Το μεγαλύτερο αποτέλεσμα της ως τώρα προπονητικής του καριέρας. Προκάλεσε κρότο, γέννησε μεγάλη συζήτηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, χαρίζοντάς του φήμη και πέρα από τα σύνορα της πατρίδας του, κατατάσσοντάς τον για τα καλά στους «προς παρακολούθηση» προπονητές. Κοπεγχάγη – Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 4-3 για την 4η αγωνιστική της φάσης των ομίλων του Champions League της σεζόν 2023-24 (8 Νοεμβρίου έγραφε το ημερολόγιο) και ο κατά τα φαινόμενα επόμενος κόουτς του Παναθηναϊκού, Γιάκομπ Νέστρουπ υπέγραψε ένα προπονητικό masterclass.
Για κάτι πάντως που για μεγάλο διάστημα μόνο καλό δεν ήταν. Οι Κόκκινοι Διάβολοι πήγαν το ματς στο 0-2 με ισάριθμα γκολ του Χόιλουντ (3’, 28’) και έδειχναν πως θα είχαν ένα ήρεμο βράδυ. Όμως η (αυστηρή, για να τα λέμε όλα) αποβολή του Ράσφορντ στο 42’ άλλαξε τα πάντα. Πριν καν βγει το ημίχρονο, οι γηπεδούχοι είχαν επιστρέψει (45’ Ελιουνούσι, 45’+9’ πέν. Γκονσάλβες).
Είχε κι άλλο… ροντέο όμως η φάση. Η Γιουνάιτεντ κέρδισε πέναλτι και ο Μπρούνο Φερνάντες την έβαλε ξανά μπροστά στο σκορ, στο 69’. Εφήμερη και παραπλανητική, χαρά. Λεράγκερ (83’) και Μπάρτζι (87’) το γύρισαν σε ένα 4-3 που στη μετέπειτα σούμα αποδείχθηκε καθοριστικό για την πρόκριση της Κοπεγχάγης στην επόμενη φάση της διοργάνωσης (αποκλείστηκε από τη Μάντσεστερ Σίτι).
Είναι αμέσως φανερό πως η κόκκινη ήταν το σημείο-κλειδί της αναμέτρησης. Μόνο που η αξιοποίηση του αριθμητικού αβαντάζ δεν ήταν δεδομένη. Ειδικά όταν μιλάμε για μια ομάδα με πολύ μικρότερο ειδικό βάρος και μπάτζετ. Η συνολική αξία του τότε ρόστερ της ανερχόταν περί τα 70 εκατ. ευρώ, υπήρχαν παίκτες στη Μάντσεστερ που κόστιζαν σόλο περισσότερο από αυτό. Όμως, και ευτυχώς, μπάλα δεν παίζουν τα χρήματα. Και σε μια βραδιά όλα γίνονται. Εάν βέβαια έχεις πλάνο, ξέρεις τι θες και έχεις το σωστό αγωνιστικό πνεύμα και την απαραίτητη ικανότητα.
Από πλευράς τακτικής, ο Νέστρουπ ξεκίνησε το παιχνίδι με το αγαπημένο του 4-3-3 που σε φάση άμυνας γινόταν 4-1-4-1. Έδωσε επίσης τη συνήθη του εντολή για πίεση ψηλά και υψηλές εντάσεις, χωρίς να «συγκινείται» από το όνομα του αντιπάλου. Δεν έρχεται πάντα χωρίς κόστος το να μένεις πιστός στις αρχές σου. Το δεύτερο γκολ ήταν συνέπεια αντεπίθεσης με την άμυνα να έχει μείνει ψηλά και να καταλήγει ευάλωτη και ανοργάνωτη για να προλάβει το κακό.
Κι ύστερα ήρθε η κόκκινη. Ο Νέστρουπ είδε αμέσως την ευκαιρία. Κι ας έμενε λίγο για το ημίχρονο. Πάνω στην αναμπουμπούλα έδωσε το σύνθημα για φουλ επίθεση. Ανέβασε την ομάδα του πολύ ψηλά στο γήπεδο για να αξιοποιήσει το μομέντουμ, πριν προλάβει η Γιουνάιτεντ να συνέλθει και να αναδιοργανωθεί. Ενόσω ο Έρικ Τεν Χαγκ έμεινε μάλλον απαθής στον πάγκο του, ο συνάδελφός του «έτρεχε» να εκμεταλλευτεί τα γεγονότα. Η δικαίωση ήρθε με την ισοφάριση πριν καν την ανάπαυλα και με τη βοήθεια του «γενναίου» έξτρα χρόνου καθυστερήσεων.
