Ήταν μία κίνηση που δημιούργησε περισσότερες απορίες από αυτές που έλυσε;
Γιατί; Και κυρίως… γιατί τώρα;
Γιατί να μην είχε γίνει νωρίτερα, όταν η πιάτσα ήταν γεμάτη από διαθέσιμους προπονητές, ανάμεσα στους οποίους και ο λαοφιλής Τσάμπι Αλόνσο, ο οποίος κατέληξε στην Τσέλσι;
Γιατί να γίνει τώρα, άμεσα, απότομα από την στιγμή που η Λίβερπουλ δεν είχε έτοιμο τον αντικαταστάτη;
Γιατί έγινε τόσο ξαφνικά, ενώ μέχρι πριν από λίγες ημέρες όλες οι εσωτερικές διαρροές διέψευδαν ότι υφίσταται θέμα προπονητή;
Salah effect
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι ο Άρνε Σλοτ ήταν επιτυχημένος; Κάθε άλλο.
Ο Ολλανδός απέτυχε να γεμίσει τα παπούτσια του Γιούργκεν Κλοπ, θα ήταν σχεδόν αδύνατον να το κάνει οποιοσδήποτε.
Πέρσι, η Λίβερπουλ κινήθηκε με κεκτημένη ταχύτητα, φέτος που χρειάστηκε η δική του πινελιά, η δική του σφραγίδα, οι κόκκινοι έμοιαζαν χωρίς φιλοσοφία, χωρίς ταυτότητα στο γήπεδο.
Τα πανάκριβα καλοκαιρινά αποκτήματα (Ίσακ, Εκιτικέ, Βιρτς, Κέρκεζ) πλην ελαχίστων εξαιρέσεων απέτυχαν να ενσωματωθούν στο σύνολο, σε μία εντελώς μεταβατική χρονιά στην οποία η Λίβερπουλ είχε να διαχειριστεί και τους κραδασμούς από τον τελευταίο χορό του Μοχάμεντ Σαλάχ (κυρίως) και του Άντι Ρόμπερτσον.
Υπάρχει πια παγιωμένη η αίσθηση, ότι από την στιγμή που ο Αιγύπτιος σταρ δεν κατάφερε να επεκτείνει την παρουσία του στο Άνφιλντ, πως τράβηξε στην λάσπη μαζί και τον άνθρωπο που τον… τελείωσε από την Λίβερπουλ.
Το άκρως συναισθηματικό αντίο του Σαλάχ δημιούργησε τις τελευταίες εβδομάδες μία πολύ ιδιαίτερη αίσθηση στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα και μία ακόμα πιο δύσκολη συνθήκη για τον Σλοτ, ο οποίος σταδιακά έχασε όλους του, τους συμμάχους και έμεινε μόνος για να πληρώσει την νύφη για κάτι που δεν αποφάσισε μόνος, αλλά το χρεώθηκε μόνος.
Γιατί τον Ιραόλα;
Και τώρα τι;
Τα ρεπορτάζ λένε ότι ο Άντονι Ιραόλα είναι το μεγάλο φαβορί για την επόμενη ημέρα της Λίβερπουλ, που όμως λειτούργησε επιπόλαια και σπασμωδικά, αφού δεν είχε τίποτα κλεισμένο στα χέρια της, πριν απολύσει τον Σλοτ.
Αν τελικά, ο Ισπανός αποδειχθεί ο εκλεκτός, τότε πάμε σε μία ολική αλλαγή της φιλοσοφίας και της καθημερινότητας του συλλόγου.
Όπως αποκάλυψε πρόσφατα ο Άντονι Σεμένιο, η μεγαλύτερη διαφορά του Ιραόλα σε σχέση με τους υπόλοιπους είναι η εξαντλητική δουλειά.
Ο σταρ της Μάντσεστερ Σίτι αποκάλυψε ότι στην Μπόρνμουθ, η λέξη “ρεπό” ήταν άγνωστη, οι παίκτες όφειλαν να προσέρχονται στο προπονητικό κέντρο 7 μέρες την εβδομάδα, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.
Κι αυτό είναι μία βιώσιμη συνταγή για ομάδες όπως η Μπόρνμουθ με παίκτες που θέλουν να κάνουν το step up, αλλά μία αμφίβολη μέθοδος για ομάδες που κάνουν σκληρό πρωταθλητισμό και έχουν αμέτρητες φίρμες.
Ο Βάσκος είναι πιθανός ο κορυφαίος Ισπανός τεχνικός της νέας γενιάς, έδωσε ήδη τα διαπιστευτήρια του στην Premier League με σεζόν υπέρβασης για τα “κεράσια”, έβγαλε και ανέδειξε παίκτες, ωστόσο δεν παύει να αποτελεί μία ρισκαδόρικη επιλογή.
Κι αυτό γιατί ένας προπονητής που πριν από ακριβώς 8 χρόνια έκανε τα πρώτα του βήματα στους πάγκους από την ΑΕΚ Λάρνακας βρίσκεται σήμερα μία ανάσα από την Λίβερπουλ, με ενδιάμεσους σταθμούς μόνο την Μιραντές, τη Ράγιο Βαγεκάνο και την Μπόρνμουθ.
Το αγωνιστικό στιλ που του αρέσει θυμίζει αρκετά Κλοπ, με φοβερές εντάσεις, πίεση, τρελό ρυθμό, χάος μέσα στο γήπεδο, αν και ο χαρακτήρας του είναι πολύ πιο ήπιος και χαμηλών τόνων.
Ωστόσο, η Λίβερπουλ φαίνεται ότι αυτό θέλει. Να φύγει από την άγευστη εποχή του Άρνε Σλοτ και να επιστρέψει σε μία ομάδα που θα παίζει με τσίτα τα γκάζια στο γήπεδο…