Πως τα έφεραν έτσι οι καιροί. Σάββατο βράδυ, για την ακρίβεια ξημερώματα Κυριακής, το ρολόι γράφει 01:00 και όλος ο ποδοσφαιρικός πλανήτης είναι σε μουντ κατανάλωσης μεγάλου ντέρμπι επειδή για το Μουντιάλ αγωνίζονται η Βραζιλία κόντρα στο Μαρόκο. Δεν πας για μπύρα, δεν περνάς το σαββατόβραδο βλέποντας ταινία, δεν κοιμάσαι καν: είναι το πρώτο μεγάλο παιχνίδι του Μουντιάλ αυτό που ξεκινάει στη 01:00. Η πρεμιέρα της «Σελεσάο» βέβαια στο Μουντιάλ είναι πάντα event. Όμως κόντρα στο Μαρόκο είναι ΚΑΙ ντέρμπι…
Οι παλιότεροι, εκείνοι που μπορούν να θυμηθούν την προηγούμενη φορά που η Βραζιλία αντιμετώπισε το Μαρόκο για το Μουντιάλ, εκείνο το μακρινό βράδυ Ιουνίου του 1998 στη Γαλλία, είναι και εκείνοι που μπορούν να κάνουν εμπειρικά και τις αναλογίες. Τότε, η Βραζιλία μετά από ένα μουδιασμένο ξεκίνημα και μια δύσκολη νίκη με 2-1 κόντρα στη Σκωτία (εντελώς συμπτωματικά πάλι η Σκωτία είναι στον ίδιο όμιλο με το Μαρόκο και τη Βραζιλία), έψαχνε ένα ξεμούδιασμα κόντρα στο ανίσχυρο Μαρόκο και τελικά αυτό ήρθε με ένα χαλαρό 3-0 χάρη στα γκολ του μεγάλου αστεριού της -του Ρονάλντο-, ενός παίκτη που μόλις είχε πάρει μεταγραφή από τη Λα Κορούνια για τη Μπαρτσελόνα και έμοιαζε ελπιδοφόρος -Ριβάλντο το όνομά του…- και της «παλιοσειράς» του Μπεμπέτο.
Και να πως τα φέρνουν έτσι οι καιροί που το στάτους του Μαρόκο είναι σε άλλα επίπεδα 28 χρόνια μετά και το ρόστερ του δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από αυτό της Βραζιλίας. Και τώρα δεν περιμένεις ένα χαλαρό παιχνίδι για τη Βραζιλία αλλά μια μεγάλη μάχη ανάμεσα σε δυο υπερ-ποιοτικές ομάδες. Όμως, δυστυχώς για εμάς, οι καιροί δεν έχουν αλλάξει μόνο σε αυτό το επίπεδο αλλά σε μια σειρά από άλλα: ο τρόπος διεξαγωγής αυτού του Μουντιάλ δίνει σε πολύ περισσότερες ομάδες να διακριθούν στη διοργάνωση αλλά ταυτόχρονα, κάνει την φάση των ομίλων μια φάση χωρίς αίγλη.
Όταν από τους 12 ομίλους της διοργάνωσης, οι οκτώ θα στείλουν τρεις ομάδες στην επόμενη φάση, καταλαβαίνει κανείς πως για τις καλές ομάδες του τουρνουά η φάση των ομίλων είναι μια φάση διαχείρισης. Πόσο μάλλον όταν αυτές τύχει να παίξουν και μεταξύ τους: μια ισοπαλία είναι ό,τι πρέπει και στη συνέχεια θα πρέπει απλά να φτάσουν πέριξ των τεσσάρων βαθμών για να προκριθούν χωρίς ιδιαίτερο κόπο και πάθος στην επόμενη φάση. Κάποτε έλεγαν διάφοροι: «το Μουντιάλ ξεκινάει όταν ξεκινάνε τα νοκ άουτ». Και φυσικά είχαν άδικο γιατί στους ομίλους κάθε πεταμένος βαθμός μετρούσε. Τώρα δεν είναι και τόσο λάθος ο αφορισμός: το σύστημα διεξαγωγής με τους οκτώ καλύτερους τρίτους μετατρέπει τη φάση των ομίλων σε ένα είδος προκριματικών πριν την έναρξη της αληθινής διοργάνωσης (κάτι αντίστοιχο ισχύει και στις διοργανώσεις της UEFA με τα League Stage αλλά άλλη συζήτηση αυτή).
Έτσι, ενώ το Βραζιλία-Μαρόκο είχε όλα τα φόντα να είναι ματσάρα, αποδείχθηκε μια σούπα ανάμεσα σε δυο ομάδες που εξώφθαλμα στην επανάληψη έκαναν συντήρηση της μεταξύ τους ισοπαλίας αφού με το να μοιραστούν βαθμούς και εντυπώσεις ήταν χαρούμενες και οι δυο: το Χ τους εξασφαλίζει ότι πολύ δύσκολα δεν θα είναι μέσα στις καλύτερες τρίτες στο χειρότερο σενάριο. Και αν το πρώτο ημίχρονο έδειχνε πως η αναμέτρηση έχει δυνατότητες σοβαρής κλιμάκωσης, με ένα Μαρόκο αισθητά ανώτερο να ανοίγει το σκορ και μια Βραζιλία σε κρίση να ισοφαρίζει κόντρα στη ροή με γκολάρα του Βινίσιους, στην επανάληψη όλα καθορίστηκαν από τον φόβο του θεριού για τον Γιάννη και το ανάποδο…
Από τη μια κρίμα που ξενυχτήσαμε για τέτοια σούπα. Από την άλλη, που θα πάει, θα το συνηθίσουμε: αν η FIFA γουστάρει να δίνει στο πιάτο την πρόκριση στα νοκ άουτ στις καλές ομάδες θα προσαρμοστούμε και εμείς και τον πολύτιμο ύπνο μας δύσκολα θα τον ξαναθυσιάσουμε…