Πρώτο φιλικό της νέας σεζόν ήταν, την ανάλογη αξία πρέπει να του δώσουμε. Τόσο όσο, δηλαδή. Δεν περιμέναμε κάτι φοβερό, περισσότερο κατευθυντήριες οδούς, σκέψεις, πράξεις για το πού το πάει ο Τζέικομπ Νίστρουπ, τι και πώς δουλεύει. Το ότι ο Παναθηναϊκός νίκησε με το ευρύ 4-0 την ολλανδική Χέλμοντ (ομάδα Β’ Κατηγορίας) ήταν το «μπόνους» της συγκεκριμένης υπόθεσης. Το ότι ο Σαντίνο Αντίνο όμως, πέτυχε δύο γκολ δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο ή αδιάφορο. Ούτε και πρέπει κιόλας.
Γιατί όλα συντείνουν στο ότι φέτος θα είναι η χρονιά που θα δούμε τον πραγματικό εαυτό του Αργεντινού. Σε αντίθεση με πέρυσι. Όταν και κλήθηκε να κάνει κάτι που ήταν από μόνο του δύσκολο, να προσαρμοστεί δηλαδή σε κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που ήξερε (όπως ισχύει για κάθε Λάτιν ποδοσφαιριστή που έρχεται για πρώτη φορά στην Ευρώπη) σε ομάδα δυσλειτουργική που δεν του έδωσε τα εφόδια για να δείξει τι μπορεί να κάνει, έστω μέρος αυτών. Κι όλα αυτά ερχόμενος στα μισά της σεζόν…
Με τον Νίστρουπ στον πάγκο, τα δεδομένα αλλάζουν ριζικά. Ο Δανός κόουτς διδάσκει και ζητάει ένα ποδόσφαιρο που ταιριάζει γάντι με τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά του Αντίνο. Η ταχύτητα, η ένταση και η υψηλή τεχνική κατάρτιση που διαθέτει ο πρώην παίκτης της Γοδόι Κρουζ αποκτούν πλέον το κατάλληλο πλαίσιο για να αναδειχθούν ως πρέπει. Τι περιμένουμε με άλλα λόγια; Να δούμε στο γρασίδι έναν «παίκτη αξίας 10 εκατ. ευρώ (και βάλε…)». Όσο κόστισε δηλαδή η απόκτησή του.
Ο Σαντίνο Αντίνο και ο ρόλος ηγέτη που τον περιμένει
Με τον Ράφα Μπενίτεθ, θα το πούμε όπως ακριβώς μας βγαίνει, ο νεαρός εξτρέμ χαντακωνόταν. Δεν ένιωθε καλά και αυτό ήταν εμφανές. Έκανε συχνά αβίαστα λάθη, φώναζε από μακριά πως είναι μπερδεμένος σε πολλαπλά επίπεδα, ενώ ο Ισπανός προπονητής τον διαχειρίστηκε άτσαλα, χωρίς να τον προστατέψει και να τον αφήσει να πάρει το χρόνο του.
Μόλις όμως στο πρώτο φιλικό της «νέας εποχής», στο οποίο μάλιστα ο Αργεντινός ακραίος επιθετικός ήρθε από τον πάγκο, μπαίνοντας αλλαγή στο β’ ημίχρονο, φάνηκε η διαφορά με πέρυσι. Ήταν φουλ κεφάτος, μες στη ζωντάνια και με συνεχείς σωστές κινήσεις. Σαν ψάρι στο νερό, θα το λέγαμε κάπως ποιητικά. Σαν παίκτης που είναι επιτέλους σε σύνολο που (του) ταιριάζει, θα το λέγαμε πιο πεζά, μα ρεαλιστικά. Τα δύο γκολ, ειδικά το υπέροχο πρώτο, ήταν σύνοψη αυτού του «είμαι καλά, περνάω μια χαρά» που ξύπνησε ως αίσθηση.
Για να δείξει την καλύτερη βερσιόν του εαυτού του ο Αντίνο, χρειάζεται μια δεμένη ομάδα. Κάτι που ο Παναθηναϊκός δεν ήταν πέρυσι. Αλλά που υπάρχει πάτημα να πει κανείς πως θα είναι φέτος. Βάσει προσόντων, δεν το συζητάμε καν, είναι απολύτως ικανός να γίνει ένας από τους ηγέτες των Πρασίνων.
Όπως και να ‘χει, δεν πρέπει να τρέχουμε περισσότερο από όσο πρέπει. Χρειάζεται ακόμα χρόνος, χρειάζεται υπομονή. Ειδικά η τελευταία, είναι η λέξη-κλειδί για τον Παναθηναϊκό που χτίζει ο Νίστρουπ. Το φιλικό με την Χέλμοντ δεν μας έκανε σοφότερους, τάσεις φανέρωσε. Απλά μερικές εξ αυτών, όπως η σημασία που (μπορεί να) έχει ο Σαντίνο Αντίνο στο νέο project, είναι φουλ υποσχόμενες. Το Σάββατο (4/7), στο φιλικό με τον Άγιαξ, ο πήχης δυσκολίας ανεβαίνει κατά (πάρα) πολύ και θα δούμε πιο καθαρά. Χωρίς πάλι να χρειάζονται υπερβολές προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση. Αλίμονο.