Το ερώτημα που απασχολεί κάθε scout που βλέπει έναν παίκτη να λάμπει εκτυφλωτικά, ενώ μέχρι πρότινος ήταν άγνωστος, είναι πάντα το ίδιο: έτσι θα είναι και στο μέλλον ή έχουμε να κάνουμε με μία κλασική περίπτωση one season wonder;
Δεν υπάρχει σταθερή περίπτωση, κάθε περίπτωση είναι διαφορετική.
Ωστόσο, η αλήθεια με την περίπτωση του Έλμιν Ραστόντερ που παίζει έντονα στο ρεπορτάζ του Παναθηναϊκού είναι μία: μέχρι πέρσι δεν τον ήξεραν ούτε οι μυημένοι στο ελβετικό ποδόσφαιρο!
Κι αυτό είναι πολύ λογικό, αφού στα 23 του δεν είχε παρά ελάχιστα παιχνίδια στην πρώτη κατηγορία με την φανέλα της Γκρασχόπερ, χωρίς να τον πάρει χαμπάρι κανείς!
Έκρηξη
Δεν ήταν το μεγάλο ταλέντο, δεν έπαιξε ποτέ σε μικρές εθνικές, αγωνιζόταν σχεδόν αποκλειστικά στην δεύτερη κατηγορία και δεν έμοιαζε με περίπτωση που θα κάνει το μπαμ.
Έλα, όμως, που το έκανε! Η Τουν ήρθε από το πουθενά, κατέκτησε ως νεοφώτιστη το πρωτάθλημα Ελβετίας, μπήκε σφήνα στις παραδοσιακές δυνάμεις και εμφάνισε έναν επιθετικό που έκανε θραύση με 15 γκολ και 6 ασίστ σε 36 παιχνίδια.
Οι ρίζες του είναι από την Βόρεια Μακεδονία, όμως γεννήθηκε και μεγάλωσε σε ένα προάστιο της Ζυρίχης. Είναι προϊόν του ελβετικού ποδοσφαίρου και της Γκρασχόπερ, ένας παίκτης που ανέβηκε πολύ αργά τα σκαλιά στα τμήματα υποδομής.
Ελκυστικό πακέτο
Το πρώτο πράγμα που παρατηρείς πάνω του είναι οι κατεβασμένες κάλτσες. Ασυνήθιστο για σέντερ-φορ. Έπειτα είναι και το κορμί του. Επίσης, περίεργο για στράικερ. Αρκετά ψηλός 1,91, αλλά λιγνός και αρκετά γυμνασμένος, όχι όμως ιδιαίτερα ευλίγιστος.
Ο Ραστόντερ δεν είναι target-man, δεν είναι ένας επιθετικός περιοχής και παρά το ύψος του, δεν ειδικεύεται στο κομμάτι με την μπάλα ψηλά.
Αντιθέτως, του αρέσει να είναι… ελευθέρας βοσκής. Το γεγονός ότι η Τουν έπαιζε φέτος 4-4-2 του επέτρεπε να βγαίνει πολύ κυρίως από τα αριστερά και να κάνει μερικές από τις αγαπημένες του κούρσες, με την μπάλα στα πόδια.
Ο Ραστόντερ είναι πολύ αθλητικός. Αρκετά από τα φετινά του γκολ μπήκαν με κίνηση στην πλάτη της άμυνας και ψύχραιμα τελειώματα.
Του αρέσει δηλαδή να παίζει πολύ περισσότερο με πρόσωπο, παρά με πλάτη στην εστία, είναι ένας παίκτης που ψάχνει συνεχώς να σπάσει το οφσάιντ και παίζει στο όριο.
Μέσα στην περιοχή επιλέγει να είναι one-touch, τελειώνει τις φάσεις συνήθως με δυνατά συρτά σουτ, είναι ένας παίκτης που ξέρει να παίρνει καλές θέσεις και να κερδίζει τον χώρο που χρειάζεται για να εκτελέσει με την μία.
Δεν είναι τόσο εξειδικευμένος στο ποδόσφαιρο συνεργασιών, δεν είναι τακτικά υποδειγματικός, αλλά είναι ένα πακέτο επιθετικού που εντέλει ξέρει να κάνει τη δουλειά και έχει άγνωστο ταβάνι.
Ρίσκο ή πάσο;
Η τιμή του έχει εκτοξευτεί στα 3-4 εκατομμύρια και ακόμα κι αν τελικά δεν αποκτηθεί από τον Παναθηναϊκό, μοιάζει σίγουρο ότι θα κάνει αυτό το καλοκαίρι το άλμα σε ένα πρωτάθλημα μεσαίου βεληνεκούς όπως το βελγικό ή το ολλανδικό για να συνεχίσει την εξέλιξη του.
Κάνει για τον Παναθηναϊκό; Η απάντηση είναι πολυπαραγοντική. Είναι ένας παίκτης πολύ καλά γυμνασμένος, με εντάσεις, φυσικά προσόντα, που ταιριάζει στο σκανδιναβικό μοντέλο του Γιάκομπ Νίστρουπ.
Ωστόσο, δεν παύει να είναι ένα ρίσκο και ο Παναθηναϊκός αυτή τη στιγμή δείχνει να χρειάζεται σταθερές κι όχι άλλα στοιχήματα…