Κάθε φυσιολογικός γονιός θα σκεφτόταν το ίδιο το παιδί του: “Ας επιλέξει ό,τι επάγγελμα θέλει. Αρκεί να είναι ευτυχισμένο”. Εδώ, όμως, τα πράγματα δεν ήταν ακριβώς… φυσιολογικά.
Μόλις ο πάτερ φαμίλιας της οικογένειας έμαθε ότι ο πρωτότοκος γιος του ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής και δη τερματοφύλακας, αποφάσισε να πάρει αυστηρά μέτρα. Έκανε κομμάτια τα γάντια και τα ρούχα του, έτσι… για να μάθει, να πειθαρχεί.
Στο μυαλό του έπρεπε να δουλέψει και το ποδόσφαιρο δεν ήταν δουλειά. Τι κι αν ήταν μόλις 12 ετών; Δουλειά του ήταν να επιτηρεί το κοπάδι με τα πρόβατα που έδιναν φαγητό σε όλους.
Νομάς
Γεννημένος σε ένα χωριό της επαρχίας Λορεστάν από μία νομαδική οικογένεια, που ανήκε στην φυλή Λακ (με κουρδικές ρίζες) ο Αλιρεζά αποφάσισε κάτι αδιανόητο.
Να το σκάσει στην Τεχεράνη για να ακολουθήσει το όνειρο του.
Δανείστηκε λεφτά και έφυγε με το λεωφορείο στην ιρανική πρωτεύουσα, όπου δεν ήξερε κανέναν, δεν είχε ιδέα τι θα κάνει.
Κοιμήθηκε για μέρες μαζί με άστεγους, κάποιες μέρες ξυπνούσε βρίσκοντας γύρω του διάσπαρτα κέρματα, όλοι τον περνούσαν για ζητιάνο.
Η έμπνευση του να κοιμηθεί ένα βράδυ έξω από το γήπεδο της τοπικής ομάδας Φέιζ, του άνοιξε την πρώτη πόρτα, αφού πέρασε τα δοκιμαστικά και μπήκε στην ομάδα.
Αυτό που έμενε ήταν να βρει ένα σπίτι να μείνει και μία δουλειά.
Η πρώτη εργασία που βρήκε ήταν σε μία βιοτεχνία ρούχων, που του επέτρεπε να κοιμάται τα βράδια εκεί. Μετά βρήκε δουλειά σε ένα πλυντήριο αυτοκινήτων.
Ψηλός όπως ήταν, είχε ειδικότητα στα SUV, ήταν ο μόνος που καθάριζε με άνεση τις οροφές. Μία μέρα έφτασε εκεί ο σταρ της Εθνικής Αλί Νταεΐ, αλλά ντράπηκε να του μιλήσει.
Η δουλειά δεν είναι ντροπή
Πήρε μεταγραφή στην μεγαλύτερη Ναφτ-ε-Τεχράν, που του έδωσε για δωμάτιο ένα μέρος που χρησιμοποιούσαν οι παίκτες για να προσεύχονται.
Μετά από δύο εβδομάδες βρήκε δουλειά σε μια πιτσαρία, λατζέρης κυρίως, από όπου απολύθηκε όταν ντράπηκε να σερβίρει τον προπονητή του, που μπήκε τυχαία ως πελάτης για να φάει.
Έγινε οδοκαθαριστής, κάποιες φορές έπρεπε να καθαρίσει ολόκληρα τετράγωνα μόνος του. Ωστόσο, ποτέ δεν παράτησε το όνειρο του να γίνει επαγγελματίας.
Η νομαδική ζωή τον έμαθε το παιχνίδι Dal Paran, το οποίο είναι το πιο απλό που υπάρχει. Νικητής είναι αυτός που θα πετάξει μία πέτρα πιο μακριά.
Αυτή η προπόνηση στο πέταγμα… κοτρώνας πολλά χρόνια αργότερα τον έβαλε στο βιβλίο Γκίνες. Κανείς άλλος τερματοφύλακας δεν έχει πετάξει με τα χέρια του την μπάλα σε μεγαλύτερη από τα 70 μέτρα, όπως ο Αλιρεζά Μπεϊρανβάντ!
Μετά από αμέτρητες μάχες εντός κι εκτός γηπέδων, ο τίμιος ποιμένας έγινε το 2015 πρώτος τερματοφύλακας της Εθνικής Ιράν κι έκτοτε δεν έχασε ποτέ τη θέση του βασικού.
Ιρανικό τείχος
Σήμερα το παρατσούκλι του είναι Ιρανικό τείχος. Έχει αγωνιστεί σε τρία Μουντιάλ, σε ένα από αυτά (2018) έπιασε πέναλτι του Κριστιάνο Ρονάλντο.
Είναι ο πιο πετυχημένος τερματοφύλακας της χώρας, ένα βουνό 1,95 με αφύσικη δύναμη σε χέρια και πόδια. Απέναντι στο Βέλγιο, έκανε 7 αποκρούσεις, κράτησε μόνος του το 0-0 και πήρε το βραβείο του man of the match.
Καθόλου άσχημα για κάποιον που η φυσιολογική του εξέλιξη θα ήταν να ζει σαν νομάς και να βόσκει πρόβατα σε κάποια άγονη περιοχή της Περσίας…