιτ εκείνη την εποχή, κυνήγησε να φέρει στην ομάδα του τον Σαντίνο Αντίνο τον περασμένο Ιανουάριο. Κι αν τα φέρει έτσι η μοίρα ώστε οι δύο Αργεντινοί να σμίξουν τελικά τους επαγγελματικούς τους δρόμους στην Ελλάδα και στον Παναθηναϊκό;
Ο 50χρονος προπονητής είναι μεταξύ αυτών που ακούγονται για την επόμενη μέρα στον πάγκο του Τριφυλλιού, όταν επισημοποιηθεί το διαφαινόμενο διαζύγιο με τον Ράφα Μπενίτεθ. Δεν θα είναι απλό πράγμα ενδεχόμενος ερχομός του, κάθε άλλο. Παρότι δεν ακούγονται πολλά αυτή τη στιγμή για το επαγγελματικό του μέλλον μετά τη φυγή του από τους «Εκατομμυριούχους», στους οποίους δεν μπόρεσε καν να πλησιάσει τα μεγαλεία της πρώτης του θητείας εκεί, είναι δεδομένο πως (θα) έχει ρεύμα, αρκετούς ενδιαφερόμενους. Περισσότερο εσχάτως στα αργεντίνικα ΜΜΕ «παίζει» σε δημοσιεύματα που έχουν να κάνουν με την προσωπική του ζωή, τι να κάνουμε, είναι και αυτά στο «μενού» ενίοτε.
Όπως και να έχει, μιλάμε για ένα προπονητικό προφίλ που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Έχει δοκιμαστεί σε άκρως απαιτητικό και πιεστικό περιβάλλον, ξέρει τι σημαίνει να πρωταγωνιστείς, ξέρει να χειρίζεται τις καταστάσεις και τα όρια του πρωταθλητισμού. Δεν είναι ακόμα σαφές πόσο έχει ψάξει ή προτίθεται να ψάξει ο Παναθηναϊκός την περίπτωση του, αλλά είναι απ’ αυτές που λες «ναι, αξίζει τον κόπο τουλάχιστον να γίνει διερευνητική». Ειδικά καθώς άλλες επιλογές, όπως αυτή του Πέδρο Μαρτίνς, χάνουν συνεχώς έδαφος, ο Πορτογάλος τεχνικός εμφανίζεται πολύ κοντά στο να υπογράψει νέο, πλουσιοπάροχο, συμβόλαιο με την Αλ Γκαράφα στο Κατάρ.
Ο Μαρσέλο Γκαγιάρδο θα μπορούσε σίγουρα να βοηθήσει τα μέγιστα στο να αντλήσει το Τριφύλλι το μέγιστο δυνατό από τον Σαντίνο Αντίνο. Ο 20χρονος εξτρέμ παλεύει ακόμα να προσαρμοστεί στη χώρα μας, αλλά αυτό είναι απολύτως λογικό και αναμενόμενο. Όποιος περίμενε πως θα μπει και θα κάνει «παπάδες» με τη μία, απλά δεν μετράει σωστά το πόσο δύσκολο είναι για έναν Λάτιν ποδοσφαιριστή να κάνει τη μετάβαση στην Ευρώπη, ακόμα περισσότερο μεσούσης μιας σεζόν.
Τον πραγματικό Αντίνο θα τον δούμε (από) του χρόνου. Κι αν τυχόν έχει για κόουτς τον συμπατριώτη του, που ήθελε σαν τρελός να συνεργαστούν, τότε μπορούμε να περιμένουμε ακόμα περισσότερα. Πολλά «αν» μαζεύτηκαν, δεν λέμε, όμως με κάποιο τρόπο, αν υλοποιηθούν, βγάζουν μια βεβαιότητα. Η ένταση και η ταχύτητα που μπορεί να δώσει ο Αργεντινός ακραίος επιθετικός στο παιχνίδι χρειάζεται να «μπολιαστούν» με την αυτοπεποίθηση, με τη συνήθεια, τους αυτοματισμούς. Αυτά του λείπουν τώρα, γι’ αυτό φαίνεται χειρότερος απ’ αυτό που πραγματικά είναι και έχει κάνει ορισμένους να αναρωτιούνται γιατί δαπανήθηκαν 10 εκατ. ευρώ για την αγορά του. Είναι ένα πολύ σημαντικό project όμως και ο Παναθηναϊκός πρέπει να κάνει τα πάντα για να προστατεύσει και να ενισχύσει την επένδυσή του. Αυτό περνάει, απαραιτήτως, μέσα από την κατάλληλη επιλογή του ανθρώπου που θα το επιμεληθεί όλο αυτό, και αυτό πιο σωστά, από τον πάγκο.
Ένα από τα trademark του Μαρσέλο Γκαγιάρδο είναι πως ζητάει από τους παίκτες του να διαβάζουν τις ανάγκες ενός αγώνα και να προσαρμόζονται, παίρνοντας τις σωστές αποφάσεις. Αυτό τους το μεταδίδει μέσα από μια νοοτροπία νικητή και χάρη στην έντονη προσωπικότητά του, βρίσκοντας τον τρόπο να τους κάνει να αναδεικνύουν τις αρετές τους. Ναι, ακόμα είναι ένα υποθετικό σενάριο. Όμως στη θεωρία πείθει πως θα μπορούσε να γίνει ο προπονητής-ηγέτης που έχει κατεπείγουσα ανάγκη ο Παναθηναϊκός αλλά και τα πιθανά μεγάλα assets της ομάδας όπως ο Αντίνο.