Αν κοιτάξει κανείς τους ενεργούς κεντρικούς μέσους του ΠΑΟΚ, μετά την αποχώρηση του Μάγκομεντ Οζντόεφ και του Αλεσάντρο Μπιάνκο, θα δει μόνο δύο έμπειρους επαγγελματίες πρώτης γραμμής: τον Χρήστο Ζαφείρη και τον Μαντί Καμαρά.
Κι αυτό δεν είναι κάτι καλό 20 ημέρες πριν από το πρώτο επίσημο ευρωπαϊκό παιχνίδι της νέας σεζόν.
Ο Σουαλιό Μεϊτέ βρίσκεται στην Ολλανδία για το βασικό στάδιο της προετοιμασίας, ωστόσο εξακολουθεί να κάνει ατομικό πρόγραμμα και θεραπεία, αφού φαίνεται ότι το πρόβλημα στο ισχίο που τον ταλαιπώρησε στο δεύτερο μισό της σεζόν δεν έχει ξεπεραστεί.
Κι όσο κανείς δεν είναι σίγουρος για το διάστημα αποχής του Γάλλου μέσου, τόσο πιο επιτακτική είναι η ανάγκη απόκτησης ενός κεντρικού χαφ, που θα έρθει για να κουμπώσει αμέσως.
Γαλλικό κλειδί
Κάπως έτσι μπορεί να εξηγηθεί η επιμονή του ΠΑΟΚ για τον Μπαπτίστ Σανταμαρία, ο οποίος όλα δείχνουν ότι θα αποχαιρετίσει την Βαλένθια μετά από ένα χρόνο στις νυχτερίδες.
Ο Γάλλος αμυντικός παίζει ουσιαστικά τη θέση του Μεϊτέ, αλλά με εντελώς διαφορετικό τρόπο από τον συμπατριώτη του, αφού έχει εντελώς άλλα χαρακτηριστικά.
O Σανταμαρία είναι ένας έμπειρος holding midfielder, που έχει ως βασικό ρόλο να ενώνει τις γραμμές, παίζοντας στα μεσοδιαστήματα.
Δεν είναι ιδιαίτερα αθλητικός, αλλά είναι ένας παίκτης που διαβάζει άριστα το παιχνίδι και περισσότερο προλαμβάνει παρά θεραπεύει.
Κάπως έτσι βγάζει το ψωμί του τόσα χρόνια, έχοντας πάνω από 300 παιχνίδια στο γαλλικό, γερμανικό και ισπανικό πρωτάθλημα.
Κολλάει με τον Ζαφείρη
Ωστόσο, είναι ένας αμυντικός χαφ με πιο πολύ ανασταλτικές ικανότητες, ένας παίκτης που τακτοποιεί το παιχνίδι της ομάδας, ένας κόφτης με την λογική (τηρουμένων των αναλογιών) του Σέρχιο Μπουσκέτς, του Ζοάο Παλίνια.
Ένα καθαρό εξάρι που ταιριάζει πολύ όμως με ένα πιο δημιουργικό οκτάρι που πατάει σε περισσότερα σημεία του γηπέδου, όπως ο Χρήστος Ζαφείρης.
Κι άσχετα τελικά αν αυτός τελικά θα είναι ο μέσος που θα αποκτηθεί από τον ΠΑΟΚ, η στόχευση δείχνει κάτι πολύ συγκεκριμένο.
Πως ο Δικέφαλος ψάχνει ένα εξάρι ισοϋψές του Μεϊτέ, ώστε να μην βραχυκυκλώνει κάθε φορά που ο Γάλλος πονάει…