Ο Αρόλντ Μουκουντί είναι μια πληθωρική παρουσία. Από τους τύπους που δεν χρειάζονται γαλόνια για να σε ψαρώσουν: Αρκεί να σε αγριοκοιτάξει (ούτε καν να σε μαρκάρει) για να κινδυνέψεις με σοβαρό ενδεχόμενο τσιρλιπιπί. Με τη φετινή του παρουσία του όμως στην ΑΕΚ ο «λοχίας» δικαιολόγησε περισσότερο από ποτέ τον τίτλο του: Αναγκάζοντας τους αντιπάλους να σταθούν… κλαρίνο μπροστά του!
Ως ένας από τους παλιότερους παίκτες της «Ένωσης» ο Καμερουνέζος είχε υποστεί κι εκείνος φθορά. Η σοκαριστική απώλεια του πρωταθλήματος προ διετίας και το τραγικό φινάλε της περσινής σεζόν είχαν εμφανή αντίκτυπο και στη δική του ψυχολογία. Κι όλα αυτά ενώ και αγωνιστικά έμοιαζε επηρεασμένος: Η ηλικιακή επιβάρυνση του Βίντα (με τον οποίο συνέθετε ένα από τα καλύτερα δίδυμα όλων των εποχών) φαινόταν να τραβά κι αυτόν προς τα πίσω.
Μέχρι που ο Μάρκο Νίκολιτς τον άγγιξε κι αυτόν με το… θαυματουργό ποδοσφαιρικό του ραβδάκι: Βρίσκοντας έναν στόπερ εγνωσμένης αξίας, αλλά και με τάσεις φυγής, ο Σέρβος επένδυσε στην ψυχολογία του Καμερουνέζου. Τον έκανε να νιώσει ξανά σημαντικός. Τον έχρισε τρίτο αρχηγό. Του έδωσε να καταλάβει πως -όχι μόνο υπολογίζει σε αυτόν αλλά- τον προορίζει για ηγέτη της κιτρινόμαυρης άμυνας. Και σε αυτό ακριβώς εξελίχθηκε!
Διατηρώντας τα πολύτιμα αγωνιστικά του στοιχεία (δύναμη, ικανότητα στο ψηλό παιχνίδι, διάβασμα των φάσεων), ο Μουκουντί περιόρισε το βασικό μειονέκτημα των προηγούμενων χρόνων: Με εξαίρεση το γκολ του Κωνσταντέλια στη μοναδική εντός έδρας ήττα της ΑΕΚ στο πρωτάθλημα, εξαφάνισε τα φαινόμενα έλλειψης συγκέντρωσης. Τα φτηνά λάθη και τα δώρα στους αντιπάλους. Και η προσθήκη του φανταστικού Ρέλβας δίπλα του έγινε… βατήρας για να εκτοξευτεί κι ο ίδιος.
Με τον Πορτογάλο λοιπόν να του επιτρέπει ν’ αγωνιστεί ως δεξιός στόπερ (και όχι να ξεβολεύεται στ’ αριστερά όπως συνέβαινε με τον Βίντα) και ν’ αναλαμβάνει περισσότερες πρωτοβουλίες στην ανάπτυξη του παιχνιδιού, ο Καμερουνέζος αφοσιώθηκε παραπάνω στο ανασταλτικό κομμάτι: Έχοντας τον ρόλο του «εξολοθρευτή» μεγάλων ατού του αντιπάλου και ταυτόχρονα του απόλυτου συντονιστή των μετόπισθεν της ΑΕΚ.
Κάπως έτσι ο Μουκουντί βίωσε (παράλληλα με την «Ένωση») μια ονειρική σεζόν: Τον Σεπτέμβρη ανανέωσε το συμβόλαιό του με σχεδόν διπλάσιες αποδοχές ως το 2029. Τον Δεκέμβρη αποθεώθηκε για τις 100 συμμετοχές με την κιτρινόμαυρη φανέλα (που έχουν φτάσει πλέον 120). Πανηγύρισε δεύτερο πρωτάθλημα και μάλιστα ως αρχηγός στα περισσότερα ματς (αφού Μάνταλος και Βίντα δεν ήταν βασικοί). Και φέρεται να τράβηξε το βλέμμα ακόμα και της Μίλαν!
Διότι δεν είναι η πρώτη φορά που σύλλογος του εξωτερικού ενδιαφέρεται για τον Μουκουντί. Στο παρελθόν η ΑΕΚ απέρριψε προτάσεις (κάποιες εκ των οποίων ξεπερνούσαν τα 10 εκατ. ευρώ) από Λανς, Μονπελιέ, Μπριζ και Τράμπζονσπορ. Το να συνδέεται όμως ο Μουκουντί με ένα τέτοιο ποδοσφαιρικό μέγεθος όπως οι «ροσονέρι» (ακόμα κι αν πρόκειται απλώς για φημολογία) επιβεβαιώνει την τεράστια εξέλιξή του.
Και δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε η «Ένωση» να βγει κερδισμένη σε οποιαδήποτε επιλογή κι αν κάνει στην περίπτωσή του: Είτε αγωνιστικά (αν κρατήσει έναν από τους κορυφαίους στόπερ που είχε ποτέ), είτε οικονομικά (αν αποφασίσει ότι στα 28 του κι ενώ είναι στο pick του) είναι το τέλειο timing για να μοσχοπουλήσει ένα από τα πολυτιμότερα πλέον περιουσιακά της στοιχεία.
