Η μεταγραφή του Ολεξάντρ Ζουμπκόφ «έφτιαξε» ακόμα περισσότερο τους φίλους της ΑΕΚ. Λίγες μέρες μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος, είδαν την ομάδα τους όχι μόνο να μη χαλαρώνει, αλλά να φουλάρει από νωρίς και για το επόμενο: Διότι ο Ουκρανός είναι αποδεδειγμένα παίκτης επιπέδου.
Πέρα όμως από την αξία του, η απόκτησή του επιβεβαίωσε και κάτι εξίσου σημαντικό: Ότι η «Ένωση» εξακολουθεί να δουλεύει βάσει ενός άψογου ποδοσφαιρικού σχεδίου. Και ότι έχει δρομολογηθεί ήδη η διαδικασία αναβάθμισης του ρόστερ υπό την προοπτική και του Champions League.
Έχοντας καλύψει από τον Ιούνιο λοιπόν μια από τις θέσεις όπου χρειάζονται ενίσχυση, οι «κιτρινόμαυροι» βάζουν πλώρη για τις επόμενες κινήσεις που έχουν κριθεί ως προτεραιότητα: Έναν στόπερ στα στάνταρ των Ρέλβας-Μουκουντί και έναν χαφ της κλάσης (γιατί όχι και καλύτερο) των Πινέδα-Μαρίν.
Δύσκολη αναζήτηση -ειδικά η δεύτερη- αλλά και καθοριστική: Αν καταφέρει η ΑΕΚ να βρει τον μέσο που θα συμπληρώσει και θα απογειώσει ακόμα περισσότερο ένα ήδη σούπερ δίδυμο, θα έχει βάλει τις βάσεις για να εκτοξευτεί αγωνιστικά.
Από τον Γενάρη εξάλλου ο Μάρκο Νίκολιτς ξεκαθάρισε δημοσίως τη στόχευση του συλλόγου στο συγκεκριμένο θέμα. Είχε τονίσει πως αν δεν ερχόταν τον χειμώνα ένας game changer (όπως ο ίδιος τον είχε χαρακτηρίσει) αυτό θα γίνει το καλοκαίρι. Βάσει αυτού λοιπόν δεν είναι παράλογο να εκτιμήσει κανείς πως η επόμενη βαρβάτη μεταγραφή της «Ένωσης» θα είναι στο κέντρο. Και θα έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά για να επιτευχθεί το ζητούμενο upgrade.
Καταρχάς έχει γίνει ξεκάθαρο από την περίπτωση Γιόνσον ότι ο προπονητής δεν θέλει χαφ που να περιορίζονται στο ανασταλτικό κομμάτι. Θεωρεί απαραίτητο να διαθέτουν τεχνική (εκτός του να κόβουν) και να μπορούν με την ίδια ευκολία να προωθήσουν το παιχνίδι από πίσω. Ακόμα λοιπόν κι αν προκριθεί μια περίπτωση «εξαριού», δεν θα πρόκειται για παίκτη που θ’ αγωνίζεται με την παλιομοδίτικη εκδοχή του όρου.
Σε αυτό το πλαίσιο, οδηγός θα μπορούσε να είναι ενδεχομένως το προφίλ ενός εκ των βασικών στόχων της περασμένης σεζόν, του Νίκολα Μόρο. Ακόμα όμως κι αν δεν πρόκειται για τον ίδιο τον Σλοβένο (το συμβόλαιο του οποίου παρεμπιπτόντως λήγει το επόμενο καλοκαίρι και από τον Γενάρη θα έχει το δικαίωμα να υπογράψει ως ελεύθερος) κατά πάσα πιθανότητα ένας τέτοιου τύπου ποδοσφαιριστής θ’ αναζητηθεί.
Ένας μέσος που θα έχει αντίστοιχα προσόντα με τους Πινέδα-Μαρίν και θα μπορεί ν’ απελευθερώσει ακόμα περισσότερο όποιον εκ των δυο έχει ως παρτενέρ. Έναν χαφ με ένταση, τρεξίματα και ανακτήσεις, ο οποίος θα μπορεί παράλληλα να παίξει κάθετα, να προσφέρει γκολ ο ίδιος και ιδανικά να έχει και ύψος (κάτι που λείπει από τους δυο βασικούς τώρα). Μια περίπτωση Γκρούγιτς, όπως ήταν ο Σέρβος στα ντουζένια του, όταν έφτασε να παίξει στη Λίβερπουλ και όχι όπως παρουσιάστηκε στην Ελλάδα.
Τώρα θα πει κανείς ότι χαφ με τέτοιο «πακέτο» και τέτοια ισορροπία ανάμεσα στο αμυντικό και το επιθετικό κομμάτι δεν τον βρίσκεις εύκολα. Και αν τον βρεις, αφενός θα είναι ακριβός και αφετέρου δύσκολα θα ερχόταν στην Ελλάδα. Οι προηγούμενες κινήσεις ωστόσο από τον Χαβιέρ Ριμπάλτα και η ευστοχία του στις μεταγραφές δημιουργούν ασφάλεια πως (και) εδώ μπορεί να κάνει διάνα. Να εντοπίσει έναν παίκτη (είτε γνωστό, είτε λαβράκι τύπου Ρέλβας) που θα κάνει τη διαφορά.
Και ο Μάριος Ηλιόπουλος έχει αποδείξει ήδη από την πλευρά του (με τελευταίο παράδειγμα τον Ζουμπκόφ) ότι θα πληρώσει όσα χρειαστεί για έναν παίκτη που μπορεί ν’ αλλάξει επίπεδο την ΑΕΚ.
