Μία σχέση που έκανε τον κύκλο της, τόσο απλά τόσο σύνθετα. Ο Τάσος Μπακασέτας έχει ενημερωθεί από τον Παναθηναϊκό πως δεν υπολογίζεται πρακτικά για τη νέα σεζόν και μένει μόνο να βρεθεί ο τρόπος που θα επικυρωθεί ένα συναινετικό διαζύγιο μεταξύ των δύο πλευρών.
Η αλήθεια είναι πως το περιμέναμε, θα έπρεπε έστω. Το ποδόσφαιρο που διδάσκει και ζητάει από τους παίκτες του ο Γιάκομπ Νίστρουπ στηρίζεται στην ταχύτητα, στην εκρηκτικότητα και στην ένταση. Στοιχεία που δεν διαθέτει στο επιθυμητό επίπεδο ο Έλληνας διεθνής άσος και δεν πρόκειται προφανώς να αλλάξει τώρα, στα 32 του. Έχει άλλα, πολύ καλά. Όχι, ωστόσο, αυτά.
Αντικειμενικά ομιλώντας δεν έχει θέση στο νέο Τριφύλλι. Ούτε είναι ωραίο για το status και το παρελθόν του να περιοριστεί σε ρόλο αναπληρωματικού που θα μπαίνει στα ματς «αν και εφόσον». Θα ήταν πολλαπλά λανθασμένη μια τέτοια διαχείριση, πόσο μάλλον καθώς μιλάμε για έναν ποδοσφαιριστή με «βαρύ» συμβόλαιο, περί τα 1,8 εκατ. ευρώ το χρόνο παίρνει.
Εάν το πάμε σε φάση απολογισμού, θα μας επιτρέψετε να πούμε πως είναι κρίμα που τελειώνει έτσι η πορεία του Μπακασέτα στον Παναθηναϊκό. Ούτε του άξιζε το γεγονός πως βρέθηκε να αποτελεί τον εύκολο στόχο των οπαδών, που του φόρτωσαν πολλά παραπάνω από όσα του αναλογούσαν υπό το κράτος του θυμού και της απογοήτευσης για την κακή πορεία της ομάδας. Από την άλλη, αυτή η κατάσταση παγιώθηκε και προϊόντος του χρόνου έγινε ως και τοξική. Να ένας ακόμα λόγος που το διαφαινόμενο «αντίο» στους Πράσινους μόνο κακή ιδέα και εξέλιξη δεν (θα) είναι.
Τι ψάχνει πραγματικά ο Τάσος Μπακασέτας (και δεν θα το βρει στον Παναθηναϊκό)
Για να μπορέσει να προσφέρει βάσει των δυνατοτήτων του, ο Έλληνας μεσοεπιθετικός θα πρέπει να παίζει μια ομάδα που να τον ευνοεί αγωνιστικά, παίζοντας το σύστημα που του ταιριάζει. Ποιο είναι αυτό; Να κινείται στο χώρο πίσω από τον επιθετικό, έχοντας συνοδοιπόρους δυο γρήγορους εξτρέμ στα πλάγια και δυο «σκυλιά» πίσω του. Να παίζει δηλαδή το σύστημα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς στην Εθνική Ελλάδας, που είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του, αναδεικνύοντας τα ατού του και καμουφλάροντας τις αδυναμίες του.
Γινόμαστε συχνά αυστηροί και επικριτικοί με διάφορους παίκτες ξεχνώντας όμως να θέσουμε στον εαυτό μας ένα βασικό ερώτημα: Τους δίνονται οι κατάλληλες συνθήκες να δείξουν τι πραγματικά μπορούν να κάνουν; Θα έπρεπε να είμαστε πιο επιεικείς, μαζί και πιο προσεκτικοί στα συμπεράσματα μας ενίοτε. Ειδικά στον Παναθηναϊκό που εδώ και χρόνια αποδεδειγμένα κάνει καλούς παίκτες να φαίνονται χειρότεροι από αυτό που είναι. Η πραγματικότητα αποκαθίσταται όταν τους βλέπουμε μετά να «ανθίζουν» κάπου αλλού, σε ένα πολύ πιο υγιές επαγγελματικό περιβάλλον.
Ξαναλέμε πάντως για να μην παρεξηγηθούμε: Το να συνεχίσει ο Τάσος Μπακασέτας στον Παναθηναϊκό με τα νέα ήθη και έθιμα που φέρνει μαζί του ο Γιάκομπ Νίστρουπ δεν έχει νόημα. Ορθώς συνεπώς παίρνεται η απόφαση να χωρίσουν τους δρόμους τους. Μόνο που από αυτό το σημείο μέχρι αυτό της ισοπέδωσης στην κριτική προς τον Έλληνα άσο υπάρχει μια πολύ μεγάλη απόσταση που είναι λάθος να διανύσει κανείς. Δεν κόλλησε και δεν θα κολλάει με τους Πράσινους, ναι. Αυτό δεν σημαίνει και πως δεν θα ταιριάζει γάντι κάπου αλλού. Είναι απλά θέμα πλαισίου και προτεραιοτήτων.