Όταν το 2024 ο Παναθηναϊκός κατέκτησε Ευρωλίγκα και πρωτάθλημα, ο Ολυμπιακός «απάντησε» επικοινωνιακά (αλλά και ουσιαστικά όπως αποδείχτηκε) με την επιστροφή του Σάσα Βεζένκοφ και την απόκτηση του Εβάν Φουρνιέ. Τώρα, που οι ρόλοι αντιστράφηκαν, οι «πράσινοι» είναι αυτοί που έχουν εξαπολύσει μεταγραφική αντεπίθεση. Εν αρχή ην βέβαια η μεγάλη επιστροφή του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, ο οποίος χτίζει εν λευκώ τον νέο Παναθηναϊκό πάνω στις αρχές της δικής του φιλοσοφίας. Όλοι γνωρίζουν ότι ο Σέρβος προπονητής δεν διαλέγει παίκτες με βάση το όνομα, αλλά με απόλυτο κριτήριο τη νοοτροπία τους.
To ευτυχές για αυτόν είναι ότι στο δεύτερο πέρασμα του στον Παναθηναϊκό μπορεί να έχει σχεδόν ό,τι… τραβάει η ψυχή του. Η αρχή έγινε με τον Μουσταφά Φαλ, ακολούθησε ο Μπράνκου Μπαντιό και μετά τον Άιζακ Μπόνγκα ανακοινώθηκε και η πιο εντυπωσιακή μεταγραφική κίνηση. Ο Γκερσόν Γιαμπουσέλε άφησε το NBA μετά από δύο χρόνια και επιστρέφει στην Ευρώπη για χάρη του Παναθηναϊκού.
Ο Γάλλος με την κονγκολέζικη καταγωγή πήγε πριν από δύο χρόνια στις ΗΠΑ ως καθαρό «4αρι» που μπορεί σε ψηλά σχήματα να ακουμπήσει και στο «3», ωστόσο στο NBA τα δεδομένα άλλαξαν. Εκεί, λόγω της μεταστροφής του μπάσκετ και της μεγάλης βαρύτητας που δίνεται πλέον στο σουτ, ο 30χρονος φόργουορντ χρησιμοποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό και ως σέντερ. Το ύψος του (2.01μ.) δεν βοηθάει ιδιαίτερα, αλλά αφενός μεν είναι πολύ ογκώδης και δυνατός, με το ανάλογο εκτόπισμα, αφετέρου έχει την ευχέρεια να τραβάει εκτός ρακέτας το αντίπαλο «5αρι» χάρη στο καλό μακρινό σουτ του.
Οι ομοιότητες με την περίπτωση του Μάικ Μπατίστ που ήρθε ως 3άρι στον Παναθηναϊκό και στα χέρια του Ζοτς κατέβηκε στο 4 και στη συνέχεια στο 5, είναι πολλές. Η ουσία είναι ότι ο Παναθηναϊκός έχει χτίσει ένα ρόστερ που τρομάζει. Δεδομένου ότι αυτοί που έχουν φύγει από την ομάδα είναι οι Τ. Τζ. Σορτς, Κένεθ Φαρίντ και Μάριους Γκριγκόνις, η αναβάθμιση βγάζει μάτια.
Με μία ακόμα κίνηση να απομένει για τη θέση του πλέι-μέικερ, το μπάτζετ έχει φτάσει στο ζενίθ, μαζί και η ποιότητα. Σλούκας, Γκραντ, Ναν, Μπαντιό, Οσμάν, Ρογκαβόπουλος, Χέιζ-Ντέιβις, Χουάντσο, Μπόνγκα, Γιαμπουσέλε, Λεσόρ, Φαλ και οι Μήτογλου, Τολιόπουλος, Καλαϊτζάκης, που θα παίζουν κυρίως στην Ελλάδα, συνθέτουν μια ομάδα που θα μπορεί να παρατάσσει ένα σωρό διαφορετικά σχήματα ανάλογα με τις ανάγκες του εκάστοτε αγώνα. Η πληρότητα στο «3» και στο «4» είναι μάλλον κάτι πρωτόγνωρο, μαζί και η ευελιξία. Τη ίδια ώρα, με τόσο βάθος η επίδραση οποιουδήποτε τραυματισμού μειώνεται δραστικά (με εξαίρεση ίσως τον Λεσόρ.
Ο Παναθηναϊκός είχε σπουδαίο ρόστερ και τις δύο προηγούμενες σεζόν, εμφανώς όμως του έλειπε η ομαδικότητα. Με τον Ομπράντοβιτς θα είναι δύσκολο να μην την αποκτήσει και για αυτόν ακριβώς το λόγο αυτό που έχει στα χέρια του ο Σέρβος είναι μια εν δυνάμει υπερομάδα. Μέσα σε λίγους μήνες αποκτήθηκαν δύο NBAers, κανείς όμως δεν είναι ο σταρ που θα προτάξει τη στατιστική του – όλοι παίζουν και άμυνα. Κατ’ εξοχήν παίκτες ομάδας είναι οι Μπόνγκα, Μπαντιό και φανταστείτε πόσο σκληρή θα είναι για τον αντίπαλο μια πεντάδα με αυτούς και τους Γκραντ, Χέιζ-Ντέιβις, Χουάντσο.
Φυσικά και ο Ολυμπιακός, με Μοντέρο, ΜακΙντάιρ είναι πανίσχυρος – η Φενερμπάχτσέ έχει ενισχυθεί με Λάρκιν, Φόρεστ. Κανείς όμως δεν μπορεί να αμφισβητήσει τη δίψα του Παναθηναϊκού για επιστροφή στην κορυφή σε Ελλάδα και Ευρώπη και τον απολύτως… πειστικό τρόπο με τον οποίο τη διατρανώνει.