Πέρσι, περίπου τέτοια εποχή, τα δύο νέα μεγάλα αποκτήματα της Ρεάλ Μαδρίτης ήταν ένας δεξιός μπακ και ένας κεντρικός αμυντικός: ο Τρεντ Αλεξάντερ-Άρνολντ και o Ντιν Χάουσεν.
Σημειολογικά, το ποδοσφαιρικό τους ύφος / στιλ συμβόλιζε την κατεύθυνση που ήθελε να πάει η βασίλισσα με τον Τσάμπι Αλόνσο στον πάγκο της.
Αμφότεροι νεαροί, με ωραίο στιλ, χωρίς σκληράδα και ιδιαίτερο αμυντικό φίλτρο, αλλά με τρομερή ικανότητα με την μπάλα στα πόδια και σούπερ δημιουργικοί για την θέση του.
Fast forward ένα χρόνο μετά. Νέος προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης θα είναι ο Ζοσέ Μουρίνιο και τα δύο νέα αποκτήματα είναι ένας δεξιός μπακ και ένας κεντρικός αμυντικός: ο Ντένζελ Ντούμφρις και ο Ιμπραΐμα Κονατέ.
Με εντελώς, εντελώς διαφορετικά στοιχεία και χαρακτηριστικά.
Νέα εποχή
Ο Ολλανδός είναι ένας ταχυδυναμικός μπακ, με αμυντική σκληράδα και έφεση στο σκοράρισμα με προωθήσεις σε στατικές φάσεις.
Ο Γάλλος είναι ένα βουνό από μύες, ένα τανκ, ένα θηρίο για τα μετόπισθεν, ένα θηρίο που δεν θα διστάσει να ρίξει και μερικές ψιλές, αν χρειαστεί.
Δύο κινήσεις που έχουν την σφραγίδα και την έγκριση του special one, ο οποίος το πρώτο που θέλει να φτιάχνει σε κάθε ομάδα είναι την αμυντική της συμπεριφορά.
Κι αυτό που χρειάζεται για κάτι τέτοιο είναι… πρωτοπαλίκαρα. Παίκτες που θα παίζουν για εκείνον, παίκτες που δεν θα διστάζουν να βάζουν τα πόδια τους στη φωτιά.
Οι δύο αυτές κινήσεις μαρτυρούν ότι η Ρεάλ Μαδρίτης της επόμενης σεζόν θα είναι μία ομάδα πολύ διαφορετική. Πολύ πιο σκληρή.
Πολύ πιο αφοσιωμένη στο αμυντικό της κομμάτι.
Η soft βασίλισσα που εμφανίστηκε φέτος σε πάρα πολλά παιχνίδια, λογικά θα αποτελέσει παρελθόν.
Ρήξεις
Ο Μουρίνιο δεν μπορεί να εγγυηθεί τίτλους, όμως αυτό που μπορεί να εγγυηθεί είναι μία ομάδα που θα κάνει την ζωή δύσκολη κάθε αντιπάλου, καταθέτοντας προσπάθεια, νεύρο και πάθος.
Κι αν χρειαστεί να έρθει σε ρήξεις με βεντέτες που αρνούνται να υπακούσουν στην νέα πραγματικότητα, είναι διατεθειμένος να το κάνει.
Διότι, εδώ που τα λέμε, γι’ αυτό τον επέλεξε ο Φλορεντίνο Πέρεθ.
Διότι, έχει την προσωπικότητα, τον χαρακτήρα, το όνομα, το ειδικό βάρος να τα βάλει με όλους και να περάσει τους δικούς του νόμους, κάτι που έλειπε στην μετά-Αντσελότι εποχή…