Έχοντας κάνει το πρώτο δύσκολο κομμάτι, ο Νέστρουπ δεν πίεσε τις καταστάσεις. Πόνταρε στο ότι ο χρόνος θα λειτουργούσε εις όφελος της ομάδας του, ότι οι Άγγλοι θα κουραζόντουσαν όσο πλησιάζαμε στο 90’. Στο 63’ έκανε απλώς την πρώτη δυνατή κίνησή του, ρίχνοντας στο παιχνίδι τον 17χρονο Ρόνι Μπάρτζι, τότε wonderkid, τώρα παίκτη της Μπαρτσελόνα (ακόμα πάντως παλεύει να προσαρμοστεί πλήρως στη Βαρκελώνη, προς υπεράσπισή του ήταν πολύ μεγάλο το τεράστιο step up).
Εκεί όμως συνέβη η αναποδιά. Με το πέναλτι, που έφερε ξανά την Κοπεγχάγη σε θέση κυνηγού. Τι έκανε τότε ο Νέστρουπ; Δεν πανικοβλήθηκε. Συνέχισε να ποντάρει στο χρόνο και το «μίξαρε» με γρήγορες, έξυπνες και επιθετικές αλλαγές. Δίνοντας φρεσκάδα και ξεκούραστα πόδια στην ομάδα του, ενισχύοντας τη γραμμή κρούσης αριθμητικά και φορτώνοντας κι άλλο τα άκρα για τη δημιουργία συνεχόμενων 2 προς 1. Το αποτέλεσμα τον δικαίωσε περίτρανα. Μέσα σε 4 λεπτά (83’-87’) η ανατροπή έγινε πράξη. Με τον Μπάρτζι μάλιστα να πετυχαίνει το νικητήριο γκολ.
Μια τεράστια νίκη που ήταν συνδυασμός καταστάσεων αλλά και σωστού διαβάσματος των συνθηκών και των δυνατοτήτων. Με MVP τον Ράσμους Φαλκ, είχε κάνει απίθανο ματς στο κέντρο ο Δανός αμυντικός μέσος, ως deep lying playmaker. Ο Νέστρουπ πάντως μετά το ματς, παρά την τεράστια αυτή νίκη, ούτε χαμόγελο δεν έσκασε που λέει ο λόγος. «Ήταν το χειρότερο μας ματς μέχρι στιγμής στη φάση των ομίλων, ειδικά μέχρι την αποβολή», δήλωσε!
Ναι, αυτό τον βασάνιζε, τον «έκαιγε». Το γιατί η ομάδα του στο 11 vs 11 δεν ήταν όπως περίμενε και είχε σχεδιάσει, γιατί δηλαδή βρέθηκε με χάντικαπ δύο τερμάτων. Μια θετική νοοτροπία και μια καλώς εννοούμενη θέληση συνεχώς για το καλύτερο δυνατό. Μια απόδειξη επίσης των υψηλών φιλοδοξιών του Δανού κόουτς. Γνωρίζοντας πως δίχως αυτό δεν κάνεις ποτέ υπερβάσεις, δεν ξεφεύγεις ποτέ από θέση «υπό». Οι άλλοι έβλεπαν έναν θρίαμβο, μια ιστορική βραδιά. Εκείνος έβλεπε παράλληλα και τα λάθη με σκοπό να μην επαναληφθούν…
Για την ιστορία, η σύνθεση της Κοπεγχάγης εκείνο το βράδυ ήταν η εξής: Γκράμπαρα, Βάβρο (78’ Μπόλεσεν), Άνκερσεν (70’ Σέρενσεν), Ντικς, Γέλερτ, Λεραγκέρ, Φαλκ, Γκονσάλβες (70’ Όσκαρσον), Ελιουνούσι (63’ Μπάρτζι), Ασουρί (78’ Λάρσον), Κλάεσον.