Είναι το πιο σίγουρο στοίχημα στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Έχει αποδειχθεί… άχαστο. Ποντάρεις ότι η Σκωτία θα αποκλειστεί από τη φάση των ομίλων σε τελική φάση Μουντιάλ / Euro και είσαι ταμείο από την αρχή.
Ποσοστό αποτυχίας… 100%, αφού και τις 13 φορές που η Σκωτσέζοι βρέθηκαν σε τελική φάση, αποχαιρέτισαν από πολύ νωρίς, δεν έφτασαν ποτέ στην φάση των νοκ-άουτ!
Μπάλα έπαιξε μόνο ο κόσμος!
Το μόνο που άφησαν από την παρουσία τους στα γήπεδα των ΗΠΑ ήταν η παρουσία του Tartan Army, το σύνθημα No Scotland, no party”, τα χιλιάδες λίτρα αλκοόλ που κατανάλωσαν οι πιστοί οπαδοί της, αλλά και το ρεκόρ σε ντεσιμπέλ κατά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου.
Από μπάλα; Από μπάλα, ελάχιστα πράγματα.
Εντάξει, κανείς δεν περίμενε από την Σκωτία να κοιτάξει στα μάτια τη Βραζιλία και το Μαρόκο, αλλά η συνολική εικόνα ήταν απογοητευτική.
Μία ισχνή νίκη επί της Αϊτής (1-0), ένα μόλις γκολ στη διοργάνωση, δύο καθαρές ήττες και ένας ακόμα αποκλεισμός, με φτωχό ποδόσφαιρο, κακή εικόνα και μεγάλο προβληματισμό.
Μελαγχολία…
Η Σκωτία επιμένει σε αυτό το ποδόσφαιρο της παλιάς εποχής, που για μερικά βράδια μπορεί να είναι αποτελεσματικό σε μεμονωμένες βραδιές, μα το οποίο δεν μπορεί να σε πάει μακριά.
Η ομάδα του Στιβ Κλαρκ εκμεταλλεύτηκε τα παιχνίδια της προκριματικής φάσης που όλα της πήγαν δεξιά απέναντι σε Ελλάδα και Δανία, βρέθηκε σε τελική φάση Μουντιάλ για 9η φορά, αλλά για 9η φορά παίρνει το αεροπλάνο της επιστροφής από νωρίς.
Και βλέποντας την κάκιστη εικόνα της στα γήπεδα των ΗΠΑ, οι παίκτες της Εθνικής Ελλάδας θα πρέπει να μελαγχολούν ακόμα περισσότερα.
Διότι από πλευράς ατομικού ταλέντου δεν μπορεί να υπάρχει καμία σύγκριση.
Κι αυτό πονάει ακόμα περισσότερο, βλέποντας τους σχετικά άτεχνους Σκωτσέζους να βρίσκονται εκεί, αλλά να μην δικαιολογούν την παρουσία τους στην κορυφαία παγκόσμια ποδοσφαιρική σκηνή.
Μία τεράστια χαμένη ευκαιρία για το ελληνικό ποδόσφαιρο που δεν έχει την πολυτέλεια να σπαταλά πολλές τέτοιες…