Έκλεισε δέκα μέρες το Μουντιάλ και αν και αρχικά παρακολοθούσαμε κάπως μουδιασμένα τα πρώτα παιχνίδια, η αλήθεια είναι ότι όσο οι μέρες περνάνε τόσο περισσότερο αρχίζουμε να ψηνόμαστε με την φάση. Δεν είναι βέβαια για το καλό της διοργάνωσης αυτός ο τρόπος διεξαγωγής με τις 48 ομάδες και τις 8 καλύτερες τρίτες να προκρίνονται. Ούτε οι ώρες διεξαγωγής μας κάνουν να πετάμε από τη χαρά μας. Όμως διάολε, μιλάμε για το Μουντιάλ. Πόσο κακό μπορεί να είναι τελικά;
Με την 2η αγωνιστική να έχει ήδη ξεκινήσει και να έχει ολοκληρωθεί σε πολλούς ομίλους και έχοντας σπαταλήσει μπόλικες ώρες μπροστά από την τηλεόραση βλέποντας Μουντιάλ σε βαθμό hangover, να ορισμένα συμπεράσματα που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα πως έχουν βγει ήδη:
Συμπέρασμα 1: Ο Μέσι «το έχει» ακόμα…
Νομίζαμε πως το Μουντιάλ του Κατάρ ήταν ο… «τελευταίος χορός» του Λίονελ Μέσι αλλά ο ίδιος μάλλον είχε στο μυαλό του κάτι διαφορετικό. Τι και αν η συμμετοχή του στο φετινό Μουντιάλ ήταν απλά μια λεπτομέρεια; Το χατ-τρικ του 39χρονου πλέον Αργεντινού κόντρα στην Αλγερία υπήρξε μια τρανταχτή απόδειξη πως ο άσος της Ίντερ Μαϊάμι κάτι είχε στο μυαλό του όταν μεταφερόταν στις ΗΠΑ και αυτό δεν ήταν η σύνταξη αλλά η όσο το δυνατόν καλύτερη προσαρμογή για… έναν ακόμα χορό. Ο κοντός ξεκάθαρα στοχεύει να κάνει δύο τις κατακτήσεις του σε Μουντιάλ και το εντυπωσιακό είναι πως συνολικά η Εθνική Αργεντινής μοιάζει στημένη γύρω του…
Συμπέρασμα 2: …αλλά δεν ισχύει το ίδιο για τον Κριστιάνο
Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που θεωρούσαν πως μια μίνι αποκάλυψη του φετινού Μουντιάλ θα ήταν η Πορτογαλία. Το ρόστερ της προκαλεί δέος, μοιάζει ίσως το πιο πλήρες της διοργάνωσης μαζί με εκείνα των Γαλλίας και Ισπανίας. Και το κερασάκι; Η παρουσία του Κριστιάνο Ρονάλντο σε αυτό. Κερασάκι; Όχι ακριβώς. Ο ίδιος ο Πορτογάλος σούπερ σταρ, με επιρροή στην Εθνκή του πολύ μεγαλύτερη από ότι σε έναν παίκτη αντιστοιχεί, δεν φαίνεται να βολεύεται με τόσο ταπεινούς χαρακτηρισμούς και μάλλον αξιώνει η 11άδα να ξεκινάει και να τελειώνει από αυτόν. Μόνο που σε αντίθεση με την Αργεντινή που δουλεύει για τον δικό της σούπερ σταρ, τα πράγματα δεν μοιάζουν αντίστοιχα για την Πορτογαλία. Ο Κριστιάνο μοιάζει περισσότερο με μια εγωιστική παραφωνία που πιο πολύ χαλάει παρά βελτιώνει τη συλλογική λειτουργία της ομάδας. Στο 1-1 με το Κονγκό ο Ρονάλντο συμπλήρωσε δέκα συνεχόμενα ματς σε τελική φάση εθνικών ομάδων χωρίς τέρμα και το δίλημμα μοιάζει ξεκάθαρο: θα μειωθεί το «Εγώ» του για το καλό της ομάδας ή… μπα;
Συμπέρασμα 3: Η οικοδέσποινα δεν θα έχει τυπικό ρόλο
Ανάμεσα στον Καναδά, τις ΗΠΑ και το Μεξικό είναι μόνο το τελευταίο ανάμεσα στις συνδιοργανώτριες που έχει μια κάποια παράδοση στο ποδόσφαιρο αλλά αυτό δεν σημαίνει και πως είναι και εκείνη που θα φτάσει και πιο ψηλά. Αντίθετα, οι ΗΠΑ μοιάζουν μια ομάδα κομμένη και ραμμένη για να πάει πολύ μακριά στην διοργάνωση. Με τον Ποκετίνο στον πάγκο της και ένα σύνολο κάτι παραπάνω από τίμιο, οι ΗΠΑ έχουν περάσει ήδη στον επόμενο γύρο με ένα 2 στα 2 στις ισάριθμες αγωνιστικές, το 4-1 κόντρα στην Παραγουάη στην πρεμιέρα της ήταν το αποτέλεσμα μιας από τις καλύτερες εμφανίσεις ομάδας που είδαμε στην διοργάνωση και ήδη η οικοδέσποινα σκέφτεται τα νοκ άουτ. Και στα νοκ άουτ τίποτα δεν αποκλείεται…
Συμπέρασμα 4: Τα «cool breaks» μοιάζουν με μπασκετοποίηση του αθλήματος
Τυπικά αυτές οι διακοπές είναι ένα αναγκαίο μέτρο για να δροσίζονται οι παίκτες και να την παλεύουν μέσα στη τρελή ζέστη αλλά ας είμαστε ειλικρινείς: η ιστορία αυτή αφορά το διαφημιστικό τμήμα της διοργάνωσης. Καταρχήν, δεν έχει ιδιαίτερο νόημα όλο αυτό να λειτουργεί τρία ολόκληρα λεπτά. Κατά δεύτερον, δεν νοείται να είναι τόσο προγραμματισμένο που να μην δίνεται η δυνατότητα στον διαιτητή να κρίνει επί τόπου αν η διακοπή θα γίνει ένα λεπτό νωρίτερα ή ένα λεπτό αργότερα συνυπολογίζοντας την συγκυρία του ματς, το αν αυτό θα κόψει τον ρυθμό του και άλλα τέτοια. Αυτά είναι τα αρνητικά του ανοίγματος του αθλήματος στις ΗΠΑ…
Συμπέρασμα 5: Το Πράσινο Ακρωτήρι έδωσε τη πιο δυνατή στιγμή του Μουντιάλ (μέχρι την επόμενη)
Το Πράσινο Ακρωτήριο πέτυχε μάλλον τη μεγαλύτερη έκπληξη της πρώτης αγωνιστική με το 0-0 κόντρα στην πρωταθλήτρια Ευρώπης Ισπανία. Το νησιωτικό κράτος, με πληθυσμό λίγο πάνω από 500.000 κατοίκους, έκανε το ντεμπούτο του στα Μουντιάλ σε αυτό το παιχνίδι και ο 40χρονος τερματοφύλακάς του, ο Βοζίνια, έπαιξε καθοριστικό ρόλο, κατεβάζοντας ρολά απέναντι στους Ισπανούς. Οι φωτογραφίες του με δάκρυα στα μάτια, αγκαλιασμένου από τους συμπαίκτες του με το σφύριγμα της λήξης, έγιναν από τις πιο εκείνες τις ιστορίες που παράγονται μόνο στα Μουντιάλ. Και γι’ αυτό -ανάμεσα σε άλλους λόγους- τα αγαπάμε…