Το πιθανότερο είναι πως από τα δύο ματς της ΑΕΚ με τη Ράγιο Βαγιεκάνο, αν σου έμεινε ένας παίκτης των Ισπανών (που αύριο, κόντρα στην Κρίσταλ Πάλας, διεκδικούν το τρόπαιο του Conference League στον τελικό της διοργάνωσης), αυτός θα πρέπει να ήταν ο Ίσι Παλαθόν. Ο σκόρερ του γκολ που έκοψε τη φούρια των Κιτρινόμαυρων, πάνω που είχαν πατσίσει το 3-0 του πρώτου ματς. Οι πιο προσεκτικοί παρατηρητές όμως, ενδεχομένως να «μπάνισαν» και μια άλλη πολύ αξιόλογη περίπτωση στο ρόστερ της ισπανικής ομάδας: Ουνάι Λόπεθ, το όνομα αυτού…
Είχε βάλει κι αυτός γκολ στο αντάμωμα με την Ένωση. Το 2ο, στο πρώτο ματς. Καιροφυλακτούσε και από ευνοϊκή θέση αξιοποίησε την ευκαιρία. Αυτό, βέβαια, ήταν απλά ένα μπόνους. Δεν είναι πρωταρχική του δουλειά το σκοράρισμα, χαρακτηριστικά αυτό ήταν το 1 από τα μόλις 2 γκολ που έβαλε φέτος, αμφότερα στην Ευρώπη, σε 42 συνολικά ματς σε όλες τις διοργανώσεις. Είναι, όμως, το να «αισθάνεται» το παιχνίδι, να είναι εκεί που πρέπει στο γήπεδο.
Τα ρεπορτάζ των ημερών εμφανίζουν τον 30χρονο μέσο στο μεταγραφικό στόχαστρο του Ολυμπιακού με εισήγηση του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ. Δεν προξενεί εντύπωση. Είναι παίκτης που θα περίμενε κανείς να αρέσει στον Βάσκο, κολλάει γάντι με το γρήγορο, κάθετο και άμεσο παιχνίδι, με την πίεση ψηλά.
Η φυσική του θέση είναι 8άρι αν και υπό συνθήκες μπορεί να παίξει και πιο ψηλά, στο «10». Θέλει κατά βάση να έχει δίπλα του έναν πιο αμυντικογενή μέσο, έτσι ώστε να έχει το χρόνο και το χώρο να να μπορέσει αυτός να οργανώσει, να ανεβάσει μέτρα την ομάδα του, να μοιράσει σωστά και αποτελεσματικά την μπάλα ενώνοντας τις γραμμές. Παίζει απλά, δεν κυνηγάει το εξεζητημένο ούτε κάνει κατάχρηση κατοχής. Δεν κοιτάει τις εντυπώσεις, αλλά την ουσία. Σκίζεται για το καλό της ομάδας, μοχθεί για κάθε μπάλα.
Πού υστερεί; Σίγουρα στο ψηλό παιχνίδι, με ύψος 1.70μ. έχει με τη μία χάντικαπ, με τη φύση δεν μπορείς να τα βάλεις. Πολύ καλά δεν μας τα λέει και σε ταχύτητα – εκρηκτικότητα, γι’ αυτό και κάνει ό,τι μπορεί ώστε να τρέχει η μπάλα γι’ αυτόν, σβελτάδα σκέψης το λένε. Γενικώς δεν είναι ο τύπος που περιμένεις υψηλά νούμερα σε γκολ/ασίστ, κάθε άλλο, κι αυτό είναι ένα κρίμα δεδομένου ότι πατάει συχνά περιοχή, δείχνει μια έλλειψη το ότι δεν είναι τόσο συχνά καθοριστικός. Επίσης είναι ένα ερωτηματικό το πόσο γρήγορα θα μπορούσε να προσαρμοστεί, αφού δεν έχει παίξει ποτέ εκτός Ισπανίας κι αν επίσης τα καλύτερα χρόνια του είναι πίσω του.
Όπως και να έχει, ο Ουνάι Λόπεθ είναι ένας από τους χαφ εκείνους που γουστάρουν φουλ οι προπονητές. Επειδή σχεδόν ποτέ δεν σε εκπλήσσει αρνητικά, επειδή ξέρεις πως θα δώσει πάντα ό,τι έχει από πλευράς δυνάμεων. Το αγωνιστικό του προφίλ δεν αρέσει μόνο στον Ολυμπιακό. Το όνομα του Ισπανού μέσου, που μένει ελεύθερος το καλοκαίρι από τη Ράγιο έπειτα από μια 5ετία εκεί, έχει συνδεθεί και με ομάδες του MLS, ακόμα και του Μεξικού, ενώ παίζει σοβαρά και το ενδεχόμενο να επιστρέψει εκεί που γαλουχήθηκε ποδοσφαιρικά, ήτοι στην Αθλέτικ Μπιλμπάο ή να συνεχίσει αλλού στην πατρίδα του (Μπέτις Σεβίλλης, Βιγιαρεάλ…). Τον γλυκοκοιτάζουν και από Ιταλία, Γαλλία…
Ο ίδιος ο παίκτης δεν δείχνει να βιάζεται να αποφασίσει το επόμενο του βήμα. Στις συνεντεύξεις λέει πως στην παρούσα χρονική συγκυρία τον ενδιαφέρει μόνο το «τώρα», να απολαύσει τις ιστορικές στιγμές που βιώνει με την ομάδα του και να ολοκληρώσει ονειρεμένα στον τελικό της Τετάρτης (27/5) στη Λειψία μια από τις καλύτερες σεζόν της καριέρας του. Τα άλλα, υπάρχει χρόνος λέει, θα τα λύσει μετά. Ποιος ξέρει, ίσως το μέλλον του να είναι με στιλ… ελληνικό και χρώμα ερυθρόλευκο!