Σ’ αυτή τη μπασκετική ζωή οφείλει να είναι κανείς ειλικρινής. Και ποια είναι η αναντίρρητη αλήθεια φέτος; Πως ο καλύτερος- μαζί με τον Εβάν Φουρνιέ- παίκτης ολόκληρης της Ευρώπης το τελευταίο δίμηνο περίπου δεν παίζει σύμφωνα με τα δικά του, αδιανόητα στάνταρ.
Ο λόγος, φυσικά, για τον Κέντρικ Ναν.
Ο Αμερικανός σούπερ σταρ του Παναθηναϊκού μπορεί να συμπεριελήφθη στη 2η καλύτερη πεντάδα της regular season της Euroleague, μπορεί να υπήρξαν βραδιές που μόνο αυτός μπορεί να χαρίσει στο μπροστά μισό του παρκέ όμως, συνολικά, ήταν ένα κλικ πιο κάτω από πέρυσι.
Αυτή ήταν και η εικόνα του στους πρώτους τρεις τελικούς: σίγουρα είχε την προσοχή ολόκληρης της άμυνας του Ολυμπιακού και αυτό άφηνε πολλούς διαδρόμους για τους συμπαίκτες του, όμως ο ίδιος δεν είχε κάνει το μεγάλο ματς. Εκείνο που θα έμενε χαραγμένο στις μνήμες συμπαικτών και (κυρίως) αντιπάλων.
Στο game 4 ήταν εξ αρχής εμφανές πως ο Ναν ήταν σε ημιάγρια κατάσταση. Ξεκίνησε με 18 πόντους στο ημίχρονο και πήγαινε ολοταχώς για 30άρα. Αυτό το παιχνίδι, δηλαδή, που όλοι περίμεναν πως κάποια στιγμή θα γινόταν. Όμως…
Όμως, ο Αμερικανός γκαρντ είχε φορτωθεί από νωρίς με φάουλ: 3 στο ημίχρονο, 5 και αποβολή, εν τέλει, στα 7 λεπτά περίπου πριν τελειώσει η κανονική διάρκεια. Σε 25 λεπτά πρόλαβε να βάλει 23 πόντους και να δώσει 3 ασίστ, έχοντας το εντυπωσιακό, για τόσο κλειστό αγώνα, +12 στο plus/minus.
Από τη στιγμή της αποβολής του και μετά, ήρθε κάτι άλλο… εξόχως αναμενόμενο: η επίθεση των γηπεδούχων κόλλησε και τα καλάθια έμπαιναν με το σταγονόμετρο.
Ο Ολυμπιακός, μία υπερπλήρης ομάδα με φοβερές επιλογές και τον Φουρνιέ σε ρόλο «παρατεταμένου» MVP, μυρίστηκε αίμα και παρά τη δεδομένη κούραση (κάτι που, όμως, ισχύει γι’ αμφότερους τους αντιπάλους) άρχισε να φέρνει το παιχνίδι στα μέτρα του. Ήταν κάτι παραπάνω από εμφανές πως οι φιλοξενούμενοι είχαν εικόνα φαβορί, κι ας ήταν κοντά στο σκορ οι δύο αντίπαλοι.
Ο 4ος τελικός κατέληξε… ασθμαίνοντας στην παράταση, καθώς τα σουτ του Χουάντσο, αρχικά, και του Βεζένκοφ στη συνέχεια βρήκαν στο σίδερο και χρειάστηκε το έξτρα πεντάλεπτο για να δούμε αν θα έχουμε στέψη ή ισοφάριση.
Εκεί τα βαριά χαρτιά του Ολυμπιακού (Φουρνιέ/ Σάσα) βγήκαν μπροστά και φάνηκε πως θα «καθαρίσουν» το ματς, όμως η ομάδα του coach Αταμάν εν είδει Χαϊλάντερ αρνείτο να πεθάνει και… μαντέψτε; Δεύτερη παράταση μετά το άστοχο τρίποντο του Τολιόπουλου στην εκπνοή.
Τι συνέβη στα λεπτά 46΄-50′; Αυτό που, ξέρετε, κάποια στιγμή την τρέχουσα σεζόν θα γινόταν: ο Τι Τζέι Σόρτς έκανε ένα εκρηκτικό, α λα περσινή Παρί, 3λεπτο, έβαλε 7 «κολλητούς» πόντους, ο «Τολιό» βοήθησε τα μέγιστα με 2 βολές κι ένα dagger για το 91-83 και κάπου εκεί η σεμνή, μα άκρως απολαυστική, τελετή έλαβε τέλος.
Και τώρα, τι;
Τώρα Game 5 και τελευταίο. Με ξεκάθαρο φαβορί, τον Ολυμπιακό του ανέτοιμου βέβαια Ντόρσεϊ, και ξεκάθαρο αουτσάιντερ, τον Παναθηναϊκό των αρκετών απουσιών.
Πού θα κάτσει η μπίλια;
Ουδείς γνωρίζει, όμως ένα είναι το σίγουρο για Πράσινους και Κόκκινους: Τι παράσταση δίνετε ρε μπαγάσηδες…