Με τον Νταβίντ Κάρμο να ετοιμάζεται να επιστρέψει για 3η φορά στην Ελλάδα και στον Ολυμπιακό, σου έρχεται κατά νου η σκέψη και το λογοπαίγνιο πως ήταν… καρμικό. Θαρρείς και, ομάδα – παίκτης, φτιάχτηκαν ο ένας για τον άλλον. Πέρα όμως από τους όποιους συμβολισμούς μπορεί να θελήσει να δώσει κανείς στα πράγματα, υπάρχει πάντα ο ρεαλισμός, η ουσία. Και αυτή είναι πως οι Ερυθρόλευκοι υποδέχονται ξανά έναν παίκτη που είναι απολύτως ικανός να επηρεάσει κομβικά το πρόσημο της ερχόμενης αγωνιστικής σεζόν…
Το πιο μεγάλο «συν» που έχει ο Αγκολέζος στόπερ είναι ο τρόπος που καταφέρνει να αλληλεπιδρά με τους συμπαίκτες του, ειδικά με τον εκάστοτε παρτενέρ του στο κέντρο της άμυνας. Μεταδίδει ηρεμία και ασφάλεια στους γύρω του και τους επιτρέπει έτσι να έχουν (πιο) σωστές αντιδράσεις όταν οι συνθήκες είναι στο κόκκινο από πλευράς απαιτήσεων και στόχευσης.
Την ίδια στιγμή, συνηθίζει, πριν καν φτάσει η μπάλα στην περιοχή ευθύνης του, να έχει «σκανάρει» σωστά πιθανότητες και προοπτικές. Αυτή η σπάνια αντίληψη που διαθέτει, μαζί και το πηγαίο ένστικτο, είναι στοιχεία που δεν συναντάς εύκολα εκεί έξω. Είναι ζωτικής σημασίας τα τετραγωνικά της άμυνας για κάθε ομάδα και όταν έχεις εκεί έναν (εν δυνάμει) ηγέτη όπως ο Κάρμο, όλα γίνονται καλύτερα και πιο απλά.
Όμως το θέμα δεν τελειώνει εκεί. Γιατί δεν… πάγωσε ο χρόνος στη χρονιά του θριάμβου του Conference League. Η συνέχεια ήταν πολύ πιο πεζή, ομιχλώδης ανά σημεία. Ο Αγκολέζος ποδοσφαιριστής είχε μια μάλλον πτωτική πορεία, στην καλύτερη έμεινε κάπως στάσιμος. Αρχικά και αμέσως μετά τον δεύτερο δανεισμό του στους Πειραιώτες (από τη Νότιγχαμ αυτή τη φορά, μετά την Πόρτο), επειδή φαίνεται ότι θεώρησε πως είναι για καλύτερο πρωτάθλημα από το ελληνικό και έπαψε να είναι «100% παρών» σώμα και πνεύμα σε καθημερινότητα και αγώνες. Η θητεία του στην Οβιέδο επίσης, πέρυσι, δεν του έκανε ιδιαίτερα καλό, αγωνιστικά και ψυχολογικά.
Γυρνώντας στον Πειραιά, είναι προφανές πως επιζητά να βρει ξανά την καλύτερη βερσιόν του εαυτού του. Να ιεραρχήσει από την αρχή προτεραιότητες και «θέλω». Εάν στη διάρκεια αυτής της διαδικασίας ο Ολυμπιακός «συναντηθεί» εκ νέου με τον Κάρμο της χρονιάς του θριάμβου στο Conference League, τότε θα πρόκειται, νέτα σκέτα, για game changing μεταγραφή.
Ο Ολυμπιακός διαθέτει ήδη μια πολύ καλή αμυντική γραμμή. Με τον 26χρονο στόπερ ανεβάζει κι άλλο το επίπεδό του και δεν το θέτουμε έτσι επειδή μιλάει η νοσταλγία, οι αναμνήσεις. ΟΚ, δεν μπορείς να τα βγάλεις εκτός συζήτησης όταν συμβαίνει μια τέτοιου είδους επιστροφή, όμως πρέπει να προσπαθήσεις να δεις και μπροστά, όσο το δυνατόν πιο ουδέτερα. Κι αυτή είναι πως ως κεντρικός αμυντικός ο Νταβίντ Κάρμο (θα) είναι δεδομένα ένας από τους τοπ στην Ελλάδα, αν όχι ο νο1.
Είναι (πικρή) αλήθεια πως ο Ολυμπιακός έχει να θυμάται πολυδιαφημισμένα come back (Κώστας Μανωλάς, Κέβιν Μιραλάς, Γιάγια Τουρέ…) που δεν πήγαν καθόλου καλά. Ωστόσο, η διαφορά είναι πως εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν παίκτη που είναι ακόμα σε πολύ καλή ποδοσφαιρικά ηλικία και ο οποίος δείχνει να έμαθε από κάποια λάθη που έκανε στο παρελθόν. Οι προϋποθέσεις επιτυχίας είναι τουτέστιν πολύ πιο ισχυρές. Το συναίσθημα «τακιμιάζει» με τη λογική…